นวัตกรรมการพัฒนาประสิทธิภาพของเทรนเนอร์ยุคใหม่เชิงพุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง “นวัตกรรมการพัฒนาประสิทธิภาพของเทรนเนอร์ยุคใหม่เชิงพุทธบูรณาการ” มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ 1. เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีการฝึกอบรมเทรนเนอร์ตามศาสตร์สมัยใหม่ 2. เพื่อศึกษาหลักธรรมที่ส่งเสริมการพัฒนาเทรนเนอร์ยุคใหม่ 3. เพื่อนำเสนอนวัตกรรมการพัฒนาประสิทธิภาพของเทรนเนอร์ยุคใหม่เชิงพุทธบูรณาการ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบบการวิจัยภาคสนาม เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 24 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา และนำเสนอผลการวิจัยในรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า การฝึกอบรมเทรนเนอร์ตามศาสตร์สมัยใหม่มุ่งให้ผู้เรียนที่เป็นเทรนเนอร์เข้าใจหลักการเรียนรู้ของผู้ใหญ่ มีองค์ประกอบหลัก 3 ส่วนคือ 1. ผู้เรียน, 2. เนื้อหา และ 3. ผู้สอน นิยมใช้ ADDIE Model กำหนดบทบาทเทรนเนอร์ ได้แก่ Analyze, Design, Develop, Implement และ Evaluate การประเมินผลการฝึกอบรมทั่วไปจะใช้ Kirkpatrick Model แต่สำหรับผู้เรียนที่เข้าหลักสูตรการอบรมเทรนเนอร์ จะถูกประเมินความรู้ และทักษะการสอนก่อนที่จะได้รับการรับรองคุณสมบัติการเป็นเทรนเนอร์
หลักธรรมที่นำมาบูรณาการในการฝึกอบรมเทรนเนอร์ยุคใหม่เชิงพุทธในงานวิจัยนี้ ได้แก่ กัลยาณมิตรธรรม 7 กำหนดคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของเทรนเนอร์ สัปปุริสธรรม 7 กำหนดความรู้ที่เทรนเนอร์พึงมีหรือควรแสวงหา ปัญญา 3 กำหนดเป้าหมายการเรียน ออกแบบการเรียนการสอน และการวัดผล และพุทธลีลาการสอน 4 กำหนดแนวทางการพัฒนาทักษะการสอน และการดำเนินการสอน องค์ความรู้ที่ได้เป็นนวัตกรรมการพัฒนาประสิทธิภาพของเทรนเนอร์ยุคใหม่เชิงพุทธบูรณาการคือ โมเดล 5D3H โดย 5D เป็นบทบาท 5 ด้าน คือ Define, Design, Develop, Deliver และ Decide ส่วน 3H เป็นคุณสมบัติ 3 ด้านคือ Head, Heart, และ Hands ที่ครอบคลุมขั้นตอนการทำงาน และการพัฒนาประสิทธิภาพเทรนเนอร์ที่รอบด้านมากขึ้น ช่วยยกระดับการฝึกอบรมเทรนเนอร์ เปลี่ยนศูนย์กลางการเรียนรู้จากเนื้อหามาสู่ผู้เรียน ก่อให้เกิดผลลัพธ์ในการฝึกอบรมที่ดีขึ้นกับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องในการจัดฝึกอบรม