การพัฒนาทักษะการคิดด้วยจิตสำนึกทางจริยธรรมของนักศึกษาวิชาชีพครู ด้วยกิจกรรมฝึกทักษะการคิดบูรณาการ

บทคัดย่อ

        การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบทักษะการคิดเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกทางจริยธรรมของนักศึกษาวิชาชีพครูก่อนเรียน และหลังเรียนด้วยกิจกรรมฝึกทักษะการคิดบูรณาการ และศึกษาระดับความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการจัดการเรียนรู้ ด้วยกิจกรรมฝึกทักษะการคิดบูรณาการ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1/1 วิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 1 ห้องเรียน รวม 30 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม (Cluster Sampling) ใช้ทุกคนในห้องเรียนเป็นกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ด้วยกิจกรรมฝึกทักษะการคิดบูรณาการ  2) แบบทดสอบวัดทักษะการคิด 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมฝึกทักษะการคิดบูรณาการ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบ t-test for dependent sample ผลการวิจัย พบว่า นักศึกษามีทักษะการคิดหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมฝึกทักษะการคิดบูรณาการ อยู่ในระดับมากที่สุด