ความเจ็บปวดทางจิตใจของสตรีจากปัญหาความรุนแรงในครอบครัว
คำสำคัญ:
ความเจ็บปวดทางจิตใจ , ความรุนแรงในครอบครัว , สตรีบทคัดย่อ
ความรุนแรงในครอบครัว คือ พฤติกรรมการข่มขู่ทำร้ายของผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด หรือมีความสัมพันธ์แบบอื่น ๆ ในครอบครัวโดยบุคคลหนึ่งซึ่งอยู่ในสถานะที่มีอำนาจเหนืออีกคนหนึ่งและทำให้เกิดความกลัว สำหรับประเทศไทย พบว่า มีจำนวนของสตรีที่ทุกข์ทรมานทั้งทางร่างกาย และจิตใจจากการถูกกระทำความรุนแรงและถูกล่วงละเมิดทางเพศ มากกว่า 7 คนต่อวัน ในปีพ.ศ 2567 ซึ่งเป็นอันดับความรุนแรงต้น ๆ ของโลก ส่งผลทำให้สตรีได้รับความเจ็บปวดทางจิตใจตั้งแต่มีความเครียด และสุดท้ายชีวิตจะลงเอยด้วยภาวะ “ซึมเศร้า” ซึ่งส่งผลกระทบระยะยาวต่อสุขภาพร่างกายและสุขภาพจิตในระยะยาว สูญเสียความมั่นใจในการดำเนินชีวิต กลัวสังคมไม่ยอมรับ เสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายในที่สุด
เอกสารอ้างอิง
Ditha-aphichchai, C. (2020). On the path of human rights. Bangkok: Institute of Policy Studies. (in Thai)
Edwin S. Shneidman. (1996). The Suicidal Mind. New York: McGraw–Hill Book, Co.
Faculty of Medicine, Ramathibodi Hospital, Mahidol University. (2018). The main causes of violence against Thai women. Bangkok: Faculty of Medicine, Ramathibodi Hospital, Mahidol University. (in Thai)
Foundation for the Advancement of Women. (2022). Domestic Violence Report. Bangkok: Foundation for the Advancement of Women.
Hutapet, B. (2002). Characteristics of service provision of government and private agencies related to domestic violence problems. Nonthaburi: Research and Development Institute, Sukhothai Thammathirat Open University. (in Thai)
Intasa, A. (2015). Behavior adjustment process as a solution to domestic violence-related problems: a case study of the women and men progressive movement foundation. Master of Social Work Thesis, Faculty of Social Work, Thammasat University. (in Thai)
Jiamtae, P. (2012). Definitions and Legal Measures of Domestic Violence: A comparative study (Master’s Thesis). Thammasat University, Faculty of Law, Field of Criminal Law. (in Thai)
Juree, S. (2024). Domestic Violence Situation Report 202. Retrieved from https://www.wmp.or.th/ blog/10769/
Kevin & Martin. (1997). Preventing Family Violence By Kevin Browne & Martin Herbert. Chichester: John Wiley and Sons.
Ministry of Social Development and Human Security. (2024). Ending violence with equality. Retrieved from https://www.msociety.go.th/ewtadmin/ewt/MSO_WEB_NEW/news_view. php?nid=41152. (in Thai)
National Human Rights Commission. (2024). Statistics reveal that 7 Thai women are subjected to violence and abuse per day. Retrieved from https://www.thaipbs.or.th/news/ content/337786 (in Thai)
Nilpetch, T. (2018). Domestic violence: analysis of causes and prevention of problems in Thai society. The Periodical of Behavioral Science, 24(2), 1-20. (in Thai)
Office of the Permanent Secretary, Ministry of Social Development and Human Security. (2015). Domestic Violence in Thai Society. Bangkok: Office of the Permanent Secretary, Ministry of Social Development and Human Security. (in Thai)
Piadaeng,W. (2010). The community role in Prevention and correction domestic violence Problems: A case study of for pilot communities in Bangkok. (Master’s Thesis). Thammasat University, Faculty of Social Administration, Field of Criminal Justice Administration. (in Thai)
Ridner, N. (2004). The second sex: Feminism, race, and the origins of existentialism. Maryland: Rowman & Littlefield.
Tichawan, C. (2009). Rights and Freedoms in Thai Society. Bangkok: Office of the Constitutional Court.
Unla, T. (2023). Women and experiences of transition with domestic violence. MCU Journal of Social Development, 8(3), 183-193. (in Thai)
Wilasinee, P. (2002). Domistic Violence:Voice of the Bottered Woman. (Master’s Thesis) Thammasat University, Faculty of Sociology and Anthropology. (in Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
ห้ามนำข้อความทั้งหมด หรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสาร
