บริบททางการศึกษาที่มีผลกระทบต่อนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

       บทความเรื่อง บริบททางการศึกษาที่ส่งผลกระทบต่อนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของ วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่อง “ยุคทองของนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในประเทศไทย” ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยผลของการวิจัยสามารถบอกถึง บริบททางการศึกษาที่ส่งผลกระทบต่องานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในประเทศไทย เพื่อเป็นแนวทางในการศึกษาวิจัยยุคทองของนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในประเทศไทยต่อไป ผู้วิจัยได้ใช้เครื่องมือในการวิจัย คือ การเก็บข้อมูลเชิงเอกสาร การสัมภาษณ์ รวบรวมข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญและผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัย มีทั้งที่ได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบเดี่ยว และการสัมภาษณ์แบบกลุ่ม ใช้ประสบการณ์ตรงจากผู้วิจัย และการเข้าร่วมสัมมนาทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นการศึกษาข้อมูลที่เกิดขึ้นในช่วง ปี พ.ศ. 2530 – 2560

       ผลการวิจัยพบว่า บริบททางการศึกษาที่ส่งผลกระทบต่อนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยในประเทศไทย ได้แก่ 1) การศึกษาวิชานาฏยศิลป์ในสถานศึกษาสังกัดกรมศิลปากร 2) การศึกษาวิชานาฏยศิลป์ในสถานศึกษาสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏ 3) การศึกษาวิชานาฏยศิลป์ในสถาบันการศึกษาของรัฐและเอกชน 4) การศึกษาวิชาเอกนาฏยศิลป์และสาขาที่ใกล้เคียงในระดับสูงกว่าปริญญาตรี 5) การศึกษานาฏยศิลป์ในสถาบันเอกชนเชิงธุรกิจ 6) การสร้างสรรค์งานนาฏยศิลป์ในสถาบันศึกษา 7) การสร้าง สรรค์งานนาฏยศิลป์เพื่อการแข่งขันเชิงวิชาการ ส่งผลกระทบคือ 1)ผลกระทบทางตรง  คือ การเพิ่มจำนวนนาฏยศิลปิน และการเปิดโอกาสในการสร้างสรรค์งานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัย 2)ผลกระทบทางอ้อม คือ ได้ศึกษาการเต้นในหลากหลายรูปแบบ สร้างสรรค์เป็นงานนาฏยศิลป์ไทยร่วมสมัยที่มีความหลากหลาย ถือเป็นการเผยแพร่ภูมิปัญญาท้องถิ่นในรูปแบบที่แตกต่างจากเดิม