ผลกระทบของการกำกับดูแลกิจการ อัตราส่วนทางการเงินต่อการเปิดเผยข้อมูลผลการดำเนินงานทางสังคมของกลุ่มบริษัทในอุตสาหกรรมการผลิตที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
มิ.ย. 21, 2019
คำสำคัญ:
การกำกับดูแลกิจการ อัตราส่วนทางการเงิน ผลการดำเนินงานทางสังคม
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของการกำกับดูแลกิจการ อัตราส่วนทางการเงินต่อการเปิดเผยข้อมูลผลการดำเนินงานทางสังคมของกลุ่มบริษัทในอุตสาหกรรมการผลิตที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตัวแปรอิสระประกอบด้วยการกระจุกตัวของผู้ถือหุ้น การถือหุ้นโดยชาวต่างชาติ สัดส่วนของคณะกรรมการอิสระ การควบรวมตำแหน่งของประธานกรรมการและผู้จัดการใหญ่ ความสามารถในการทำกำไร และความสามารถในการก่อหนี้ ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลจากงบการเงินและแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี พ.ศ. 2558 รวมถึงเว็บไซต์ของบริษัท จำนวนทั้งสิ้น 326 บริษัท ใช้เทคนิคความถดถอยเชิงพหุในการวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่าการกระจุกตัวของผู้ถือหุ้น การถือหุ้นโดยชาวต่างชาติ และความสามารถในการทำกำไร มีผลกระทบ
เชิงบวกต่อการเปิดเผยข้อมูลผลการดำเนินงานทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จึงสามารถสรุปได้ว่าการกำกับดูแลกิจการ และอัตราส่วนทางการเงินมีผลกระทบต่อการเปิดเผยข้อมูลผลการดำเนินงานทางสังคมของกลุ่มบริษัทในอุตสาหกรรมการผลิตที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
บุญใจ ด., & นาคประสิทธิ์ ช. (2019). ผลกระทบของการกำกับดูแลกิจการ อัตราส่วนทางการเงินต่อการเปิดเผยข้อมูลผลการดำเนินงานทางสังคมของกลุ่มบริษัทในอุตสาหกรรมการผลิตที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. วารสารวิชาการ มทร.สุวรรณภูมิ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 47–60. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmutsb-hs/article/view/134978
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กนกกาญจน์ มาละวรรณ. (2557). ปัจจัยที่ผลต่อการเปิดเผยข้อมูลความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
กรัณฑรัตน์ บุญญวัฒน์, และศักดิ์ดา มาณวพันธ์. (2554). โครงสร้างการถือหุ้นและคุณภาพของการรายงานทางการเงิน. วารสารนักบริหาร, 31(2), 152-158.
การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศ. (2558). นโยบายการพัฒนา Eco ของประเทศไทย. สืบค้น 18 มีนาคม 2562, จาก https://www.
ieat.go.th/eco2/en
ชนิดาภา กัลยานี. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการกำกับดูแลกิจการกับการเปิดเผยข้อมูลสิ่งแวดล้อมและราคาหลักทรัพย์ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน, นครราชสีมา.
โชติญาณ์ หิตะพงศ์. (2549). คุณลักษณะของบริษัทที่มีผลต่อระดับการเปิดเผยข้อมูลใน “คำอธิบายและการวิเคราะห์ฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงาน” ของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ฐิติมา กิ่งแก้ว. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมตามความสมัครใจของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
รองเอก วรรณพฤกษ์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างผลการดำเนินงานกับการเปิดเผยข้อมูลด้าน สังคมและสิ่งแวดล้อมของกลุ่มอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้างที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. สืบค้น 8 กันยายน 2559, จาก https://spucon.spu.ac.th/file2016/SocialSciencesAndHumanitiesTH.pdf
วิภา จงรักษ์สัตย์. (2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปิดเผยความรับผิดชอบต่อสังคมของกิจการในประเทศไทย. วารสารเกษตรศาสตร์ (สังคม), 5(3), 230-243.
ศุกันยา ห้วยผัด. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพการเปิดเผยข้อมูลความรับผิดชอบต่อสังคมและการกำกับดูแลกิจการที่ดีของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สถาบันไทยพัฒน์. (2562). ผลัดใบ CG สู่ CSR เต็มรูปแบบ. สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จาก https://www.thaicsr.com/2007/
03/cg-csr.html
สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์. (2558). แผนพัฒนาความยั่งยืนสำหรับบริษัทจดทะเบียน. สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จาก https://www.sec.or.th/TH/Documents/sd_roadmap/sd_roadmap_p.pdf
Belkaoui, A., & Karpik, P. G. (1989). Determinants of the corporate decision to disclose social information. Accounting, Auditing and Accountability Journal, 2, 36-51.
Cormier, D., Ledoux, M. J., & Magnan, M. (2011). The informational contribution of social and environmental disclosures for investors. Management Decision, 49(8), 1276-1304.
Global Reporting Initiative. (2018). Innovative implementation of EU directive on non-financial reporting. Retrieved February 7, 2018, from: https://www.globalreporting
Habbash, M. (2016). Corporate governance and corporate social responsibility disclosure: evidence from Saudi Arabia. Responsibility Journal, 12(4), 740-754.
Haniffa, R. M., & Cooke, E. T. (2002). Culture, corporate governance and disclosure in Malaysian corporation. Abacus, 38(3), 317-349.
Huang, C. L., & Kung, F., H. (2010). Drivers of environmental disclosure and stakeholder expectation: Evidence from Taiwan. Journal of Business Ethics, 96, 435-451.
Igalens, J., & Gond, J. (2005). Measuring corporate social performance in France: A critical and empirical analysis of ARESE data. Journal of Business Ethics, 56, 131-148.
Kevin Huang, S., & Yang, C. L. (2014). Corporate social performance: why it matters? Case of Taiwan. Chinese Management Studies, 8 , 704-716.
Lanis, R., & Richardson, G. (2012). Corporate social responsibility and tax aggressiveness: An empirical analysis. Journal of Accounting and Public Policy, 31(1), 86-108.
Mahadeo, J. D., Oogarah, V., & Soobaroyen, T. (2011). A longitudinal study of corporate social disclosures in a developing economy. Journal of Business Ethics, 104, 545-558.
Murcia, F. D., & Souza, F. C. (2008) Discretionary -based disclosure the case of social and environmental (Reporting in Brazil). Brazil: Universidad de São Paulo.
Owusu-Ansah, S. (1998). The impact of corporate attributes on the extent of mandatory disclosure and report by listed companies in Zimbabwe. The International Journal of Accounting, 33, 605-631.
Rathner, S. (2013). The industry-specific relationships between corporate financial performance and 11 corporate social performance dimension: Taking a more nuanced perspective. Retrieved March 12, 2019, from https://www.
econstor.eu/bit stream/10419/100642/1/770214681.pdf
Sadeghi, G., Arabsalehi, M., & Hamavandi, M. (2016). Impact of corporate social performance on financial performance of manufacturing companies (IMC) listed on the stock exchange. International Journal of Low and Management, 58, 634-659.
Suto, M. (2015). Estimating the hidden corporate social performance of Japanese firms. Social Responsibility Journal, 12, 438-362.
Wiseman, J. (1982). An evaluation of environmental disclosures made in corporate annual reports. Accounting Organizations and Society, 7, 53-63.
กรัณฑรัตน์ บุญญวัฒน์, และศักดิ์ดา มาณวพันธ์. (2554). โครงสร้างการถือหุ้นและคุณภาพของการรายงานทางการเงิน. วารสารนักบริหาร, 31(2), 152-158.
การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศ. (2558). นโยบายการพัฒนา Eco ของประเทศไทย. สืบค้น 18 มีนาคม 2562, จาก https://www.
ieat.go.th/eco2/en
ชนิดาภา กัลยานี. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการกำกับดูแลกิจการกับการเปิดเผยข้อมูลสิ่งแวดล้อมและราคาหลักทรัพย์ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน, นครราชสีมา.
โชติญาณ์ หิตะพงศ์. (2549). คุณลักษณะของบริษัทที่มีผลต่อระดับการเปิดเผยข้อมูลใน “คำอธิบายและการวิเคราะห์ฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงาน” ของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ฐิติมา กิ่งแก้ว. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมตามความสมัครใจของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
รองเอก วรรณพฤกษ์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างผลการดำเนินงานกับการเปิดเผยข้อมูลด้าน สังคมและสิ่งแวดล้อมของกลุ่มอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้างที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. สืบค้น 8 กันยายน 2559, จาก https://spucon.spu.ac.th/file2016/SocialSciencesAndHumanitiesTH.pdf
วิภา จงรักษ์สัตย์. (2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปิดเผยความรับผิดชอบต่อสังคมของกิจการในประเทศไทย. วารสารเกษตรศาสตร์ (สังคม), 5(3), 230-243.
ศุกันยา ห้วยผัด. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพการเปิดเผยข้อมูลความรับผิดชอบต่อสังคมและการกำกับดูแลกิจการที่ดีของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สถาบันไทยพัฒน์. (2562). ผลัดใบ CG สู่ CSR เต็มรูปแบบ. สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จาก https://www.thaicsr.com/2007/
03/cg-csr.html
สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์. (2558). แผนพัฒนาความยั่งยืนสำหรับบริษัทจดทะเบียน. สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จาก https://www.sec.or.th/TH/Documents/sd_roadmap/sd_roadmap_p.pdf
Belkaoui, A., & Karpik, P. G. (1989). Determinants of the corporate decision to disclose social information. Accounting, Auditing and Accountability Journal, 2, 36-51.
Cormier, D., Ledoux, M. J., & Magnan, M. (2011). The informational contribution of social and environmental disclosures for investors. Management Decision, 49(8), 1276-1304.
Global Reporting Initiative. (2018). Innovative implementation of EU directive on non-financial reporting. Retrieved February 7, 2018, from: https://www.globalreporting
Habbash, M. (2016). Corporate governance and corporate social responsibility disclosure: evidence from Saudi Arabia. Responsibility Journal, 12(4), 740-754.
Haniffa, R. M., & Cooke, E. T. (2002). Culture, corporate governance and disclosure in Malaysian corporation. Abacus, 38(3), 317-349.
Huang, C. L., & Kung, F., H. (2010). Drivers of environmental disclosure and stakeholder expectation: Evidence from Taiwan. Journal of Business Ethics, 96, 435-451.
Igalens, J., & Gond, J. (2005). Measuring corporate social performance in France: A critical and empirical analysis of ARESE data. Journal of Business Ethics, 56, 131-148.
Kevin Huang, S., & Yang, C. L. (2014). Corporate social performance: why it matters? Case of Taiwan. Chinese Management Studies, 8 , 704-716.
Lanis, R., & Richardson, G. (2012). Corporate social responsibility and tax aggressiveness: An empirical analysis. Journal of Accounting and Public Policy, 31(1), 86-108.
Mahadeo, J. D., Oogarah, V., & Soobaroyen, T. (2011). A longitudinal study of corporate social disclosures in a developing economy. Journal of Business Ethics, 104, 545-558.
Murcia, F. D., & Souza, F. C. (2008) Discretionary -based disclosure the case of social and environmental (Reporting in Brazil). Brazil: Universidad de São Paulo.
Owusu-Ansah, S. (1998). The impact of corporate attributes on the extent of mandatory disclosure and report by listed companies in Zimbabwe. The International Journal of Accounting, 33, 605-631.
Rathner, S. (2013). The industry-specific relationships between corporate financial performance and 11 corporate social performance dimension: Taking a more nuanced perspective. Retrieved March 12, 2019, from https://www.
econstor.eu/bit stream/10419/100642/1/770214681.pdf
Sadeghi, G., Arabsalehi, M., & Hamavandi, M. (2016). Impact of corporate social performance on financial performance of manufacturing companies (IMC) listed on the stock exchange. International Journal of Low and Management, 58, 634-659.
Suto, M. (2015). Estimating the hidden corporate social performance of Japanese firms. Social Responsibility Journal, 12, 438-362.
Wiseman, J. (1982). An evaluation of environmental disclosures made in corporate annual reports. Accounting Organizations and Society, 7, 53-63.
