สุนทรียะของภาพถ่ายกับการเล่าเรื่องความจริง ความดี และความงามในสังคม

ผู้แต่ง

  • จารียา อรรถอนุชิต คณะวิทยาการสื่อสารมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คำสำคัญ:

การถ่ายภาพ, การเล่าเรื่อง, ความดี, ศิลปศึกษา, สุนทรียศาสตร์

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอบทบาทของภาพถ่ายในฐานะเครื่องมือทางสุนทรียศาสตร์ที่สามารถเล่าเรื่อง และถ่ายทอดคุณค่าพื้นฐานของสังคม ได้แก่ ความจริง ความดี และความงาม ผ่านกระบวนการสร้างสรรค์ของช่างภาพ และการรับรู้ของผู้ชม โดยอาศัยการทบทวนแนวคิดสุนทรียศาสตร์ ทฤษฎีการถ่ายภาพ และการสื่อสารทางสังคม ร่วมกับการวิเคราะห์เชิงคุณภาพจากตัวอย่างภาพถ่ายแนวสารคดีและภาพถ่ายเชิงสังคม ผลการศึกษาพบว่า ภาพถ่ายมิได้เป็นเพียงการบันทึกความจริงเชิงกายภาพ หากแต่เป็นการคัดเลือก จัดวาง และสื่อสารความจริง ผ่านการจัดองค์ประกอบการถ่ายภาพ หลักการทางสุนทรียะ และเทคนิคการถ่ายภาพมีชีวิตซึ่งส่งผลต่อการรับรู้ทางจริยธรรมและอารมณ์ความรู้สึกของผู้ชม บทความนี้ชี้ให้เห็นว่า การบูรณาการความจริง ความดี และความงามในงานภาพถ่าย ไม่เพียงยกระดับคุณค่าทางศิลปะ แต่ยังเสริมสร้างบทบาทของภาพถ่ายในฐานะพลังทางสังคม และเป็นแนวทางสำคัญในการจัดการเรียนการสอนด้านการถ่ายภาพในระดับอุดมศึกษา

เอกสารอ้างอิง

Barthes, R. (1981). Camera lucida: Reflections on photography (R. Howard, Trans.). Hill and Wang. (Original work published 1980)

Benjamin, W. (1969). The work of art in the age of mechanical reproduction (H. Zohn, Trans.). In H. Arendt (Ed.), Illuminations: Essays and reflections (pp. 217–251). Schocken Books. (Original work published 1936)

Sontag, S. (1977). On photography. Farrar, Straus and Giroux.

ศิวกฤษฎิ์ ศราวิช. (2556). Dramatic photography inspiration: Thinking before shooting. ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

อรรถอนุชิต จ. (2025). สุนทรียะของภาพถ่ายกับการเล่าเรื่องความจริง ความดี และความงามในสังคม. วารสารรูสมิแล, 46(3), 41–51. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rusamelae/article/view/291130

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ