ผลของการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ เพื่อเสริมสร้างเจตคติต่อความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง

Main Article Content

กิตติศักดิ์ พรมสำลี
สุขอรุณ วงษ์ทิม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบเจตคติต่อความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานกลุ่มทดลอง
ก่อนและหลังการให้การปรึกษาแบบกลุ่ม และ 2) เปรียบเทียบเจตคติต่อความปลอดภัยของพนักงานกลุ่มทดลองที่ได้รับการให้การปรึกษาแบบกลุ่มและพนักงานกลุ่มควบคุมที่ได้รับการให้การปรึกษาตามปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานจำนวน 20 คน ที่มีคะแนนจากแบบวัดเจตคติต่อความปลอดภัยในการทำงานตั้งแต่เปอร์เซ็นต์ไทล์ที่ 25 ลงมา แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 10 คน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย กลุ่มทดลองได้รับการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ จำนวน 8 ครั้ง ครั้งละ 90 นาที กลุ่มควบคุมได้รับการให้การปรึกษาตามปกติเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดเจตคติต่อความปลอดภัยในการทำงานที่มีค่าความเที่ยง .95 2) โปรแกรมการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ เพื่อเสริมสร้างเจตคติต่อความปลอดภัยในการทำงาน และ 3) การให้การปรึกษาตามปกติ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่ามัธยฐาน ค่าเบี่ยงเบนควอไทล์ การทดสอบวิลคอกซัน และการทดสอบแมนวิทนีย์
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภายหลังจากการได้รับการปรึกษาแบบกลุ่ม พนักงานกลุ่มทดลองมีเจตคติต่อความปลอดภัย
ในการทำงานสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) พนักงานกลุ่มทดลองมีเจตคติต่อ
ความปลอดภัยในการทำงาน สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)

เอกสารอ้างอิง

กลุ่มงานกำหนดอัตราเงินสมทบกองทุนเงินทดแทน สำนักงานกองทุนเงินทดแทน
สำนักงานประกันสังคม กระทรวงแรงงาน. (2563). สถานการณ์การประสบอันตรายหรือ
เจ็บป่วยเนื่องมาจากการทำงานปี 2558 –2562.สืบค้นจาก https://www.sso.go.th
/wpr/assets/upload/files_storage/sso_th/c00433eb3bc63a11720e488101b53d9
1.pdf
วิทิต กมลรัตน์. (2552). ศึกษาพฤติกรรมความปลอดภัยในการปฏิบัติงานของพนักงานฝ่าย ปฏิบัติการบริษัทอดิตยา เบอร์ล่า เคมีคัลส์ (ประเทศไทย) จำกัด (ฟอสเฟต ดีวิชั่น).
สารนิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการจัดการและสิ่งแวดล้อม, คณะ พัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2541). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรมสุขภาพจิต. (2546). การให้บริการปรึกษาทางโทรศัพท์. กรุงเทพฯ
ตามพงษ์ วงษ์จันทร์. (2550) ผลการให้การปรึกษาแบบพิจารณาเหตุผลอารมณ์และ พฤติกรรม ที่มีผลต่อการรับรู้ความสามารถของตน ของบุคคลที่สูญเสียแขน ขา สถานสงเคราะห์คนพิการและทุพพลภาพพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธีระพร อุวรรณโณ. (2528). การวัดทัศนคติ: ปัญหาในการใช้เพื่อทำนายพฤติกรรมใน วารสาร
ครุศาสตร์2528 (14) 133-13