A Study of English Listening and Speaking Abilities and Cross-Cultural Understanding among Grade 10 Students Using the Drama-Based Teaching Method
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research is the study of English listening and speaking ability of Grade 10 students using drama-based teaching method. It aimed to: 1) Compare listening and English speaking abilities before and after using drama-based teaching method; 2) Compare English listening and speaking abilities after leaning with the 70 percent criterion; and 3) Compare Cross-Cultural understanding before and after using drama-based teaching method. The sample group were 40 students from Grade 10 of Bunluawittayanusorn school by cluster random sampling. The experimental instruments consisted of three lesson plans using drama-based teaching method each lasting four hours. The instruments for collecting data consisted of an English listening and speaking ability test, and a Cross-Cultural Understanding assessment. The data were statistically analyzed by percentage, mean, standard Deviation, and t-test. The results revealed : 1) Students had the English listening ability after learning higher than before learning, and English speaking ability after learning higher than before learning at a statistical significance level of .05; 2) Students had the English listening and speaking abilities after learning had higher than the 70 percent criterion at a statistical significance level of .05; 3) Students had the Cross-Cultural Understanding after learning higher than before learning at a statistical significance level of .05.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จิตติยา ศรีประเสริฐ. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษ โดยเทคนิคการละคร นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนพานพิทยาคม (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา).
ชัชรีย์ บุนนาค. (2561). ปัญหาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย และข้อเสนอแนะด้านยุทธศาสตร์การพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ปี 2564-2568. ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 2 (น. 235-241). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปัณฑ์นพ ผจญทรพรรค, ณัฐวุฒิ โพธิ์ทักษิณ และนรินทร์ มุกมณี. (2564). ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษของคนไทย. วารสาร มจร. อุบลปริทรรศน์, 6(3), น. 911-919.
ปรียาภัทร์ ทองจำนงค์. (2566). ผลของการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติร่วมกับกิจกรรมละครเพื่อพัฒนา ทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
พระมหาบัณฑิต ปณฺฑิโต ครองบัวบาน. (2567). ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 30(1), น. 43-57.
ไพศาล วรคำ. (2566). การวิจัยทางการศึกษา. มหาสารคาม: ตักศิลาการพิมพ์.
โสรยา วงศ์พิพันธ์. (2563). การใช้กิจกรรมละครเพื่อส่งเสริมการอยู่ร่วมกันในความหลากหลายทางวัฒนธรรม ของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ กรณีศึกษา: โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์แม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อุทัยวรรณ แซ่โง้ว. (2562). การพัฒนาแบบวัดทักษะทางสังคมและการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
Byram, M. (1997). Teaching and Assessing Intercultural Communicative Competence. Clevedon, UK: Multilingual Matters.
Canale, M. & Swain, M. (1980). Theoretical bases of communicative approaches to second language teaching and testing. Applied Linguistics, 1(1), pp. 1-47.
Dale, E. (1969). Audio-Visual Methods in Teaching (3rd ed.). Holt, Rinehart & Winston, NY: Dryden Press.
Deardorff, D. K. (2006). Identification and assessment of intercultural competence as a student outcome of internationalization. Journal of Studies in International Education, 10(3), pp. 241-266.
Deardorff, D. K. (2020). The SAGE handbook of intercultural competence (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Dewi, R. & Yappi, S. (2023). The effect of the acting play script technique in enhancing speaking skill for the students of senior high school. International Journal of English and Applied Linguistics (IJEAL), 3(2), pp. 180-189.
Eripuddin, E., Jufrizal, J., & Agustina, A. (2022). The effectiveness of the intercultural learning materials in teaching English drama. AL-ISHLAH: Journal Pendidikan, 14(4), pp. 5615-5626.
Fantini, A. E. (2009). Assessing intercultural competence: Issues and tools. In D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 456-476). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Harris, D. P. (1990). Testing English as a Second Language. NY: MaGraw Hill.
Heathcote, D. (1984). Collected Writings on Education and Drama. London: Hutchinson.
Hofstede, G. (2020). Culture's Consequences: Comparing Values, Behaviors, Institutions, and Organizations Across Nations (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Hubbard, P. (2017). Technologies for Teaching and Learning L2 Listening. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Hue, T. T. (2024). An Investigation on the Effectiveness of the Drama Method of English Major Students in Studying Listening Skills at Ho Chi Minh City University of Industry and Trade. Journal of Knowledge Learning and Science Technology, 3(1), pp. 93-105.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Kramsch, C. (1993). Context and Culture in Language Teaching. Oxford: Oxford University Press.
Krashen, S. D. (1985). The input hypothesis: Issues and implications. London, UK: Longman.
Liu, C., Huang, T., Lin, H. Z., & Mao, X. L. (2024). Research on the application of the “Cross-Cultural Role Play” into “Sitcom-Based” English teaching methodology from the perspective of speech act theory. Open Journal of Social Sciences, 12, pp. 105-119.
Nguyen, C. T. (2023). Effects of applying drama-based activities in speaking classes on EFL students’ speaking performance. International Journal of Instruction, 16(3), pp. 991-1012.
Organization for Economic Co-operation and Development. (2020). Digital transformation in the age of COVID-19: Building resilience and bridging divides. Retrieved October 1, 2025, from https://img.lalr.co/cms/2020/11/27173400/digital-economy-outlook- covid.pdf
Partnership for 21st Century Learning. (2019). Framework for 21st Century Learning Definitions. Retrieved November 5, 2024, from https://static.battelleforkids.org/documents/p21/p21_framework_definitionsbfk.pdf
Piaget, J. (1970). Science of Education and the Psychology of the Child. NY: Orion Press.
Spitzberg, B. H., & Changnon, G. (2009). Conceptualizing intercultural competence. In D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 2-52). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Suryani, R. (2020). English as a global language: Challenges and opportunities in education. Asian English Language Journal, 16(3), pp. 22-39.
Trilling, B. & Fadel, C. (2009). 21st Century skills: Learning for life in our Times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
United Nations. (2021). Technology and innovation report 2021: Catching technological waves: Innovation with equity. Retrieved November 13, 2024, from https://unctad.org/system/files/official-document/tir2020_en.pdf
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Widiyastuti. W., Setyowati. T. & Wiyaka, W. (2023). Improving students' listening skill by using role-play method in the material of asking for and giving directions. Journal Pendidikan Guru Professional, 1(1), pp. 93-100.
