ทวิตเตอร์ (Twitter) กับทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของเยาวชนไทยที่สยามสแควร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างจากปัจจัยทางด้านเพศ อายุ ระดับการศึกษา และภูมิลำเนาว่ามีผลต่อทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของเยาวชนไทยจากการเปิดรับข่าวสารทางการเมืองผ่านทางทวิตเตอร์ (Twitter) หรือไม่ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยกลุ่มตัวอย่างใช้ในการศึกษาคือเยาวชนไทยที่มีอายุ 18 - 25 ปีที่มาเดินเล่นที่สยามสแควร์ ในวันเสาร์และอาทิตย์ ช่วงเวลา 13.00-17.00 น. จำนวน 400 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่าง : ประชากร เป็นแบบสัดส่วนเท่ากับ 1:4 จึงได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 100 คน โดยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามโดยตรง จำนวน 41 คน และจากแบบสอบถามผ่านระบบออนไลน์ จำนวน 59 คน เพื่อศึกษาปัจจัยที่กำหนดทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของเยาวชนไทยที่สยามสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า (1) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลและทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของเยาวชนไทยที่สยามสแควร์ขึ้นอยู่กับปัจจัยทางด้านระดับการศึกษา และไม่มีความสัมพันธ์กับปัจจัยด้านเพศ อายุ และภูมิลำเนา (2) ระดับของพลังที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของเยาวชนไทยที่สยามสแควร์จาก 4 ปัจจัยมีดังนี้ 1) ปัจจัยด้านรูปแบบการสื่อสารทางการเมืองอยู่ในระดับปานกลาง 2) ปัจจัยด้านการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองอยู่ในระดับปานกลาง 3) ปัจจัยด้านการรับฟังความคิดเห็นของบุคคลอื่นอยู่ในระดับปานกลาง 4) ปัจจัยด้านการมีส่วนร่วมในทางการเมืองอยู่ในระดับสูง
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Buntadthong, K. (2015). Social Network Usage Behavior and Bangkok Older Person’s Satisfation. Individual case study Master's degree, Bangkok University.
Hemmin, A. (2013). Social Media Consumption Behaviors and Opinion towards Results of Experiencing Social Media in Bangkok Metropolitan. Master's Thesis of National Institute of Development Administration.
Kaewsuksai, R. & Jussapalo, C. (2013). Online Social Network: Facebook Usage for the Learner’s Development. Princess of Naradhiwas University Journal, 6(Special), 195-205.
Klapper, J. T. (1960). The Effects of Communication. New York: Free Press.
McQuail, Dennis. (2005). McQuail’s Mass Communication Theory. London: Sage Publication.
Phaikaset, U. (2015). People’s Participation through Social Media Facebook of Thai Government Agencies. Doctor of Philosophy Program, Sripatum University.
Phetcharayut, K. (2009). Media and Political News Perception of People in Chiang Mai Municipality. Master's Thesis, Maejo University.
Prateuang, P. (1992). Behavior Modification: Theory and Application. Bangkok: Odeon store.
Senkaew, K. (2017). Social Network Usage Behaviours of X Generation in Bangkok. M.B.A. Bangkok University.
SongTrai, N. (2004). The Role of the Media to Influence Community Leaders in the Development Initiative under the OTOP: a case study of Hua Wiang Municipality, Sena District, Phra Nakorn Sri Ayutthaya Province. Master's Thesis, Kasetsart University.
Wannarach, P. (2006). A Case Study of the Local Community Leaders’ Attitude in Role of Sub-District Administration Organization to Conserved Natural Resource of Doi Luang National Park. Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation.
Whattananarong, K. (2011). Building Trust and Accepting Online Media. Retrieved December 15, 2018. from
