การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลของนักท่องเที่ยวชาวไทยกับการตัดสินใจบริโภคอาหารพื้นถิ่นอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับการตัดสินใจบริโภคอาหารพื้นถิ่นของนักท่องเที่ยวชาวไทยในอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักท่องเที่ยวชาวไทยที่สนใจบริโภคอาหารพื้นถิ่นของอำเภอน้ำหนาว จำนวน 400 คน และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที่ (t-Test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1) การตัดสินใจบริโภคอาหารพื้นถิ่นของนักท่องเที่ยวในอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และ 2) นักท่องเที่ยวที่มีเพศ อายุ การศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือน และประสบการณ์การเดินทางต่างกันการตัดสินใจบริโภคอาหารพื้นถิ่นของนักท่องเที่ยวในอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ไม่แตกต่างกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติมา ชาญวิชัย และธีรพล ภูรัต. (2562). การสร้างมูลค่าเพิ่มด้วยการพัฒนาความเป็นตัวตนที่แท้จริงให้กับอาหารท้องถิ่นใน อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ผ่านการเล่าเรื่อง. พิษณุโลก: มหาวิทยาลยนเรศวร.
จรัญจิต เพ็งรัตน์. (2565). พญาลืมแกง: มหัศจรรย์ข้าวพื้นเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: คลังข้อมูลการวิจัยการเกษตรไทย.
จอมขวัญ สุวรรณรักษ์ บัณฑิต ผังนิรันดร์ และวัชรินทร์ แสงมา. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความภักดีของนักท่องเที่ยวในการบริโภคอาหารท้องถิ่นในเขตระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร, 9(5). 1857-1870.
ณัฏฐา ภู่นิยม, และ กัลยาณี อินทร์เพ็ง. (2563). การศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านอาหารพื้นถิ่นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชน อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ณัฐวุฒิ หิรัญกาญจน์. (2562). การท่องเที่ยวเชิงอาหารพื้นถิ่น: โอกาสและความท้าทายของชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ณิชมน ภมร และพัชรี ตันติวิภาวิน. (2563). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านวัฒนธรรมอาหารพื้นบ้านภาคเหนือตอนบนของไทย. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 5(2) มิถุนายน-ธันวาคม, 28-44.
เทตยา แซ่ตั๊น และพิชญลักษณ์ พิชญก. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อการเลือกร้านอาหารท้องถิ่น ในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 10(3) 58-65.
นันทิยา ตันตราสืบ และวารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2561). การศึกษาเรื่องพฤติกรรมการบริโภคอาหารพื้นถิ่นล้านนาของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 11(1) มกราคม-เมษายน, 97-106.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9.กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ปองปรารถน์ สุนทรเภสัช กิติวัฒน์ กิติบุตร และกนกพร เอกกะสินสกุล. (2561). การเล่าเรื่องอาหารท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาน้ำปูแจ้ห่ม. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 11(1) มกราคม-มิถุนายน, 192-213.
พนิดา รัตนพันธ์. (2563). ภูมิปัญญาอาหารพื้นถิ่นกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต. ขอนแก่น: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
มูลนิธิ ซี.ซี.เอฟ. เพื่อเด็กและเยาวชนฯ. (2566). อร้อย… อร่อย…! จนลืมแกง “ข้าวพญาลืมแกง”. กรุงเทพฯ: มูลนิธิ ซี.ซี.เอฟ.
ศศิวรรณ โสภา นิติชนม์ เวียงสมุทร สาวิภา เกลี้ยงกมล และธนพล นิ่มมณี. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริโภคอาหารพื้นเมืองภูเก็ตของเจเนอเรชันซี. วารสารคหกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน, 7(1) มกราคม-เมษายน, 100-116.
สมศักดิ์ พงษ์สุวรรณ. (2561). การพัฒนาศักยภาพอาหารพื้นถิ่นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.
สุวรรณา พิชัยยงค์วงศ์ดี นุจิรา รัศมีไพบูลย์ และ เรณุมาศ กุละศิริมา. (2562). พฤติกรรมการบริโภคอาหารท้องถิ่นและส่วนประสมการตลาด 7P’s ของนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติในพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒม 22(2) กรกฎาคม-ธันวาคม, 316-327.
thenews4news. (2567, ธันวาคม 20). เปิดงานประเพณีเผาข้าวหลาม และมหกรรมของดีอำเภอ
น้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์. ข่าวภาค 4.
Cochran, W.G. (1977) Sampling Techniques. 3rd Edition, John Wiley & Sons, New York.
