การสร้างสรรค์สัญลักษณ์ในเครื่องแต่งกายตัวละคร กรณีศึกษาภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์

Main Article Content

จุฑารัตน์ การะเกตุ

บทคัดย่อ

การสร้างสรรค์สัญลักษณ์ในเครื่องแต่งกายตัวละคร กรณีศึกษา ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ ศึกษาวิธีการวิเคราะห์เนื้อหาจากภาพยนตร์ (Content Analysis) และค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือ เอกสาร ตำราต่างๆ (Document Research) เพื่อค้นหาแนวความคิดในการสร้างสรรค์เครื่องแต่งกายตัวละคร ผลการศึกษาพบว่ามีการใช้สัญลักษณ์ผ่านเครื่องแต่งกาย เครื่องแต่งกายตัวละครจึงกลายเป็นสื่อกลางในการสร้างการรับรู้ทางด้านความหมายและสร้างเอกลักษณ์ของแต่ละตระกูล แสดงความเป็นพวกพ้องเดียวกัน (Insignia) เพื่อให้ผู้ชมได้จดจำตัวละครได้อย่างรวดเร็วเปรียบเสมือนการสร้างรหัสเชิงสังคม นอกจากนี้ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกายสร้างสัญลักษณ์จากการตีความจากบทประพันธ์และนำเสนอสัญญะทางจิตใจของตัวละครแสดงออกโดยใช้สัญลักษณ์ (Symbol) ผ่านโครงสร้างของเครื่องแต่งกายตามบริบทของเรื่องราว เครื่องแต่งกายจึงทำหน้าที่เล่าเรื่องแทนบทสนทนานับเป็นการเข้ารหัสการสื่อสารในเชิงสุนทรียภาพ กล่าวได้ว่าเครื่องแต่งกายจึงมิได้มีบทบาทเพียงห่อหุ้มตัวนักแสดงแต่เป็นรหัสเชิงสัญญะการสื่อสารทั้งในเชิงความหมายและเชิงอรรถรส

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
การะเกตุ จ. (2016). การสร้างสรรค์สัญลักษณ์ในเครื่องแต่งกายตัวละคร กรณีศึกษาภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 15(18), 66–74. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/173718
ประเภทบทความ
บทความ

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย
พฤทธิ์ ศุภเศรษฐศิริ. (2538).เอกสารประกอบการเรียนการสอน.รายวิชาการออกแบบเพื่อสื่อสารการแสดง.กรุงเทพ.
ฤทธิรงค์ จิวากานนท์. (2557). ศิลปะการออกแบบเครื่องแต่งกายละครเวทีสมัยใหม่.คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.กรุงเทพ.
ลัทธสิทธิ์ ทวีสุข. (2558 มิถุนายน). การสื่อสารด้วยลายเส้นเพื่อบ่งบอกถึงลักษณะดีหรือร้ายของตัวการ์ตูนเฉพาะเรื่องที่คัดสรรค์. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์. 14(16), 52-61
ศิริชัย ศิริกายะ. (2557 ธันวาคม). แนวคิดการสื่อสารยุคดิจิทัล.วารสารนิเทศสยามปริทัศน์. 13(15), 8-14