การพัฒนาสมรรถนะสำคัญด้านการใช้เทคโนโลยีและทักษะชีวิตในการเผยแพร่ วิถีชุมชนเข็กน้อย ของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง

Main Article Content

นันทวัน พัวพัน

บทคัดย่อ

         การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนานวัตกรรมสื่อดิจิทัลของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง ในการเผยแพร่วิถีชุมชนเข็กน้อย และ 2) เพื่อศึกษาสมรรถนะสำคัญด้านการใช้เทคโนโลยีและทักษะชีวิตของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง โดยใช้รูปแบบการวิจัยและพัฒนา กลุ่มที่ศึกษา คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบจำเพาะเจาะจง รวมทั้งสิ้น 34 คน และติดตามนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู จำนวน 2 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง 2) แบบประเมินชิ้นงานนวัตกรรมสื่อดิจิทัล และ 3) แบบประเมินสมรรถนะสำคัญด้านการใช้เทคโนโลยีและทักษะชีวิต วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติเชิงบรรยายและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา


        ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบการพัฒนานักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง ให้เป็นนักยูทูปเบอร์ชุมชน แบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การสำรวจค้นหา 2) การสร้าง 3) การสื่อสาร และ 4) การรักษา โดยนักเรียนมีการสร้างนวัตกรรมสื่อดิจิทัล ในด้านเนื้อหา มีเนื้อหาตรงประเด็นสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ มีค่าเฉลี่ย โดยรวมอยู่ในระดับ ดีมาก (μ = 4.86, S.D. = 0.46) ในด้านภาษา มีภาษาที่ใช้อธิบายและสื่อความหมายเข้าใจได้ง่าย ค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับ ดี  (μ = 4.48, S.D. = 0.56) และในด้านประโยชน์ที่ได้รับ มีการเผยแพร่วิถีชุมชนเข็กน้อยได้อย่างน่าสนใจ มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับ ดีมาก  (μ = 4.87, S.D. = 0.57) นอกจากนี้ นักเรียนมีผลการประเมินสมรรถนะสำคัญด้านการใช้เทคโนโลยีและทักษะชีวิตในการเผยแพร่วิถีชุมชนเข็กน้อย ดังนี้ สมรรถนะสำคัญด้านการใช้เทคโนโลยี นักเรียนมีความรู้เกี่ยวกับสื่อเทคโนโลยีที่นำมาใช้ได้อย่างถูกต้องมีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับ ดีมาก (μ = 4.59, S.D. = 0.57) ในด้านทักษะชีวิต มีการสร้างเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างบุคคล ค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับ ดี  (μ = 4.57, S.D. = 0.57) และมีการปรับตัวให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมและสภาพแวดล้อม มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับ ดีมาก  (μ = 4.57, S.D. = 0.49)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พัวพัน น. . (2026). การพัฒนาสมรรถนะสำคัญด้านการใช้เทคโนโลยีและทักษะชีวิตในการเผยแพร่ วิถีชุมชนเข็กน้อย ของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 21(1), 123–138. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/284822
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Dan Schawbel. (2015). Me 2.0: 4 Steps to Building Your Future. New York: Diversion Publishing Corp.

Department of Mental Health. (2008). Principles of teaching life skills. Bangkok: Ministry of Public Health. (In Thai).

Inrak, C. (2014). Educational management in a multicultural society for tribal children in northern border area primary schools. Silpakorn University Journal of Educational Research, 6(1), 7-14. (In Thai).

Life Skills Course Production Group Committee. (2014). Life skills. Bangkok: Sukhothai Thammathirat Open University. (In Thai).

Malithong, K. (2020). Educational technology and innovation. Bangkok: Chulalongkorn University. (In Thai).

Nilphan, M. (2015). Educational research methods. (8th ed.) Nakhon Pathom: Silpakorn University Press. (In Thai).

Office of the Basic Education Commission. (2008). Basic Education Curriculum. (2nd ed.) Bangkok: Ministry of Education. (In Thai).

Office of the Basic Education Commission. (2022). Guide to assessing key competencies of learners in basic education according to the Basic Education Core Curriculum B.E. 2008. (2nd ed.) Bangkok: Ministry of Education. (In Thai).