Development of STEM Education Learning Management by Engineering Design Process Promoting Career of Force and Equilibrium Force of the First Year High Vocational Certificate Students
Main Article Content
Abstract
This action research aimed to: 1) Study the learning management development by STEM Education using engineering design process under the topic of Forces and Equilibrium of Forces; and 2) Investigate the findings of the study regarding learning management development that promotes career skills. The purposive sampling technique was used to select the participants associated with three cycles of action research. The 25 participants were first-year students of High Vocational Certificate in the Vocational Education Institution in Kamphaeng Phet Province. The research instruments were lesson plans, lesson plans reflection, activity logs, and behavioral observation. Content analysis and triangulation were also employed to examine the credibility of qualitative data.
The results found that the STEM education learning management by engineering design process promoting career emphasizes that students can identify problems from encountered situations in their industrial careers. Search for information to find and design the problem-solving methods with members in the group and plan to create the work pieces for solving the issues of the industrial careers. Moreover, the result also indicates that those learning management can promote students career skills increasing in each cycle, which revealed at high levels; accounted for 70% or more.
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กวิน เชื่อมกลาง และสุทธิดา บุญทวี. (2559). นาวาฝ่าวิกฤต: ตัวอย่างการเพิ่มระดับความเข้มข้นทางวิชาการในการออกแบบและพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวทางสะเต็มศึกษา. นิตยสาร สสวท., 44(200), น. 17-22.
ขนิษฐา ชัยรัตนาวรรณ. (2561). แนวทางการขับเคลื่อนและพัฒนาอาชีวศึกษาไทย. วารสารการ อาชีวศึกษาภาคกลาง, 2(2), น. 1-9.
จันทร์เพ็ญ สุวรรณคร. (2558). กระบวนทัศน์การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างการใช้ทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
จรูญพงษ์ ชลสินธุ์. (2561). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ เรื่อง ปริมาณสารสัมพันธ์ ตามแนวสะเต็มศึกษาที่เน้นกระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม ที่ส่งเสริมสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ. วารสารมหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), น. 32-46.
ไตรรงค์ เมธีผาติกุล. (2561). การพัฒนาความริเริ่มสร้างสรรค์และนวัตกรรมด้วยกระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรมตามแนวคิดสะเต็มศึกษา เรื่อง สภาพสมดุล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
ธารทิพย์ ขัวนา. (2562). สะเต็มศึกษาเพื่อการจัดการเรียนรู้สู่ทักษะการทำงานในศตวรรษที่ 21.วารสารบัณฑิตศึกษา, 16(73), น. 1-12.
นัฏชนก กองแก้ว. (2562). การพัฒนาทักษะกระบวนการแก้ปัญหา เรื่อง การดูดกลืนและการคายความร้อนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น(วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM Education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารนักบริหาร, 33(2), น. 49-59.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ส.เจริญการพิมพ์.
ศศิธารา พิชัยชาญณรงค์. (2554). ยุทธศาสตร์ "2555" กระทรวงศึกษาธิการด้านการอาชีวศึกษา.สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2564, จาก http://www.vec.go.th/Portals/O/Doc/vecit.pdf
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2557). ความรู้เบื้องต้นสะเต็มศึกษา. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สรเดช เลิศวัฒนาวณิช. (2560). การพัฒนากิจกรรมพัฒนาผู้เรียนโดยใช้โครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพและคุณลักษณะในการประกอบอาชีพ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนา เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา. (2563). รายงานการประเมินคุณภาพในสถานศึกษา (SAR). กำแพงเพชร: วิทยาลัยเทคนิคกำแพงเพชร.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2557). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ทิศทางสำหรับครูศตวรรษที่ 21.เพชรบูรณ์: จุลดิสการพิมพ์.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2558). สะเต็มศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(2), น. 201-207.
สุทธิดา จำรัส. (2560). นิยามของสะเต็มและลักษณะสำคัญของกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 10(2), น. 13-34.
สุวิธิดา จรุงเกียรติ. (2561). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (The Twenty-First Century Skills). สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2564, จาก https://www.trueplookpanya.com/ education/content/66054/-teaartedu-teaart-teaarttea
อริศษรา อุ่มสิน. (2560. การศึกษาการทำงานเป็นทีมของกรูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี).
Householder, D. L. and Hailey, C. E. (2012). Incorporating engineering design challenges into STEM courses. Retrieved February 20, 2022, from http://digitalcommons.usu. Edu/ncete_publications/166.
Morgan, J. R., Capraro, M. M. and Capraro, R. M. (2013). STEM project-based learning: An integrated science, technology, engineering, and Mathematics (STEM) approach. Rotterdam: Sense.
National Research Council. (2012). Education for Life and Work: Developing Transferable Knowledge and Skills in the 21st Century. Washington, DC: National Academy of Science.