การคิดเชิงออกแบบเพื่อสร้างสรรค์สื่อกราฟิกเคลื่อนไหวเพื่อใช้การเรียนการสอนด้านดิจิทัล สำหรับผู้สูงอายุ

Main Article Content

พิชพล เงินเรืองโรจน์
ณัฐพงค์ แย้มเจริญ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการคิดเชิงออกแบบเพื่อสร้างสรรค์กราฟิกเคลื่อนไหวในการเรียนการสอนด้านดิจิทัลสำหรับผู้สูงอายุ โดยนำแนวคิดการคิดเชิงออกแบบเพื่อสร้างสรรค์มาทำตามขั้นตอนคือ 1) การทำความเข้าใจ 2) การนิยาม 3) การสร้างสรรค์ 4) การจำลอง 5) การทดสอบ จากการเก็บข้อมูลกลุ่มเป้าหมายทั้งหมด 20 ท่าน แบ่งเป็นกลุ่มผู้สูงอายุ 10 ท่าน กลุ่มนักวิชาชีพ 5 ท่าน และกลุ่มนักวิชาการ 5 ท่าน เพื่อผลิตสื่อกราฟิกเคลื่อนไหวในการเรียนการสอนสำหรับผู้สูงอายุ วิเคราะห์ในข้อมูล ในประเด็นที่กำหนดไว้ในวัตถุประสงค์


ผลการวิจัยพบว่า การคิดเชิงออกแบบสามารถช่วยในการสร้างสื่อที่ตอบสนองต่อปัญหาและความต้องการที่แท้จริงของผู้สูงอายุ ทำให้สื่อการสอนมีประสิทธิภาพมากขึ้นในการส่งเสริมการเรียนรู้ การวิจัยได้นำกระบวนการคิดเชิงออกแบบมาปรับใช้ โดยเริ่มจากการทำความเข้าใจ ปัญหาและความต้องการของผู้สูงอายุพบว่าผู้สูงอายุมีปัญหาทางกายภาพเป็นหลัก จากนั้นนิยามปัญหาอย่างชัดเจนวิเคราะห์จากการทำความเข้าใจเพื่อสร้างสื่อกราฟิกเคลื่อนไหว 5 ประเด็นได้แก่ ภาพ เสียง ฉาก ตัวอักษร เพื่อนำไปสร้างสรรค์นำไปสู่กระบวนการการผลิตสื่อวิดิทัศน์ แนวทางแก้ไขที่เหมาะสม ผ่านการจำลองโดยลงผ่านยูทูป และทดสอบโดยวิเคราะห์ผลการประเมินของกลุ่มเป้าหมาย 3 กลุ่ม แบ่งการวิเคราะห์ออกเป็น 2 ประเด็น คือ 1) ด้านกราฟิกเคลื่อนไหวในการเรียนการสอนด้านดิจิทัลสำหรับผู้สูงอายุ พบว่าผลการประเมินอยู่ในระดับดี 2) ด้านคุณภาพงานของกราฟฟิกเคลื่อนไหวในการเรียนการสอนด้านดิจิทัลสำหรับผู้สูงอายุ พบว่ากลุ่มเป้าหมายทั้ง 3 กลุ่ม มีความเห็นที่แตกต่างกันออกไป แต่ประเด็นที่ได้ผลลัพธ์ออกมาดีที่สุดคือเรื่องของนักลงเสียงมีเสียงที่ชัดเจน อักขระถูกต้อง ส่วนประเด็นที่ได้ผลลัพธ์ต่ำที่สุดคือเรื่องของการใช้สี

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เงินเรืองโรจน์ พ. ., & แย้มเจริญ ณ. . . (2025). การคิดเชิงออกแบบเพื่อสร้างสรรค์สื่อกราฟิกเคลื่อนไหวเพื่อใช้การเรียนการสอนด้านดิจิทัล สำหรับผู้สูงอายุ. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 24(1), 205–221. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/commartsreviewsiamu/article/view/281535
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กุลทิพย์ ศาสตระรุจิ, & ฐิติมา สิทธิพงษ์พานิช. (2561). การศึกษาการรู้ดิจิทัลของผู้สูงอายุเพื่อเตรียมพร้อมสู่ประเทศไทย 4.0 (รายงานผลการวิจัย). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ทักษิณา สุขพัทธี, & ทรงศรี สรณสถาพร. (2560). กราฟิกเคลื่อนไหวเพื่อการเรียนรู้: การออกแบบและการนำเสนอ. สำนักพิมพ์วิจัยเพื่อการศึกษา.

ธัญญชนก สุจริตรัฐ. (2564). กราฟิกเคลื่อนไหวและการสื่อสารเชิงสัญวิทยา. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, 6(2), 80–92.

สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2557). การคาดการณ์อัตราการพึ่งพาของผู้สูงอายุในประเทศไทย: พ.ศ. 2553-2578. มหาวิทยาลัยมหิดล.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). รายงานการสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2557. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (สพธอ.). (n.d.). รายงานพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย. สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์.