MOOC กับการยกระดับการเรียนการสอนภาษาไทยอย่างยั่งยืนบนระบบออนไลน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเกี่ยวกับ “MOOC กับการยกระดับการเรียนการสอนภาษาไทยอย่างยั่งยืนบนระบบออนไลน์” เป็นการอธิบายถึงลักษณะของ MOOC มุ่งเน้นการใช้สื่อออนไลน์และทรัพยากรการเรียนรู้แบบเปิด เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนสามารถเข้าถึงองค์ความรู้ได้อย่างกว้างขวาง ควบคู่กับการเรียนทางออนไลน์ มีบทบาทสำคัญต่อผู้เรียน ผู้สอน และสถาบันการศึกษาในหลายมิติ สำหรับผู้เรียน การเรียนผ่าน MOOC เปิดโอกาสให้เข้าถึงองค์ความรู้ได้อย่างเสรีในการการยกระดับการเรียนการสอนภาษาไทยอย่างยั่งยืนบนระบบออนไลน์ เป็นการอธิบายในเชิงกระบวนการ Four Cs ประกอบด้วย การคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหา การเรียบเรียงและถ่ายทอดความคิดผ่านการพูด การทำงานร่วมกับผู้อื่นอย่างสร้างสรรค์ โดยมีความเปิดกว้าง รับฟังความคิดเห็น และ การทำงานร่วมกับผู้อื่นอย่างสร้างสรรค์ โดยมีความเปิดกว้าง รับฟังความคิดเห็น เพื่อนำไปสู่แนวทางในการ การจัดการเรียนการสอนภาษาไทยผ่านระบบ MOOC เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้เรียนทุกกลุ่ม ในการลดข้อจำกัดด้านโอกาสและความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา นำไปสู่การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยผ่านระบบ MOOC และการเปิดโอกาสให้ผู้เรียนสามารถบริหารจัดการเวลาในการเรียนรู้ได้ตามความพร้อมและความเหมาะสมของตนเอง ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพธุรกิจ (2569). จุฬาฯเสริม Soft Power ด้วยภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ. สืบค้นข้อมูลจาก https://www.bangkokbiznews.com/health/education/1121117
เฉลิมลาภ ทองอาจ. (2555). การจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้สมรรถนะในศตวรรษที่ 21 เป็นฐาน : ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. วารสารครุศาสตร์. 46 (1). 179-180.
ชโรชีนีย์ ชัยมินทร์. (2562). MOOC: เพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. 1(1). 46-69.
ณภัทร จาตุศรีพิทักษ์. (2557). วิเคราะห์แนวโน้มการศึกษาออนไลน์. เรียกใช้เมื่อ 30 มกราคม 2567 จากhttps://thaipublica.org/2014/10/settakid2-online-education/
แทนคุณ วงค์ษร (2569). รู้จัก “MOOC” มหาวิทยาลัยออนไลน์ เรียนได้ทั่วโลก. สืบค้นข้อมูลจาก.https://plan.vru.ac.th/?p=3508
นามน จีรังสุวรรณ. (2556). หลักการออกแบบและการประเมินผล. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ภาสกร ใหลสกุล. (2558). MOOC มุกใหม่ของ อีเลิร์นนิง. สืบค้นข้อมูลจาก https://exampleword presscom20163.wordpress.com/2016/03/20/mooc-มุกใหม่ของ-อีเลิร์นนิง
ภูชิศ สถิตย์พงษ์ (2564). MOOC: นวัตกรรมการจัดการเรียนการสอนในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. 13(1).
รุ่งฤดี แผลงศร (2561). ศาสตร์การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2561.
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (2562). แผนภาพรวมเพื่อการพัฒนาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (พ.ศ. 2560–2565). สืบค้นข้อมูลจาก https://www. eeco.or.th/th/ filedownload/1478/2afd2456bb1f03995574db27a75.pdf
สุมาลี ชัยเจริญ. (2554). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการ ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.
