แนวทางการพัฒนาเครื่องมือสื่อสารการตลาดเชิงอุตสาหกรรมระดับโลกเพื่อบริบทสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการใช้เครื่องมือสื่อสารการตลาดเชิงอุตสาหกรรมในระดับโลก (2) ศึกษาการใช้เครื่องมือสื่อสารการตลาดเชิงอุตสาหกรรมในประเทศไทย และ (3) หาแนวทางในการพัฒนาเครื่องมือการสื่อสารการตลาดเชิงอุตสาหกรรมในบริบทสังคมไทย การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก กับผู้ผลิตสินค้าอุตสาหกรรม ที่จำหน่ายสินค้าอุตสาหกรรมในระดับโลก และตัวแทนจำหน่ายหรือผู้นำเข้า ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ รวม 25 บริษัท และตัวแทนจำหน่ายสินค้าอุตสาหกรรมในประเทศไทย จำนวน 15 คน และมีการสนทนากลุ่ม กับผู้ทรงคุณวุฒิ 9 ท่าน ประกอบด้วยนักวิชาการ 3 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารการตลาดในประเทศและระหว่างประเทศ 3 ท่าน และนักวิชาชีพอิสระ 3 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า (1) เครื่องมือสื่อสารการตลาดเชิงอุตสาหกรรมในระดับโลก ได้แก่ เครื่องมือแบบใช้บุคคล เช่น การเข้าพบแบบเผชิญหน้า และการใช้วิดีโอคอนเฟอเรนซ์ เครื่องมือแบบไม่ใช้บุคคล เช่น แค็ตตาล็อก โบรชัวร์ และสื่อสิ่งพิมพ์ และเครื่องมือดิจิทัล เช่น เว็บไซต์ โซเชียลมีเดีย และอีคอมเมิร์ซ (2) ในบริบทของประเทศไทย พบว่ามีการใช้เครื่องมือสื่อสารการตลาดแบบใช้บุคคล ได้แก่ โทรศัพท์ และการเข้าพบแบบเผชิญหน้า เพื่อสร้างความมั่นใจและความใกล้ชิดกับลูกค้า เครื่องมือแบบไม่ใช้บุคคล เช่น แค็ตตาล็อก โบรชัวร์ เว็บไซต์ และอีเมล และเครื่องมือดิจิทัล เช่น วิดีโอคอนเฟอเรนซ์ LINE OA และโซเชียลมีเดีย โดยผู้ประกอบการไทยมีแนวโน้มเลือกใช้แพลตฟอร์มที่หลากหลาย อาทิ Facebook, YouTube, Instagram, LinkedIn และ TikTok (3) แนวทางการพัฒนาเครื่องมือสื่อสารการตลาดเชิงอุตสาหกรรมให้เหมาะสมกับบริบทไทย ประกอบด้วย 6 ด้าน ได้แก่ 1) การกำหนดวัตถุประสงค์ 2) การวางแผนเชิงปฏิบัติการ 3) การนำเสนอเนื้อหาแบบท้องถิ่น 4) การใช้คอนเทนต์ที่หลากหลาย 5) การพัฒนาความพร้อมด้านบุคลากร และ 6) การสร้างพันธมิตรทางธุรกิจ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. กองบรรณาธิการสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
2. บทความทุกเรื่องจะได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ข้อความและเนื้อหาในบทความที่ตีพิมพ์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
3.การคัดลอกอ้างอิงต้องดำเนินการตามการปฏิบัติในหมู่นักวิชาการโดยทั่วไป และสอดคล้องกับกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เอกสารอ้างอิง
Cateora, P. R., Gilly, M. C., Graham, J. L., and Money, R. B. (2020). International Marketing. 18th ed. McGraw-Hill.
Chanitphatthana, A. (2016). International marketing communication: A case study of Thai spa prod-ucts and services in the United Arab Emirates. Thesis of the Degree of Master’s Program. Pathum Thani: Bangkok University.
Chiangkul, N., and Sangkpricha, P. (2022). Digital marketing communication of small and medium-sized enterprises and the decision to use advertising agencies. BU Journal of Business Communication, 9(1), 55–70.
Dithanont, A., and Khongmalai, O. (2022). A model for successful online market entry of small and medium-sized enterprises (SMEs). Journal of Communication and Innovation Management, 5(2), 15–34.
Foster, T. (2008). Industrial marketing communication: Selling products and services with modern communication tools. Copenhagen Business School Press.
Jalkala, A., Cova, B., Salle, R., and Salminen, R. T. (2009). Communicating customer references on industrial companies’ websites. Industrial Marketing Management, 39(1), 66–76.
Jitkornkitsilp, P. (2009). International marketing communication. Journal of Business, Innovation and Sustainability, 4(2), 22–34.
Jovanovic, M., Sjödin, D., and Parida, V. (2021). Co-evolution of platform architecture, platform ser-vices, and platform governance: Expanding the platform value of industrial digital platforms. Technovation, 118, 1-14.
Kongrat, P. (2011). Communication: Theory and application. Bangkok: Ramkhamhaeng University Press.
Kotler, P., and Keller, K. L. (2016). Marketing management. 15th ed. Pearson Education.
Lin, B., Lee, W., and Choe, Y. (2024). Social media engagement of hashtag users in the context of local events: Mixed method approach. Journal of Global Information Management, 32(1), 45–62.
MarketingCharts. (2019, July). Which marketing channels are considered most effective for B2B? Mar-ketingCharts. [Online]. Retrieved from: https://www.marketingcharts.com
Meire, M. (2022). Digital media optimization for B2B livestreaming events across industry categories. Industrial Marketing Management, 102, 287–298.
Ongkrutraksa, W. (2010). International marketing communication. Chulalongkorn University Press.
Ratnatunga, J., and Ewing, M. T. (2005). The two sides of marketing communication: Channel choice and channel control. Journal of Business Research, 58(1), 115–123.
Rungsithong, R., and Meyer, K. E. (2024). Affect-based dimensions of trust: A study of buyer–supplier relationships in Thai manufacturing. Journal of Business and Industrial Marketing, 39(3), 1-57.
Smith, P. R., and Zook, Z. (2011). Marketing Communications: Integrating Offline and Online with social media. 5th ed. Kogan Page.
Turnbull, P. W. (1974). The allocation of resources to marketing communications in industrial mar-kets. Industrial Marketing Management, 3(6), 297–310.
Webster, F. E., Jr. (1984). Industrial marketing strategy. 2nd ed. John Wiley and Sons.
Williams, R. (1981). Communication. Penguin Books.
Wongmontha, S. (2004). Marketing communication. Bangkok: Dokya Publishing.
