ปัจจัยทำนายการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรพื้นบ้านของประชาชนลุ่มน้ำลี้ จังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การศึกษาเชิงพรรณนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรพื้นบ้านของประชาชนใช้วิธีการศึกษาเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยประชาชนในลุ่มน้ำลี้ จังหวัดลำพูน กลุ่มตัวอย่างเป็นประชาชนจำนวน 321 ครัวเรือน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ และการสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบเส้นตรงและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการศึกษาพบว่าวิธีการใช้พืชสมุนไพรพื้นบ้านมีหมอพื้นบ้านเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญประชาชนมีความรู้เจตคติและใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรพื้นบ้านอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 75.8  ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.32 และค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.94 ตามลำดับ)อายุเฉลี่ยการเข้ารับบริการด้านสุขภาพในสถานบริการสุขภาพ และระดับความรู้มีความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรพื้นบ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ  (P – value = 0.001  0.008 และ  ≤ 0.001ตามลำดับ)ทั้งนี้การใช้ประโยชน์พืชสมุนไพรพื้นบ้านต้องผสมผสานภูมิปัญญาพื้นบ้านและความต้องการด้านสุขภาพสู่กระบวนการการเรียนรู้และพัฒนากลยุทธ์ในชุมชน