ความน่าเชื่อถือของโฆษณาประเภทอินโฟเมอร์เชียล และความไว้ใจในสื่อ ที่ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพของผู้บริโภควัยทำงาน ในกรุงเทพมหานคร

Kamon Lertudomkitpaisan; Sombat  Thamrongsinththaworn

Authors

Kamon Lertudomkitpaisan Faculty of Business Administration, Burapha University
Sombat Thamrongsinththaworn Faculty of Business Administration, Burapha University

Keywords:

Credibility, Infomercial Advertising, Trust in Media, Purchase Intention

Abstract

This research aimed to study the effects of credibility on infomercial advertising and trust in media and the credibility of infomercial advertising combined with trust in media related to purchasing intention on healthy products of working-aged people in Bangkok. This is a quantitative research using a questionnaire to collect data from 400 consumers who know about infomercial advertising and used to buy a healthy product and live in Bangkok province. A computer package program was used for data analysis. The multiple linear regression analysis is used for testing a hypothesis at 5% statistically significant.

The result showed that a believable credibility and realistic credibility has a positive affected on to purchase intention of healthy products of working-aged people in Bangkok at
a statistically significant level of .05. It was also found that when truthful credibility combined with trust in media, it also has a positive affected at a statistically significant level of .05.

References

คงพัฒน์ เค้าอ้น. (2563). ราคา ความไว้วางใจ คุณค่าการโฆษณา และการสื่อสารแบบปากต่อปากอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อประกันภัยการเดินทางของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, ปทุมธานี.

ทัศวรรณ จิตตยะโสธร. (2556). การศึกษารูปแบบการโฆษณาแฝงในโทรทัศน์ดาวเทียม : กรณีศึกษารายการเพลงติดดาว ช่อง FAN TV ของบริษัท จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ จำกัด (มหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ.

นัชฐภรณ์ อ่อนแก้ว. (2557). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจในการซื้อสินค้าหรือบริการที่มีการโฆษณาผ่านบัญชีอย่างเป็นทางการของไลน์ (Line official account) ของผู้บริโภค. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ปทุมธานี.

ปิยพรหม สมบูรณ์สุนิธิ. (2561). อิทธิพลของคุณค่าร่วม การสื่อสาร และพฤติกรรมไม่โกง ที่ส่งผลต่อความไว้วางใจในบริษัท จัดจำหน่ายอาหารเสริมเพื่อสุขภาพผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์จังหวัดชลบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.

พรทรัพย์ ฉัตรศิริสุข. (2561). การเปิดรับความน่าเชื่อถือของรายการโฮมช็อปปิ้งในทีวีดิจิทัลและการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์, กรุงเทพฯ.

พรปวีณ โพธิมาศ. (2566). การศึกษาทัศนคติต่อพฤติกรรม การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง และการรับรู้ถึงความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. Journal of Modern Learning Development, 8(5), 46-60.

มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค. (2563). มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคเผยเรื่องร้องเรียน ‘โฆษณาเกินจริง’ ยังครองแชมป์ตลอดปี 62. สืบค้นจาก: https://www.consumerthai.org/news-consumerthai/ffc-news/4421-630114consumersituation2019.html

ศิริวรรณ พันธุ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อซ้ำผลิตภัณฑ์สมุนไพรเสริมอาหารผ่านออนไลน์. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 21(1), 63-72.

สถาบันพัฒนาและส่งเสริมผู้ประกอบการ SME. (2562). เรื่องกรณีศึกษาโฮมช้อปปิ้ง 1781 รายได้กว่า 3,800 ล้านบาทใน 3 ปี. สืบค้นจาก: https://taokaemai.com/กรณีศึกษาโฮมช้อปปิ้ง-1781-ร/.

สุพิกา เพชรพิทักษ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าไอทีทางออนไลน์ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, ปทุมธานี.

สุวิมล ติรกานันท์. (2555). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อภิญญา อิงอาจ. (2563). ความกังวลในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 17(2), 94-113.

อาภาภรณ์ วัธนกุล. (2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าของผู้บริโภคผ่านทางเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ยอดนิยมของประเทศไทย. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.

เอ็ม จี อาร์ ออนไลน์ . (2565). ทีวีโฮมชอปปิ้ง 1.6 หมื่นล้าน ฟีเวอร์รับปี 65 โตอีก 10%. สืบค้นจาก https://mgronline.com/business/detail/9650000050864

Cotte, J., Coulter, R. A., & Moore, M. (2005). Enhancing or disrupting guilt: The role of ad credibility and perceived manipulative intent. Journal of Business Research, 58(3), 361-368. Retrieved from https://doi.org/10.1016/S0148-2963(03)00102-4

Ganesan, S. (1994). Determinants of long-term orientation in buyer-seller relationships. Journal of Marketing, 58(2), 361-368.

Lowry, P. B., Wilson, D. W., & Haig, W. L. (2014). A picture is worth a thousand words: Source credibility theory applied to logo and website design for heightened credibility and consumer trust. International Journal of Human-Computer Interaction, 30(1), 63-93.

Moorman, C., Zaltman, G., & Deshpande, R. (1992). Relationships between providers and users of market research: The dynamics of trust within and between organizations. Journal of Marketing Research, 29(3), 314-328.

Morgan, R. M., & Hunt, S. D. (1994). The commitment-trust theory of relationship marketing. Journal of Marketing, 58(3), 20-38.

Nader, S. S., & Maizatul, A. I. (2013). A customer loyalty formation model in electronic commerce, 559-564. Retrieved from https://www.sciencedirect.com/ science/article/pii/S026499931300326X.