Knowledge Management of Mural Painting at Wat Phochai, Napueng Village, Na Haew District, Loei Province
Knowledge Management of Mural Painting at Wat Phochai, Napueng Village, Na Haew District, Loei Province
Keywords:
Knowledge management, Mural Painting, Wat PhochaiAbstract
This research is the qualitative research aiming to 1) study the processes of knowledge management of mural Painting at Wat Phochai; and 2) study the body of knowledge acquired from the knowledge management of mural painting at Wat Phochai, Napueng Village, Na Haew District, Loei Province. The target group for collecting data comprised 12 informants who were local scholars, culturalists and local education academics, and a group of tourism interpreters. The research tools were documentary review, interview, data recording form, and focus group conversation. The obtained data were analyzed using content analysis. The results were as follows. 1) The knowledge management of mural painting at Wat Phochai in order to apply the body of knowledge for developing tourism management and learning consisted of 7 steps: (1) indicate knowledge; (2) create and search for knowledge, (3) manage the knowledge systematically; 4) process and screen; (5) access to knowledge; (6) share and exchange knowledge; and (7) learn and use the knowledge. 2) The body of knowledge acquired from the knowledge management of mural painting at Wat Phochai revealed that mural painting on the wall of the monastery hall at Wat Phochai was created in 1816 (B.E. 2359). The painting on the wall narrates the life of the Lord Buddha and the story of ten lives of the Lord Buddha, and it was created by the artist who is not a local resident. Meanwhile, the mural painting of the exterior wall narrates the local literatures, and the artists are from Na Pueng village and from Laos. The painting style is telling the story continuously all over the wall.
References
กิตติ์ธนัตถ์ ญาณพิสิษฐ์. (2560). สถานภาพฮูปแต้มอีสานศึกษา: อดีตจนถึงปัจจุบัน. วารสารการบริหารปกครอง, 6(ฉบับพิเศษ), 156- 173.
คณาทิพย์ ศรีวะรมย์. (2562). แนวคิดเรื่องการจัดการความรู้. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 1(4), 41-50.
ชมพู เนินหาด, สุชาดา นิ้มวัฒนากุล, และปาลีรัญญ์ ฐาสิรสวัสดิ์. (2561). การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาตน พัฒนางานอย่างสร้างสรรค์: กรณีศึกษาบุคลากรสายสนับสนุนวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้าจันทบุรี, 29(2), 217-230.
ชิงชัย ศิริธร. (2561). การประยุกต์ใช้วัฒนธรรมฮูปแต้มในการออกแบบกราฟิกเพื่อส่งเสริมการออกกำลังกายในกีฬาขอนแก่นมาราธอนนานาชาติ 2019. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 30(3), 233-241.
ดลนายา สุเวทเวทิน. (2561). ถอดรหัสฮูปแต้มพัฒนาชุมชน, https://www.thaihealth.or.th/Content/42398.
ไตรเทพ สหะขันธ์. (2562). ศึกษาอัตลักษณ์และความเชื่อในจิตรกรรมฝาผนังแบบพื้นบ้านเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เทพพร มังธานี. (2554). ฮูปแต้มในสิมอีสาน: ภาพสะท้อนความหลากหลายของลัทธิความเชื่อ. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 3(1), 40-54.
นงนุช ภู่มาลี. (2553). ภาพเจดีย์จุฬามณีในงานฮูปแต้มอีสาน. วัฒนศิลปะสาร, 5(1), 73-135.
บวร ขมชุณศรี และ บุญทัน ดอกไธสง. (2562). การจัดการความรู้. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทัศน์, 5(1), 89-102.
บุรินทร์ เปล่งดีสกุล. (2554). พัฒนาการจิตรกรรมฝาผนังอีสานกรณีศึกษาจังหวัดขอนแก่ มหาสารคามและจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 3(1), 84-113.
ปรัชญา เหลืองแดง. (2563). การจัดการความรู้งานศิลปกรรมไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นในวัดเทวสังฆารามเพื่อการจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่นสำหรับนักศึกษาครูสังคมศึกษา. วารสารมนุษย์สังคมปริทัศน์, 22(1), 144-163.
ปาริชาต กัณฑาทรัพย์, สุภัคกาญจน์ จิวาลักษณ์, และสุริยา คำกุนะ. (2565). แนวคิดเกี่ยวกับพุทธศาสนาที่ปรากฏในจิตรกรรมฝาผนังของอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. Journal of Modern Learning Development, 7(11), 553-564.
พระครูปลัดพีระพันธ์ธมฺมวุฑฺโฒ, พระมหาวิฑูรย์สิทฺธิเมธี, สมุทร สงวนสิน, และกาญจนพงศ์ สุวรรณ. (2562). พุทธจิตรกรรม: ประวัติ พัฒนาการ และอิทธิพลต่อวิถีชีวิตของประชาชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5272-5285.
พระมหาพีรพันธ์ ธมมวุฑโฒ (ตรีศรี). (2559). การศึกษาวิเคราะห์คุณค่าฮูปแต้มเชิงพุทธศิลป์ในสิมวัดโพธิ์ชัย ตำบลนาพึง อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย. ธรรมทรรศน์. 13(3), 97-108.
พิทักษ์ น้อยวังคลัง. (2549). ค่านิยมไตรภูมิในจิตรกรรมฝาผนังโบสถ์อีสาน. วารสารสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ, 38(2), 283-300.
พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์. (2560). การจัดการความรู้. วารสารรัชต์ภาคย์, 11(23), 79-96.
มนัส จอมปรุ และสุชาติ เถาทอง. (2562). ฮูปแต้มอีสาน: การวิเคราะห์รูปและความหมายจากภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่การตกแต่งพื้นที่ฝาผนังสิมร่วมสมัยอีสาน. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์, 21(2), 100-139.
วรพรรณ ภูวิจารย์. (2555). จิตรกรรมฝาผนังวัดโพธิ์ชัยนาพึง อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย.
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย.
ศุภชัย สิงห์ยะบุศย์. (2560). จิตรกรรมฝาผนังพุทธอุโบสถอีสานในบริบทสังคมวัฒนธรรมท้องถิ่นสมัย ประเทศสยาม. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 5(2), 41-50.
สมพงษ์ ทิมแจ่มใส. (2551). ฮูปแต้มวัดถ่งศรีเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 1(1), 82-90.
สุกานดา ถิ่นฐาน และอนุชา แพ่งเกสร. (2565). ปัจจัยที่ส่งเสริมการสื่อสารอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมในบริบทการท่องเที่ยวประวัติศาสตร์-วัฒนธรรม กรณีศึกษา เส้นทางรถไฟสายมรณะ จังหวัดกาญจนบุรี. ศิลปกรรมสาร, 15(2), 89-105.
สุพาสน์ แสงสุรินทร์. (2558). จิตรกรรมฝาผนังอีสาน”ฮูปแต้ม”จากความเชื่อนรกภูมิสู่รูปแบบและคุณค่าศิลปกรรม. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 7(1), 84-109.
อดิเทพ จันทร์แดง และพรหมภัสสร ชุณหบุญญทิพย์. (2565). แนวทางการปรับใช้องค์ความรู้การเล่าเรื่องฮูปแต้มเพื่อรองรับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาฮูปแต้มสิมวัดพุทธสีมา อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 41(6), 171-182.
อดุลย์ หลานวงค์, พระมหาโยธิน โยธิโก และพระภานุวัฒน์ จนฺทวฑฺฒโน. (2563). ฮูปแต้มอีสาน: การจัดการของชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรม. Journal of Modern Learning Development, 5(5), 158-168.
อติญา วงษ์วาท, ดวงกมล บางชวด และชวลิต อธิปัตยกุล. (2565). แนวทางการสืบทอดคุณค่าฮูปแต้มอีสาน: วัดท่าเรียบ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารราชพฤกษ์, 20(1), 142-155.
อรัญ วานิชกร. (2559). การศึกษาจิตรกรรมไทยเพื่อบูรณาการและส่งเสริมภาพลักษณ์การแพทย์แผนไทย. ศิลปกรรมสาร, 11(1), 187-216.
อำภา บัวระภา. (2564). ความสัมพันธ์ของฮูปแต้มกับภูมิทัศน์ชุมชน. วารสารสถาปัตยกรรมการออกแบบและการก่อสร้าง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 3(1), 29-40.