A Study of Learning Achievement and Problem Solving Ability on Weather Wonders and Air Phenomena Learning Unit of Grade 3 Students Using Phenomenon-Based Learning with R-C-A Question Technique
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) compare the academic achievement of the learning unit “Wonders of Weather and Air Phenomena” of Grade 3 students before and after learning through phenomenon-based learning combined with RCA questioning technique, 2) compare the academic achievement after learning through phenomenon-based learning with the 70 percent criterion, and 3) compare the problem solving ability of students before and after the learning. The sample consisted of 22 Grade 3 students, the second semester of the 2024 academic year, Ban Maka School (Kongritbuasuwan Anusorn), selected by cluster sampling. The research instrument was a learning management plan using phenomenon-based learning combined with RCA questioning technique, 4 lesson plans. Then, the learning outcomes were measured with an achievement test. Data were analyzed using statistics of percentage, mean, standard deviation, t-test for dependent samples, Wilcoxon Signed-Rank test and Runs test. The research results found that 1) the learning achievement after learning was significantly higher than before learning at the .05 level. 2) the learning achievement after learning was higher than the 70 percent criterion with statistical significance at the .05 level. 3) problem solving ability after learning was significantly higher than before learning at the .05 level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกอร สมัญญา, เบญจพร วรรณูปถัมภ์ และเฉลิมชัย เจริญเกียรติกานต์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง สิ่งแวดล้อมในชุมชน โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคําถาม อาร์-ซี-เอ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3, วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 5(3), น. 458-472.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัด และสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กิติพงษ์ ลือนาม. (2564). วิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา. นครราชสีมา: โคราช มาร์เก็ตติ้ง แอนด์โปรดักชัน.
จารวี มะโนวงค์. (2566). คู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งความสามารถในการใช้ทักษะชีวิตของผู้เรียนใน ศตวรรษที่ 21 ของครูศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2567, จาก http://cmi.nfe.go.th/nfecmiad/myfile/20230917gZAFs7u.pdf
ตะวัน ไชยวรรณ และกุลธิดา นุกูลธรรม. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน: การเรียนรู้แบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้ของนักเรียนในโลกแห่งความจริง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 15(2), น. 73-90.
ธีระวัฒน์ เซิบรัมย์, ดวงเดือน สุวรรณจินดา และสุจินต์ วิศวธีรานนท์. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคคำถาม R-C-A ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนชุมชนไมตรีอุทิศ จังหวัดนนทบุรี. Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University, 13(1), น. 82-97.
นารินทิพย์ ท่องสายชล. (2563). สัญญาณทางเศรษฐกิจที่สำคัญที่ส่งผลต่อการลงทุน. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2567, จาก https://www.setinvestnow.com/th/knowledge/article/76-economic-signs-that-affect-investment
พระมหาบุญแล พุทฺธวโร. (2562). พุทธวิธีในการสอนที่ทรงประสิทธิผลสูงสุด. วารสารวิชาการ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 2(1), น. 31-45.
พงศธร มหาวิจิตร. (2562). การประยุกต์ใช้แนวคิดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับการเรียนแบบเชิงรุกในรายวิชาการประถมศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 42(2), น. 73-90.
โรงเรียนบ้านมะค่า (คงฤทธิบัวสุวรรณอนุสรณ์). (2566). รายงานผลการพัฒนาคุณภาพการศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. นครราชสีมา: ผู้แต่ง.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2566). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุปราณี บัวล้อมใบ, จินตนา ศิริธัญญารัตน์ และจิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2566). การพัฒนาสมรรถนะ การอธิบายปรากฏการณ์ในเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 14(1), น. 57-76.
องค์การแพลน อินเทอร์เนชั่นแนล (ประเทศไทย) และมูลนิธิ ไร้ท์ ทู เพลย์ ประเทศไทย. (2563). คู่มือทักษะชีวิต. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2567, จาก http://www.esbuy.net/_files_school/00000883/document/00000883_0_20200811-095635.pdf
องค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย. (2563). ทักษะชีวิต รหัสครูศตวรรษที่ 21 การจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนา ทักษะชีวิตแห่งศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2567, จาก https://www.unicef.org/thailand/media/966/file/21st%20Century%20Skills%20Education%20Teacher%20Manual.pdf
อรพรรณ บุตรกตัญญู. (2561). การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อการสร้างมุมมองแบบองค์รวมและการเข้าถึงโลกแห่งความจริงของนักเรียน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 46(2), น. 348-365.
ออมวจี พิบูลย์ และกิตติชัย สุธาสิโนบล. (2564). การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อการพัฒนา สมรรถนะข้ามพิสัย: กรณีศึกษาประเทศฟินแลนด์. วารสารศิลปะศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 3(3), น. 414-428.
Akkas, E. & Eker, C. (2021). The Effect of Phenomenon-based Learning Approach on Students' Metacognitive Awareness. Academic Journal of Educational Research and Reviews, 16(5), pp. 181-188.
Murtagh, E. M., Sawalma, J., & Martin, R. (2022). Playful maths! The influence of play-based learning on academic performance of Palestinian primary school children. Educational Research for Policy and Practice, 21(3), pp. 407-426.
Ogunleye, B. O. & Fasakin, A. O. (2011). Everyday phenomena in physics education: impact on male and female students’ achievement attitude and practical skills in urban and peri-urban settings in Nigeria. Pakistan Journal of Social Sciences, 8(6), pp. 316-324.
Weir, J. J. (1974). Problem Solving is Everybody’s Problem. The Science Teacher, 41(4), pp. 16-18.