ระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิกับมาตรฐานการพัฒนา

บทคัดย่อ

                บทความวิชาการนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพรรณนาถึงการจัดระบบบริการสุขภาพของประเทศไทยที่มีความครอบคลุมทั้งการส่งเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การรักษาพยาบาล และการฟื้นฟู  รวมทั้งวิเคราะห์ปัญหาการไม่เลือกใช้หน่วยสถานบริการปฐมภูมิใกล้บ้าน  แต่เลือกใช้บริการโรงพยาบาลทุติยภูมิหรือตติยภูมิที่มีชื่อเสียง แม้จะเจ็บป่วยด้วยโรคทั่วไป ไม่รุนแรง ทำให้เกิดปัญหาผู้ใช้บริการมีจำนวนมากในโรงพยาบาล นำมาซึ่งปัญหาความไม่พอเพียงของบุคลากรแพทย์ ต่อจำนวนผู้ป่วยที่มารับบริการ และปัญหาการร้องเรียนเมื่อไม่ได้รับบริการรักษาพยาบาล อีกทั้งระบบบริการสุขภาพปัจจุบันเป็นระบบตั้งรับโดยวัตถุประสงค์เพื่อการซ่อมสุขภาพ การสร้างสุขภาพโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน และสังคมทั้งหมดยังไม่เข้มแข็ง ต้องดำเนินการเชิงรุกสู่กลุ่มเป้าหมายในระดับชุมชนให้มากขึ้น เพื่อสร้างความเข้มแข็งของท้องถิ่นและชุมชนให้สามารถป้องกันและเฝ้าระวังพฤติกรรมเสี่ยง ดูแลสุขภาพ อีกทั้งเพิ่มจำนวนและศักยภาพของบุคลากร ในหน่วยปฐมภูมิ เพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือ และความไว้วางใจในการเลือกใช้บริการ ให้สอดรับกับวัตถุประสงค์ของการการจัดระบบสุขภาพต่อไป