การพัฒนากลยุทธ์การสร้างแบรนด์ท่องเที่ยวเขตพัฒนาการท่องเที่ยวฝั่งทะเลตะวันตก

Thirawat  Chantuk; Pawina  Spiller; Paphawin  Patcharachotsuthi; Thongchai  Thongma

Authors

Thirawat Chantuk Faculty of Business Administration and Information Technology, Rajamangala University of Technology Isan Khon Kaen
Pawina Spiller Faculty of Business Administration and Information Technology, Rajamangala University of Technology Isan Khon Kaen
Paphawin Patcharachotsuthi Faculty of Business Administration and Information Technology, Rajamangala University of Technology Isan Khon Kaen
Thongchai Thongma Faculty of Industrial Technology, Suansunandha Rajabhat University

Keywords:

Keyword: Brand Strategy, Tourism, Royal Coast of Tourism Area

Abstract

This research aims to analyze factors related to branding process and to develop tourism branding strategies of The Royal Coast or Thailand Riviera. The research was conducted in the form of qualitative research and the target group was entrepreneurs of tourism business, communities operating tourism activities in The Royal Coast or Thailand Riviera (including Ranong, Chumphon, Phetchaburi, Prachuap Khiri Khan), Thai and foreign tourists, persons related to tourism branding of The Royal Coast or Thailand Riviera (including administrators and operators of related agencies, for example, Provincial Office of Tourism and Sports, Tourism Authority of Thailand, provincial offices, Association of Thai Travel Agents, etc.), and academicians on marketing, branding, and tourism.

The results revealed that factors related to tourism branding of The Royal Coast or Thailand Riviera could be classified into 2 groups including physical comfort and psychological comfort. In addition, it was also found that tourism branding strategies of The Royal Coast or Thailand Riviera of tourism areas in Phetchaburi, Prachuap Khiri Khan, Chumphon, and Ranong consisted of action beach, premium beach, peace beach, and perfect beach strategies, respectively.

References

กนกกานต์ วีระกุล และคณะ. (2556). การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้เกี่ยวกับอาหาร (Route of Gastronomic Tourism) (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

กฤชณัท แสนทวี. (2557). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อชื่อเสียงองค์กรและการจัดการชื่อเสียงองค์กรธุรกิจ ในประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

เกรียงไกร วัฒนาสวัสดิ์. (ม.ป.ป.). ความคิดเห็นและพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวต่อความจริงแท้ในการ จัดการ การท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีต: กรณีศึกษาชุมชนตลาดสามชุกร้อยปี จังหวัดสุพรรณบุรี. ดำรงวิชาการ,

-135.

ชะนวนทอง ธนสุกาญจน์. (2542). สุขศึกษากับโรคเบาหวาน: การทบทวนองค์ความรู้ สถานการณ์และรูปแบบการให้บริการสุขศึกษา. นนทบุรี : สำนักพัฒนาวิชาการแพทย์ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.

ณรงค์ ศรีเกรียงทอง และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). วิธีการพัฒนาตัวชี้วัดแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์

แบบเรียลไทม์สำหรับสร้างแรงจูงใจให้แก่พนักงานที่ปรึกษางานขายและความงาม.

Veridian E-Journal, 9(1), 100-120.

ดวงกมล ผ่องพรรณแข และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2561). การพัฒนาระบบปฏิบัติงานโรงแรมด้วยนวัตกรรมเชิงสร้างสรรค์เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในอนาคต. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(1), 88-102.

ธนวรันณ์ จงจิตต์ธนบูรณ์. (2551). การสื่อสารทางการตลาดแบบ บูรณาการ (IMC) ของบริษัทยา

ที่มีผลต่อการรับรู้คุณค่าตราสินค้าของแพทย์ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.

บุญดี บุญญากิจ และ กมลวรรณ ศิริพานิช. (2543). Benchmarking ทางลัดสู่ความเป็นเลิศทางธุรกิจ. กรุงเทพฯ: สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ.

บุริม โอทกานนท์. (2552). แนวคิดเกี่ยวกับความภักดีในตรสินค้า. ประชาชาติธุรกิจ, 33(4157).

ประสพชัย พสุนนท์. (2553). สถิติธุรกิจ. กรุงเทพฯ : ท้อป.

ประสิทธิ์ ตันสุวรรณ และ บุญดี บุญญากิจ. (2548). เกณฑ์การบริหารจัดการเพื่อความเป็นเลิศ.กรุงเทพฯ:

จิรวัฒน์ เอ็กซ์เพรส.

ปวีณา สปิลเลอร์ และ พิทักษ์ ศิริวงษ์. (2560). รูปแบบ สภาพปัญหา และแนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการงานเลขานุการทางการแพทย์ของโรงพยาบาลเอกชนขนาดกลางในกรุงเทพมหานคร. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 9(4), 166-188.

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ. (2542) Benchmarking :ทฤษฎีบริหารที่กลมกลืน Benchmarking และ TQM. กรุงเทพฯ: พีระเซลแอนด์เซอร์วิส.

มนัสสินี บุญมีศรีสง่า. (2556). การสร้างอัตลักษณ์แบรนด์แหล่งท่องเที่ยวอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในมุมมองนักท่องเที่ยวกลุ่มวัยรุ่น. Veridian E-Journal, 6(1), 548-560.

วารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2552). รูปแบบการบริหารจัดการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่พำนักระยะยาวในจังหวัดเชียงใหม่. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.

วิภาวรรณ ปิ่นแก้ว. (2551). การศึกษาเพื่อเสนอเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.

ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์. (2560). การพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันด้านทุนมนุษย์ในอุตสาหกรรม การท่องเที่ยวและบริการของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีย์รัตน์, องอาจ ปทะวานิช และ ปริญ ลักษิตานนท์. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธีระฟิลม์และไซเท็กซ์.

สุภาภัทร ดิลกไชยชาญวุฒิ. (2547). การเปรียบเทียบคุณค่าแบรนด์ระดับโลกและแบรนด์ท้องถิ่น.(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

สุภาภัทร ดิลกไชยชาญวุฒิ. (2547). ผลงานของการวางผลติภัณฑ์ต่อผู้บริโภค: บททบทวนเบื้องต้น. วารสารนิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 22(4), 12-31.

เสริมยศ ธรรมรักษ์. (2549). การสื่อสารแบรนด์= communications (พิมพ์ครั้งที่ 5). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

อรรธิกา พังงา, ศรีสุดา จงสิทธิผล, เสรีวงษ์มณฑา และ ชุษณะ เตชคณา. (2560). การสร้างตราสินค้าเมืองท่องเที่ยว เพื่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน กรณีศึกษา การท่องเที่ยว

เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารและวิจัยพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 12(39), 26-30.

อภิสิทธิ์ ฉัตรทนานนท์ และ ลักขณา ลีละยุทธโยธิน. (2548). การสร้างภาพลักษณ์ตราสินค้าเครื่องมือเชิงกลยุทธ์สู่ชัยชนะในสงครามการตลาดปัจจุบัน. วารสารบริหารุรกิจ, 28(105), 57.

Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the value of a brand name. New York, NY: Free Press.

Anholt, S. (2008). From Nation branding to competitive identity-The role of brand management as a component of national policy. In K. Dinnie (Ed.), Nation branding: concepts, issues, practice. (pp.22–23). Oxford, UK: Butterworth-Heinemann.

Arthur G. Tweet and Karol Gavin-Marciano. (1998). The Guide to Benchmarking in Healthcare. New York: Quality Resources.

Blain, C., Levy, S. E. & Ritchie, J.R.B. (2005). Destination branding: insights and practices from destination management Organizations. Journal of Travel Research, 43, 328-338. doi: 10.1177/0047287505274646.

Chung, Lee and Robert. (2008). Public relations aspects of brand attitudes and customer activity. Public Relations Review, 12(39), 432–439.

Hosany, S., Ekinci, Y. & Uysal, M., (2006). Destination image and destination personality:

an application of branding theories to tourism places. Journal of Business Research, 59, 638-642.

Kim, N. and Chalip, L. (2004). “Why travel to FIFA world cup? Effects of motives, background, interest, and constraints”. Tourism Management, 25, 695-707.

Kotler, P. (2009). Marketing management analysis, planning and control (10th ed.).

New Jersey: Prentice Hall.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2001). Principles of marketing (9th ed.). New Jersey:

Prentice-Hall.

Maesincee, S., Nuttavuthisit, K., Ayawongs, A., & Phasukvanich, N. (2003). Branding Thailand: Building a Favorable Country Image for Thai Products and Services. Sasin Journal of Management, 9(1), 21-26.

Nuttavuthisit, K. (2007). Branding Thailand: Correcting the negative image of sex tourism. Place Branding and Public Diplomacy, (3), 21-30.

Pizam A. & Mansfield Y. (Eds). (1999). Consumer behavior in travel and tourism.

New York: Haworth Press.

Pizam A. & Mansfield Y. (Eds.) (1996). Tourism, Crime and International Security Issues. England: John Wiley and Sons.

Sonmez, F. S., Apostopoulos, Y. and Peter Tarlow. (1999) Tourism in Crisis: Managing the Effects of Terrorism. Journal of Travel Research, 38, 13-18.

Thepprasit, B., Threedeach, S., Netchu, K., Srilekha, A., & Chantuk, T. (2021). GUIDELINES FOR POTENTIAL BUILDING TOURIST DESTINATION IN SUANPUNG RATCHABURI. Dusit Thani College Journal, 15(2), 297-313.

Rajesh, R. (2013). Impact of Tourist Perceptions, Destination Image and Tourist Satisfaction on Destination Loyalty: A Conceptual Model., Revista de Turismo y Patrimonio Cultural, 11(3), 67-78.