เจตคติทางการเรียนรู้ เรื่อง การแบ่งปัญหาใหญ่เป็นปัญหาย่อย ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ผ่านสื่อมัลติมีเดีย ด้วยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีของ Osgood’s
คำสำคัญ:
สื่อมัลติมีเดีย, การแบ่งปัญหาใหญ่เป็นปัญหาย่อย, เจตคติทางการเรียนรู้, ทฤษฎี Osgood’sบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อมัลติมีเดีย เรื่อง การแบ่งปัญหาใหญ่เป็นปัญหาย่อย และ 2) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเจตคติทางการเรียนรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1 หลังเรียนด้วยสื่อมัลติมีเดีย โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ทำการศึกษา ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนราชนันทาจารย์ สามเสนวิทยาลัย 2 จำนวน 36 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งกลุ่มโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม ตามที่ได้รับมอบหมายให้จัดการเรียนการสอนในรายวิชา เทคโนโลยี 1 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) สื่อมัลติมีเดีย 2) แบบประเมินรับรองความเหมาะสมของสื่อมัลติมีเดีย และ 3) แบบวัดเจตคติทางการเรียนรู้โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีของ Osgood’s สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย 1) ค่าเฉลี่ย 2) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ 3) การทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระต่อกัน
ผลการวิจัย พบว่า 1) สื่อมัลติมีเดีย เรื่อง การแบ่งปัญหาใหญ่เป็นปัญหาย่อย มีจำนวน 2 เรื่อง คือ 1.1) แนวคิดเชิงคำนวณ และ 1.2) การแบ่งปัญหาใหญ่เป็นปัญหาย่อย ทั้งนี้ ผลการประเมินรับรองความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน พบว่า ภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก ( =4.27, S.D.=.63) และ 2) ผลการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเจตคติทางการเรียนรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังเรียนด้วยสื่อมัลติมีเดียในภาพรวม พบว่า นักเรียนมีเจตคติหลังเรียนด้วยสื่อมัลติมีเดียอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อเปรียบเทียบเจตคติทางการเรียนรู้ในภาพรวมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
เจนจิรา ศรีวิลัย, ชุติมา วัฒนะคีรี และสุดาพร พงษ์พิษณุ. (2566). “การพัฒนาสื่อมัลติมีเดีย การสื่อสารและการนำเสนอ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2”. วารสารการวัดผลการศึกษา. ปีที่ 40 ฉบับที่ 107. หน้า 109-120.
ดารณี เอื้อชนะจิต. (2561). “การวิเคราะห์ผู้เรียนและการทบทวนบทเรียนที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 37 ฉบับที่ 1. หน้า 49-58.
ธวัชชัย สหพงษ์. (2563). “ผลการพัฒนาสื่อมัลติมีเดียส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมตามรูปแบบ ADDIE Model ในรายวิชาการพัฒนาสื่ออิเล็กทรอนิกส์เพื่อการเรียนการสอน”. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. ปีที่ 7 ฉบับที่ 2. หน้า 7-14.
นันทิชา พึ่งพวก และน้ำเพชร นาสารีย์. (2567). “การพัฒนาแนวคิดเชิงคำนวณด้วยการจัดการเรียนรู้โดยปัญหาเป็นฐานในรายวิชาวิทยาการคำนวณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2”. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. ปีที่ 9 ฉบับที่ 1. หน้า 1175-1185.
ปรเมศวร์ สิริสุรภักดี, ธเรศวร์ เตชะไตรภพ และบริบูรณ์ ชอบทำดี. (2561). “การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียคอมพิวเตอร์ เรื่อง หลักการทำงานของคอมพิวเตอร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดพุทไธศวรรย์”. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้. ปีที่ 4 ฉบับที่ 1. หน้า 49-62.
พรไพลิน เฉิดละออ และอัจฉรีย์ พิมพิมูล. (2562). “การพัฒนาสื่อการสอนมัลติมีเดีย วิชาคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1”. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. ปีที่ 6 ฉบับที่ 2. หน้า 28-37.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (19 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74ก. หน้า 1-3.
ภานุมาศ หมอสินธ์ และคณะ. (2564). “พระราชบัญญัติการศึกษา: ความสำคัญต่อการจัดการเรียนในศตวรรษที่ 21”. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค. ปีที่ 7 ฉบับที่ 3. หน้า 75-86.
รัฏฐวัฒน์ พลตรี และบัณฑิตา อินสมบัติ. (2567). “ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานประกอบบอร์ดไมโครบิตที่มีผลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาวิชาวิทยาการคำนวณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1”. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. ปีที่ 7 ฉบับที่ 1. หน้า 193-203.
ล้วน สายยศ. (2543). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
สุนันท์ สีพาย, สุภีร์ สีพาย และจารุวรรณ สกุลคู. (2565). “แบบวัดคุณลักษณะทางจิตวิทยา”. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 28 ฉบับที่ 2. หน้า 41-61.
สุพรรณษา ครุฑเงิน. (2555). สื่อมัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่อง ข้อมูลและสารสนเทศ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อนิรุธ แจ่มพลาย และอุไรวรรณ ศรีไชยเลิศ. (2565). “การพัฒนาสื่อช่วยสอนมัลติมีเดียร่วมกับเทคนิคการเรียนรู้ด้วยตนเอง วิชา การออกแบบและเทคโนโลยี ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4”. การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 14 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม วันที่ 7-8 กรกฎาคม 2565. หน้า 975-984.
อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2561). การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 ผศ.ดร.ณัฐพล ธนเชวงสกุล, Panatda Khaerat

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยปทุมธานี
ข้อความที่ปรากฎในบทความแต่ละเรื่อง เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว