การออกแบบกราฟิกชุด “สองฝั่งคลองภาษีเจริญ” เพื่อสื่อสารเอกลักษณ์ชุมชน ผ่านการวาดภาพฝาผนัง ณ ซอยเพชรเกษม 27 เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การออกแบบกราฟิกเพื่อการสื่อสารนั้นไม่สามารถอาศัยเพียงจินตนาการได้ นักออกแบบต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการปฏิบัติงาน การออกแบบกราฟิกชุด “สองฝั่งคลองภาษีเจริญ” เพื่อสื่อสารเอกลักษณ์ชุมชน ผ่านการวาดภาพฝาผนัง ณ ซอยเพชรเกษม 27 เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาและรวบรวมข้อมูลเอกลักษณ์ท้องถิ่นสองฝั่งคลองภาษีเจริญและใช้ในการอ้างอิงในกิจกรรมวาดภาพฝาผนังซอยเพชรเกษม 27 เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
ผลการศึกษาพบว่า ผู้อยู่อาศัยในชุมชนรวม 5 คน ต้องการสื่อสารเกี่ยวกับ12 ประเด็น คือ (1) กิจกรรมตักบาตรยาวเช้า (2) ขนส่งมวลชน รถฟ้าและรถไฟใต้ดิน (3) สถานศึกษาระดับอนุบาล - มหาวิทยาลัย (4) ร้านอาหารริมคลองภาษีเจริญ (5) ตลาดนัด - ตลาดน้ำในชุมชน (6) สถาปัตยกรรมวัดวาอาราม (7) วัฒนธรรม ประเพณีท้องถิ่น (8) การประกอบอาชีพของชาวบ้าน (9) ความสมานฉันท์ ความสามัคคีในชุมชน (10) ธรรมชาติที่ยังมีความอุดมสมบูรณ์ (11) แนวคิดพอเพียงในการใช้ชีวิต และ (12) ความสุขของผู้คนในชุมชน
ผู้สร้างสรรค์ผลงานจึงดำเนินการสร้างสรรค์ผลงานชุดกราฟิกชุด “สองฝั่งคลองภาษีเจริญ” เพื่อสื่อสารเอกลักษณ์ชุมชน ผ่านการวาดภาพฝาผนัง ณ ซอยเพชรเกษม 27 เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร และพบว่าประชาชนกลุ่มตัวอย่าง 100 คนมีความพึงพอใจในผลงานใน 6 ประเด็นมีค่าเฉลี่ย (Mean : ) รายละเอียดดังนี้
- ความสวยงาม การใช้ลายเส้นและสีสันในการออกแบบมีค่าเฉลี่ยระดับ = 73
- ความร่วมสมัย สอดคล้องกับชีวิตประจำวันมีค่าเฉลี่ยระดับ =57
- การแสดงออกถึงเอกลักษณ์ เอกภาพ ความน่าสนใจมีค่าเฉลี่ยระดับ =49
- การนำเสนอด้านเนื้อหาของท้องถิ่นและชุมชนมีค่าเฉลี่ยระดับ =56
- ความเป็นประโยชน์ต่อชุมชนวัดอ่างแก้วมีค่าเฉลี่ยระดับ =82
- การเน้นและการสร้างลำดับความสำคัญ มีค่าเฉลี่ยระดับ =38
การออกแบบกราฟิกชุด “สองฝั่งคลองภาษีเจริญ” สามารถสื่อสารเอกลักษณ์ชุมชน ผ่านการวาดภาพฝาผนัง ณ ซอยเพชรเกษม 27 เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ได้เป็นอย่างดี โดยกิจกรรมครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการออมสินยุวพัฒน์รักษ์ถิ่น ปี 2565 (มหาวิทยาลัยสยาม) ซึ่งเป็นการตอบโจทย์การปรับทัศนียภาพของชุมชน ทำให้ชุมชน ณ ซอยเพชรเกษม 27 เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร สามารถสร้างความประทับใจให้แก่นักท่องเที่ยวและบุคคลทั่วไปได้เป็นอย่างดี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จุติพงศ์ ภูสุมาศ และสุวิสา แซ่อึ่ง. (2558). Graphic Design School. นนทบุรี: ไอดีซี พรีเมียร์ จำกัด.
ถาวร โกอุดม. (2554). การออกแบบสิ่งพิมพ์เพื่องานศิลปะ.กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ประชา สุวีรานนท์. (2550). ดีไซน์ + คัลเจอร์ 1. กรุงเทพฯ: ฟ้าเดียวกัน.
ประชา สุวีรานนท์. (2552). ดีไซน์ + คัลเจอร์ 2. กรุงเทพฯ: ฟ้าเดียวกัน.
ประชา สุวีรานนท์. (2554). ดีไซน์ + คัลเจอร์ 3. กรุงเทพฯ: ฟ้าเดียวกัน.
ศักดิ์ชัย เกียรตินาคินทร์. (2554). @Design: หลักการออกแบบศิลปะ Principles of Design. กรุงเทพฯ: ไว้ลาย.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2561). สารกับการสื่อความหมาย. กรุงเทพฯ: แดแน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ. (2549). การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือสวนสุนันทา.
Bringhurs, R. (2004). The elements of typographic style. Canada/US.: Hartley & Marks Publishers.
Labudovic, A. & Rose, S. (2008). Color in Graphic. China: Maomac Publications
