การพัฒนาวิดีโอคอนเทนต์เพื่อการประชาสัมพันธ์องค์กรโดยใช้เทคนิคการเล่าเรื่องแบบ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินคุณภาพของวิดีโอคอนเทนต์เพื่อการประชาสัมพันธ์องค์กรโดยใช้เทคนิคการเล่าเรื่องแบบ Three-act Structure เพื่อประเมินผลการรับรู้และความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่างที่มีต่อดิจิทัลคอนเทนต์ที่พัฒนาขึ้นตามรูปแบบ ADDIE Model โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ติดตามเพจเฟซบุ๊กองค์กรชื่อ European Used Cars Thailand ไม่ต่ำกว่า 1 เดือน โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจงจากผู้ติดตามเพจเฟซบุ๊กองค์กรชื่อ European Used Cars Thailand ที่ยินดีรับชมวิดีโอคอนเทนต์เพื่อการประชาสัมพันธ์องค์กรโดยใช้เทคนิคการเล่าเรื่องแบบ Three-act Structure และยินดีตอบแบบสอบถาม จำนวน 30 คน ผลการพัฒนาได้วิดีโอคอนเทนต์เพื่อการประชาสัมพันธ์องค์กรโดยใช้เทคนิคการเล่าเรื่องแบบ Three-act Structure ผลจากการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญพบว่า มีผลการประเมินคุณภาพด้านเนื้อหาอยู่ในระดับดีมาก ( = 5.00, S.D. = 0.00) ผลการประเมินคุณภาพด้านสื่อการนำเสนออยู่ในระดับดีมาก (
= 4.76, S.D. = 0.42) ผลประเมินด้านการรับรู้ของกลุ่มตัวอย่างและผลการประเมินความพึงพอใจจากกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.83, S.D. = 0.43) และ (
=4.93, S.D. = 0.26) สรุปได้ว่าการพัฒนาวิดีโอคอนเทนต์เพื่อการประชาสัมพันธ์องค์กรโดยใช้เทคนิคการเล่าเรื่องแบบ Three - act Structure สามารถนำไปใช้ได้อย่างมีคุณภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กุลธิดา ธรรมวิภัชน์ พรปภัสสร ปริญชาญกล ชลธิชา ศรีมงคล และวันวิสา มณีพรรณ และสุนันทา ศรีฟ้า. (2565). การพัฒนาสื่อวิดีโอคอนเทนต์เพื่อการประชาสัมพันธ์กรมศุลกากร. รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติ ด้านนวัตกรรมการเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ครั้งที่ 3. 22 กรกฎาคม 2565 คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 412.
นงนุช ภัทราคร. (2538). สถิติการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สุวี.
ปราณิศาธ วัชรุ่งโรจน์. (2557). การวิเคราะห์คลิปวิดีโอไวรัลมาร์เก็ตติ้งและปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจแบ่งปัน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขานิเทศศาสตร์และนวัตกรรม คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, บทคัดย่อ
ไปรยา อรรคนิตย์. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการส่งต่อ (Share) วีดีโอคอนเทนต์ออนไลน์ผ่านทางสื่อ Social Media (โซเชียล มีเดีย) ของวัยรุ่น Gen Z. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
พรปภัสสร ปริญชาญกล กุลธิดา ธรรมวิภัชน์ กันสุดา พรมรูป มารียาม เขียวชอุ่ม และอรอนงค์ วรเนตร. (2565). การพัฒนาสื่อวิดีโอโมชันกราฟิกเพื่อการประชาสัมพันธ์บนแพลตฟอร์มออนไลน์ บมจ. อสมท เรื่อง 9 สถานที่ที่สุดของสาย. รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติ ด้านนวัตกรรมการเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ครั้งที่ 3. กรกฎาคม 2565 คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 419.
รัตนาวดี ศิริทองถาวร. (2546). การประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลาดทองใบ ภูอภิรมย์. (2529). ประสาทสัมผัสและการรับรู้. เอกสารการสอนชุดวิชาจิตวิทยา 1 หน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เอกกนก พนาดำรง. (2599). การเขียนเรื่องเล่าด้วยเทคนิคการเล่าเรื่อง (Story Telling). เวชบันทึกศิริราช. 9(3) กันยายน – ธันวาคม, 194 – 196.
Kee, A.W.A., & Yazdanifard, R. (2015). The Review of Content Marketing as a New Trend in Marketing Practices. International Journal of Management, Accounting & Economics. 2(9). 1055-1064.
ระบบออนไลน์
ประภาศรี สวัสดิ์อำไพรักษ์. (2562) ความหมายและความสำคัญของการประชาสัมพันธ์. เข้าถึงได้จาก. https://www.stou.ac.th/stouonline/lom/data/sms/market/Unit8/Subm1/U811-1.htm
เพจเฟซบุ๊ก European Used Cars Thailand. เข้าถึงได้จาก.https://www.facebook.com/europeanusecarthailand.
อภิชาติ อนุกูลเวช. (2557). แนวคิดเรื่อง ADDIE MODEL เข้าถึงได้จาก http://lms.thaicyberu.go.th/.
อนุสรณ์ จำรัส. (2562). โครงเรื่องแบบ 3 องก์ 3 Act Structure. เข้าถึงได้จาก https://sites.google.com/kasetwit.ac.th/multimedia/Online-Lessons/Unit-3/Act-Structure?fbclid=IwAR3bo93wwp8uA1aWdHXYwIsJpVKsV4a8GDVsx4kKP0IVQSY.
Thumbsupteam. (2556). 90% ของธุรกิจ E-Commerce เกิดใหม่ ปิดตัวภายใน 120 วัน! เข้าถึงได้จาก https://www.thumbsup.in.th/avoidingthe-pitfalls-of-ecommerce infographic.
