การประเมินหลักสูตรการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินหลักสูตรการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2564 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตามรูปแบบซิปป์ เครื่องมือวิจัยที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ จำแนกตามกลุ่มผู้ให้ข้อมูล โดยนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงเนื้อหา พบว่า นิสิตปัจจุบัน ศิษย์เก่า ผู้ใช้บัณฑิต อาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอนมีความคิดเห็นต่อหลักสูตรด้านบริบทโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.64, S.D. = 0.41) ด้านปัจจัยอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.64, S.D. = 0.42) ด้านกระบวนการโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.68, S.D. = 0.44) และด้านผลลัพธ์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.70, S.D. = 0.39) และจากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ พบว่า ปรัชญาของหลักสูตรสอดคล้องกับแผนหลักการทางวิชาชีพ การเปลี่ยนแปลงทางสังคม และสามารถนำไปปฏิบัติได้จริงโดยการปรับปรุงหลักสูตรเป็นประจำมีความจำเป็นอย่างยิ่ง โครงสร้างหลักสูตรสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ สัดส่วนของแต่ละหมวดวิชา รายวิชาแต่ละหมวด รวมทั้งหลักสูตรกำหนดเนื้อหา รายวิชาตรงกับความต้องการทางวิชาชีพ และสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง ทันกับการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษา เศรษฐกิจ และสังคม ในยุคปัจจุบันค่อนข้างดี ผู้สอนมีคุณวุฒิ ผลงานทางวิชาการ ประสบการณ์เหมาะสมกับรายวิชาที่สอน มีความรู้ความเข้าใจหลักสูตรเพียงพอ วิธีการจัดการเรียนการสอน ควรจัดให้หลากหลายรูปแบบ เช่น การเรียนในที่ตั้ง การเรียนออนไลน์ การลงพื้นที่เพื่อปฏิบัติจริง เช่น การเข้าร่วมการสัมมนาทางวิชาการ การจัดทำหลักสูตรให้กับสถานศึกษา การถ่ายทอดความรู้ด้านการสอนให้กับหน่วยงานต่าง ๆ กิจกรรมเพื่อสังคม การบริการวิชาการ หรือการเข้าร่วมเป็นผู้ช่วยวิจัย เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับผู้เรียนที่อยู่ไกลจากมหาวิทยาลัย และฝึกประสบการณ์ระหว่างเรียนให้กับผู้เรียน และการวัด และประเมินผลการเรียนควรมีการประเมินพฤติกรรมระหว่างเรียน การเขียนสะท้อนคิด การประเมินตนเอง การประเมินความรู้ และการประเมินผลงาน ทั้งนี้หลักสูตรควรจัดให้มีการทวนสอบในรูปแบบวิธีการที่หลากหลายในทุกภาคเรียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Good, Carter V. (1945). Dictionary of Education. New York: McGraw Hill Book Company, Inc.
Nillapun. M. (2012). The Evaluation of Master of Education Program in Curriculum and Supervision Faculty of Education Silpakorn University. Silpakorn Educational Research Journal, 4(2), 25-40.
Ornstein, A. C. and Hunkins, F. P. (1988). Curriculum: Foundations, principles, and issues. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Patphol. M. (2024). Curriculum Evaluation for Learning and Development. (5th ed.). Bangkok: Charansanitwong Printing Co., Ltd.
Rhode Island Department of Education. (2021). Curriculum Definition. Retrieved June 19, 2024, from https://ride.ri.gov/instruction-assessment/curriculum/curriculum-used-rhode-island
Scriven, M.S. (1969). The Methodology of Evaluation: In Perspectives of Curriculum Evaluation. Chicago: Rand McNally.
Stufflebeam D.L. (2003). The CIPP Model for Evaluation. In International Handbook of Educational Evaluation, Part I. Dordrecht: Springer.
Stufflebeam, D. L., Foley, W. J., Gephart, W. J., Guba, E. G., Hammond, R. L., Merriman, H. O., et al. (1971). Educational evaluation and decision-making. Itasca, Illinois: Peacock.
Taba, Hilda. (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcount, Brace and World In.
Tyler, R. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. New York: Harcourt Brace.
