การพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝางเพื่อเสริมสร้างพลเมืองตื่นรู้สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

Main Article Content

ปิยะพงษ์ มอญแสง
วสันต์ สรรพสุข
วิไลภรณ์ วิชญาวัฒน์
รุ่งทิวา กองสอน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและตรวจสอบคุณภาพหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง 2) ทดลองใช้หลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มี 2 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 การสร้างและตรวจสอบคุณภาพหลักสูตร กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ประกอบด้วย ประกอบด้วย ผู้นำและปราชญ์ชุมชน จำนวน 7 คน ผู้บริหาร จำนวน 3 คน ครูผู้สอน จำนวน 5 คน นักวิชาการด้านหลักสูตร จำนวน 5 คน รวมทั้งสิ้น 20 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้แบบประเมินความเหมาะสมของหลักสูตร วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 การทดลองใช้หลักสูตร กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/9 จำนวน 40 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง ใช้แบบแผนการทดสองกลุ่มเดียวทดสอบหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้แบบทดสอบวัดความรู้ความเข้าใจ และแบบวัดระดับความเป็นพลเมืองตื่นรู้สำหรับนักเรียนประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) เอกสารหลักสูตรประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการของหลักสูตร จุดมุ่งหมาย คำอธิบายรายวิชา โครงสร้างรายวิชา กิจกรรมการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล สื่อและแหล่งการเรียนรู้ ความเหมาะสมของเอกสารหลักสูตร จากการตรวจสอบคุณภาพโดยผู้นำและปราชญ์ชุมชน และนักวิชาการด้านหลักสูตร มีค่าเฉลี่ยรวม (equation = 4.24, SD = 0.45) และ (equation  = 4.28, SD = 0.39) ตามลำดับ 2) ความรู้ความเข้าใจประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝางของนักเรียนอยู่ในระดับสูง (equation = 3.87, SD = 0.68) ระดับความเป็นพลเมืองตื่นรู้ในระดับสูง (equation = 4.23, SD = 0.61)

Article Details

How to Cite
มอญแสง ป., สรรพสุข ว., วิชญาวัฒน์ ว., & กองสอน ร. (2024). การพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝางเพื่อเสริมสร้างพลเมืองตื่นรู้สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(61), 548–568. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/275421
บท
บทความวิจัย

References

Apple, M. W. (2019). Ideology and curriculum (4th ed.). Routledge.

Auamcharoen, S. (2018). Curriculum development: concepts and practices. Odeon Store.

Banks, J. A. (2008). Diversity, group identity, and citizenship education in a global age. Educational Researcher, 37(3), 129-139. http://dx.doi.org/10.3102/0013189X08317501

Barton, K. C., & Levstik, L. S. (2004). Teaching history for the common good. Lawrence Erlbaum Associates.

Barton, K. C., & Levstik, L. S. (2016). Why don't more history teachers engage students in interpretation?. In W. C. Parker (Ed.), Social studies today: Research and practice (2nd ed.). Routledge.

Bennett, W. L., Wells, C., & Rank, A. (2009). Young citizens and civic learning: Two paradigms of citizenship in the digital age. Citizenship Studies, 13(2), 105-120. DOI:10.1080/13621020902731116

Chomchuen, Y. (2018). The development of history learning model throught historical method and blended learning for mathayomsuksa 2 students. Burapha University.

Chuwan, Y. (2008). Local history: study methods and roles in Thai society. Thammasat University.

Freire, P. (1970). Pedagogy of the oppressed. Continuum.

Hoskins, B., & Mascherini, M. (2009). Measuring active citizenship through the development of a composite indicator. Social Indicators Research, 90(3), 459-488.

Kridel, C. (Ed.). (2010). Encyclopedia of curriculum studies. SAGE.

Mangkhang, C., Jitviboon, K., Timcharoen, T., & Kaewpanya, N. (2021) Curriculum development innovation by area-based approach: a case study of local curriculum of Haripunchai history. Journal of MCU Peace Studies, 9(2), 630-644.

https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/250621

Mansub, S. (2022). Thai citizenship and political reform driving: case study of center for civil political development. King Prajadhipok's Institute.

Ministry of Education. (2018). Announcement of the Ministry of Education on National Education Standards B.E. 2561 (2018). Royal Thai Government Gazette, 135(199d), 13-18.

Ministry of Education. (2021). Basic Education Core Curriculum B.E. 2551 (Revised Edition B.E. 2564). Agricultural Co-operative Federation of Thailand Printing.

Ngamnil, S., Chaicharoen, S., & Areerat, W. (2022). Development of local history learning activities based on community-based learning concepts for Mathayom 3 students. Journal of Education Khon Kaen University, 45(1), 190-204.

Nuchpiam, T. (2022). Local history: Concepts, study methods, and roles in contemporary society. Chulalongkorn University.

Office of the Education Council. (2019). Report on the state of history teaching and learning. Prigwhan Graphic.

Office of the Education Council. (2022). Guidelines for participatory local curriculum development. Prigwhan Graphic.

Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: foundations, principles, and issues (7th ed.). Pearson.

Jatuporn, O. (2018). The development of local history curriculum based on place-based education approach for primary school students: A case of an upper Chao Phraya River community, Nakhon Sawan Province[Doctoral dissertation, Naresuan University].

Panyawutrakul, W. (2019). Local history: Participatory action research methodology. Department of History, Faculty of Social Sciences, Naresuan University.

Phimsarn, N., Bangwiset, S., & Phucharoen, S. (2022). Development of a local history learning management model using learning resources as a base for lower secondary school students. Journal of Education Naresuan University, 24(2), 286-300.

Phupaibul, R., Khamhom, R., Niamsup, T., Tayansin, S., Jongudomkan, D., Dechakup, J., Watcharasin, J., Patarayothin, N., Diaoisaret, W., & Photuwal, T. (2015). Knowledge synthesis: Changes in Thai family status and guidelines for promoting family strength. Thailand Research Fund. https://elibrary.tsri.or.th/fullP/PDG58D0001/PDG58D0001_full.pdf

Pinar, W. F. (2013). International handbook of curriculum research (2nd ed.). Routledge.

Pongseepien, W. (2018). Thai history: Pocket knowledge. Matichon.

Seixas, P., & Morton, T. (2013). The big six historical thinking concepts. Nelson Education.

Sobel, D. (2013). Place-based education: Connecting classrooms and communities. Orion Society.

Somnual, S. (2022). The development of active learning management model for enhance of active citizenship competencies of prathomsueksa students[Doctoral dissertation, Srinakharinwirot University].

Sripahol, S. (2020). Historical learning management. Sukhothai Thammathirat Open University.

Suttirut, C. (2018). Curriculum development: Theory to practice (5th ed.). V Print.

Taylor, R. (2003). Shaping the culture of schooling: The rise of outcome-based education. SUNY.

Thewanarumitkun, P. (2019). Education for citizenship. Thammasat University.

Wasi, P. (2014). Strong communities, stable nation. The Secretariat of the House of Representatives.

Westheimer, J., & Kahne, J. (2004). What kind of citizen? The politics of educating for democracy. American Educational Research Journal, 41(2), 237-269. https://doi.org/10.3102/00028312041002237

Wiggins, G., & McTighe, J. (2021). Understanding by design (3rd ed.). ASCD.

Wongyai, W. (2018). Comprehensive curriculum development. Chulalongkorn University.

Wongyai, W., & Patphol, M. (2020). Contemporary curriculum development. Chulalongkorn University.