HUMAN RESOURCE MANAGEMENT IN ARTIFICIAL INTELLIGENCE ERA
DOI:
https://doi.org/10.60101/spbm.2025.277113Keywords:
Human Resource Management, Artificial Intelligence, Recruitment and SelectionAbstract
Purpose - The goal of this academic article is to explain human resource management (HRM) in the era of artificial intelligence (AI), which is increasingly playing a vital role in both public and private sector administration. The application of AI in HRM has led to transformative changes across all organizational levels. As a result, managing human resources in this new context has become complex and challenging.
Managerial implications - Organizations and HR professionals must adapt and redesign HR practices to align with these technological changes. By integrating AT into various HR functions, including recruitment selection, performance evaluation, employee development and data analytics. These applications enhance space accuracy and decision- mating effectiveness in HR operations.
Research limitations - The use of AI in enterprises necessitates that firms prepare in both management and employee performance areas. To make the use of artificial intelligence in human resource management more effective and efficient, with the goal of achieving long-term organizational success.
References
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม และกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.(2565). แผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (พ.ศ. 2565-2570). https://www.ai.in.th/wp-content/uploads/2022/12/20220726-AI.pdf
กล้าหาญ ณ น่าน. (2559). การจัดการผลการปฏิบัติงาน. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
จำเนียร จวงตระกูล. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: ทฤษฎี และการปฏิบัติ. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชัย วุฒิวิวัฒน์ชัย และธีรวุฒิ ธงคภักดิ์. (2566). แผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (พ.ศ. 2565-2570). https://www.ai.in.th/wp-content/uploads/2023/08/AI-Thailand-Annual-2023-1.pdf
ชำนาญ ปิยวนิชพงษ์, นพพร ศรีวรวิไล และ เอกพงศ์ กิตติสาร. (2552). กรอบความคิดสำหรับการจัดการทรัพยากรมนุษย์. เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า.
ชูพันธุ์ รัตนโภคา. (2559). ความรู้เบื้องต้นทางปัญญาประดิษฐ์ [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์]. วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
โชติชวัล ฟูกิจกาญจน์. (2559). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ฑัมม์พร นิพนธ์พิทยา. (2561). ความสำคัญของการวิจัยทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิจัยวิชาการ, 1(2), 121-136. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view/178136
นงนุช วงษ์สุวรรณ. (2553). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 6). จามจุรีโปรดักท์.
ปรีชาพล ชูศร, จีรณา น้อยมณี และ เกษม พันธุ์สิน. (2562). เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ สำหรับการบริหารงานและการบริการภาครัฐ. ส.พิจิตรการพิมพ์.
ไพรัตน์ สาอุดม และ ทยา ปิณฑะแพทย. (2564). HR กับ แรงงานสัมพันธ์. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 1(3), 77-90. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/Journalbid/article/view/117
วรลักษณ์ หิมะกลัส. (2566). การทบทวนวรรณกรรมว่าด้วยการใช้ AI ในการศึกษา. https://www.khonthai4-0.net/system/resource/file/kpfgo_content_attach_file_522_1.pdf?date=2023-12-28%2015:24:10.1
สาคร สุขศรีวงศ์. (2552). การจัดการ: จากมุมมองนักบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 5). จี.พี. ไซเบอร์พรินท์.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.). (2567). ปัญญาประดิษฐ์ (AI) คืออะไร. https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). AI เพื่อพัฒนาการเรียนรู้. พริกหวานกราฟฟิค.
สุนันทา เลาหนันทน์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). ธนะการพิมพ์.
Armstrong, M. (1994). Human resource management: Strategy & action. Kogan Page.
Blomkamp, N. (2015). Chappie [Film]. Columbia Pictures.
Boselie, P. (2014). Strategic human resource management a balanced approach (2nd ed.). McGraw Hill Publishing.
Bowin, R. B. & Harvey, D. (2001). Human resource management: An experiential approach (2nd ed.). Prentice-Hall.
Dynamic Intelligence Asia (DIA). (2567). ปัญญาประดิษฐ์ (AI) คืออะไร หลักการทำงาน และการใช้ในอุตสาหกรรม. https://www.dia.co.th/articles/what-is-artificial-intelligence/
Jonze, S. (2013). Her [Film]. Annapurna Pictures.
Kaplan, R. S. & Norton, D. P. (2000). The strategy-focused organization: How balanced scorecard companies thrive in the new business environment. Harvard Business School Press.
Laverock, A. (2022). Employee health and safety is the people risk that poses the greatest threat to businesses. https://www.mercer.com/insights/total-rewards/employee-wellbeing/managing-employee-health-and-safety/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Strategic Perspectives on Business and Marketing Management
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ ผู้นิพนธ์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี และคณาจารย์ท่านอื่น ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
