ภูมิปัญญาเกี่ยวกับอาหารท้องถิ่นภาคกลาง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นนทบุรี และสุพรรณบุรี)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องภูมิปัญญาเกี่ยวกับอาหารท้องถิ่นภาคกลาง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสุพรรณบุรี) มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์ภูมิปัญญาเกี่ยวกับอาหารท้องถิ่นภาคกลาง(จังหวัดพระนครศรีอยุธยานนทบุรี และสุพรรณบุรี) และ 2) เพื่อศึกษาอาหารท้องถิ่นภาคกลางตามการรับรู้ของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา นนทบุรี และสุพรรณบุรี โดยกลุ่มเป้าหมายผู้ให้ข้อมูลคือ ปราชญ์ชาวบ้านด้านอาหารท้องถิ่นของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี และประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา นนทบุรี และสุพรรณบุรี จำนวน 600 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสรุปประเด็นการสนทนากลุ่ม และแบบสอบถาม โดยวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการหาความถี่ ร้อยละ และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ผลการวิจัยพบว่า
1) อาหารท้องถิ่นของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประกอบด้วยอาหารคาว จำนวน 41 ชนิด อาหารว่าง จำนวน 6 ชนิด และอาหารหวาน จำนวน 30 ชนิด อาหารท้องถิ่นของจังหวัดนนทบุรี ประกอบด้วยอาหารคาว จำนวน 11 ชนิด อาหารว่าง จำนวน 3 ชนิด และอาหารหวาน จำนวน 10 ชนิด และอาหารท้องถิ่นของจังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบด้วยอาหารคาว จำนวน 37 ชนิด อาหารว่าง จำนวน 4 ชนิด และอาหารหวาน จำนวน 22 ชนิด
2) อาหารท้องถิ่นตามการรับรู้และการให้ความสำคัญของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประกอบด้วยอาหารคาว คือ กุ้งแม่น้ำเผา อาหารว่าง คือ ขนมเบื้อง และอาหารหวาน คือ บ้าบิ่น อาหารท้องถิ่นตามการรับรู้และการให้ความสำคัญของประชาชนในจังหวัดนนทบุรี ประกอบด้วยอาหารคาว คือ ทอดมันหน่อกะลา อาหารว่าง คือ เมี่ยงคำ และอาหารหวาน คือ ลูกตาลเชื่อม และอาหารท้องถิ่นตามการรับรู้และการให้ความสำคัญของประชาชนในจังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบด้วยอาหารคาว คือ แกงส้มมะรุม อาหารว่าง คือ ผัดไทย และอาหารหวาน คือ ขนมเปียกปูน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พรศักดิ์ พรหมแก้ว. 2550. อาหารภาคใต้. ใน: การประชุมโครงการสัมมนาดุสิตาวิชาการครั้งที่ 2 เฉลิมพระเกียรติฯ เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา เรื่องความหลากหลายทางวัฒนธรรมอาหารไทย ในยุคโลกาภิวัตน์. ณ โรงแรมรอยัลริเวอร์ จัดโดย สถาบันภาษา ศิลปะ และวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
วิมล ศรีสุข. 2552. มะรุม พืชสมุนไพรหลากประโยชน์. จุลสารข้อมูลสมุนไพรฉบับที่ 26(4) สำนักงานข้อมูลสมุนไพรไทย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิกิพีเดีย. 2561. ผัดไทย. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: https://th.wikipedia.org/wiki/ผัดไทย (25 มกราคม 2561).
สุภางค์ จันทวานิช. 2548. วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 13. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพ.
สุรัตน์วดี จิวะจินดา. 2544. งานวิจัยทางเคมีเพื่อใช้ประโยชน์จากพืชและสมุนไพร. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน, นครปฐม
สำนักงานกองทุนสนับสนุนส่งเสริมสุขภาพ. 2557. สารต้านอนุมูลอิสระในผัก. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: http://www.thaihealth.or.th/Content/19365-สารต้านอนุมูลอิสระในผักพื้นบ้าน.html (21 มกราคม 2561).
องค์ บรรจุน. 2557. ข้างสำรับมอญ. มติชน, กรุงเทพฯ
Cochran, W.G. 1977. Sampling techniques. 3rd ed. John Wiley and Sons Inc, New York
Nakahara, K. and G. Trakoontivakorn. 1999. Antioxidative and antimutagenic properties of some local agricultural products in Thailand. pp. 141-143. In: Suzuki, M. and S. Ando (Eds.). Highlight of Collaborative Research activities between Thai Research Organizations and JIRCAS, JIRCAS Seminar, March 3, 1999, Bangkok.
Steinberg, L. 1989. Pubertal maturation and parent-adolescent distance: An evolutionary perspective. pp. 71-79. In: Adams, G.R., R. Montemayor and T.P. Gullota. (Eds.). Advances in adolescent development: An annual book series, Vol. 1. Biology of adolescent behavior and development. Sage Publications, Beverly Hills, CA.
