The Value Chain Management of Garment SME in Thailand To Develop a Competitive Advantage

Authors

  • กรกนก จรัสหิรัญปรีดา

Keywords:

Value Chain Management, Competitive Advantage, Entrepreneurs

Abstract

This paper investigates with Value Chain Management of Garment making for Small and Medium Enterprises (SME) in Thailand to develop a Competitive Advantage. The Value Chain Management comes from an analysis of the highly competitive garment industry both domestic and international. Many entrepreneurs that cannot compete have a high capital loss and close down their businesses while at the same time new entrepreneurs enter into the business. This paper attempts to analyze current problems and explains a new idea and a new theory in value chain strategic management. วารสารวิจัยและพัฒนา ปีที่ 2 2553 Research and Development Journal. Vol. 2 2010 91 The value chain’s technique is to learn the role of each operation unit in supporting the organization. Each unit can help an organization by creating value to the consumers. This value measured by the amount consumers are willing to pay. Value is created by two activities which are the primary activity and the support activity. Both activities are vital in adding value to products and services of the enterprises. The competitive advantage or disadvantage depends on better or inferior value added activities. The textile and cloth industries are important to the Thai economy. Therefore, it should be supported and promoted by the Thai government. The relationship between government and industry should be developed to promote a sustainable Thai economy.

Downloads

Download data is not yet available.

References

จำรัส หอมชิด. (2549). ศึกษาอุตสาหกรรมสิ่งทอและ

เครื่องนุ่งห่มภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์. การศึกษา-

อิสระมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ดวงแก้ว ศิวะทรานนท์. (2547). ความสามารถในการ

แข่งขันการส่งออกของอุตสาหกรรมสิ่งทอและอุตสา-

หกรรมเครื่องนุ่งห่มของไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต

มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ทิพพา เพิ่มลาภ. (2545). ความสามารถในการแข่งขัน

ของอุตสาหกรรมสิ่งทอไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

นิชนันท์ ไทรงาม. (2551). ศักยภาพการแข่งขันของ

อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยในยุคการค้าเสรี.

วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม.

(2552). รายงานภาวะเศรษฐกิจวิสาหกิจขนาดกลาง

และขนาดย่อม สาขาสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม.

สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม. (2544). แผนกลยุทธ์

และแผนปฏิบัติการเพื่อการปรับโครงสร้างอุตสาหกรรม

สาขา (ฉบับทบทวนใหม่). กรุงเทพมหานคร.

สุกัญญา อินทโชติ. (2548). ผลกระทบการจัดตั้งเขต-

การค้าเสรีอาเซียนต่อการส่งออกสิ่งทอของไทยไป

ประเทศอาเซียน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัย

เกษตรศาสตร์.

โสชญา เหลี่ยวไชยพันธุ์. (2548). ผลกระทบต่ออุตสา-

หกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มไทยภายหลังจากการ

เปิดเสรีสิ่งทอภายใต้องค์การการค้าโลก (WTO).

รายงานวิจัย. คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Porter Michael E. (1980). Competitive Strategy:

Techniques for Analyzing Industries and

Competitors. Harvard Business Review.

_____________. (1980). Competitive advantage:

Creating and Sustaining Superior performance.

New York:The Free Press. p. 33-61.

Published

2019-08-29

How to Cite

จรัสหิรัญปรีดา ก. (2019). The Value Chain Management of Garment SME in Thailand To Develop a Competitive Advantage. Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University, 2(1), 90. Retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/irdssru/article/view/212644