การใช้ชุดกิจกรรมศิลปะพัฒนาความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงาน ของเด็กบกพร่องทางการเรียนรู้ที่มีภาวะสมาธิสั้น

Main Article Content

วลิฐินี เวทย์วิชานันท์
วาระดี ชาญวิรัตน์

บทคัดย่อ

            การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้ชุดกิจกรรมศิลปะเพื่อพัฒนาความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานของเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ที่มีภาวะสมาธิสั้น  กลุ่มเป้าหมายที่ใช้เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์และมีคะแนนดิบด้านภาวะสมาธิสั้น (ADHD)  จากแบบคัดกรองนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้น  บกพร่องทางการเรียนรู้ และออทิซึม (Kus-si Rating Scale : ADHD/LD/Autism)  อยู่ในระดับ 51 คะแนนขึ้นไป  จำนวน 4 คน  ซึ่งครูประจำชั้นเป็นผู้ตอบแบบคัดกรอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย  ชุดกิจกรรมศิลปะและแบบสังเกตความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานที่ผู้ช่วยวิจัยเป็นผู้บันทึกและเก็บข้อมูล  วิเคราะห์ข้อมูลโดยนำจำนวนนาทีของพฤติกรรมการจดจ่อตั้งใจทำงานที่เกิดขึ้น จากนั้นนำข้อมูลมาแสดงด้วยตารางและกราฟ


            ผลการวิจัยพบว่า หลังจากที่กลุ่มเป้าหมายได้ใช้ชุดกิจกรรมศิลปะพัฒนาความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานในระยะทดลอง (B)  มีจำนวนนาทีของความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานเพิ่มมากขึ้นไปในทิศทางเดียวกัน และเมื่อหยุดการใช้ชุดกิจกรรมศิลปะในระยะหยุดยั้ง (A2)  พบว่ากลุ่มเป้าหมายมีจำนวนนาทีของความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานเพิ่มมากขึ้นกว่าในระยะเส้นฐาน (A1)  ซึ่งเป็นระยะที่ยังไม่ได้นำกิจกรรมศิลปะมาใช้  จึงทำให้เห็นว่าชุดกิจกรรมศิลปะพัฒนาความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานของเด็กบกพร่องทางการเรียนรู้ที่มีภาวะสมาธิสั้น  ช่วยทำให้ความสามารถในการจดจ่อตั้งใจทำงานมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น


 คำสำคัญ: กิจกรรมศิลปะ  จดจ่อตั้งใจทำงาน  เด็กบกพร่องทางการเรียนรู้ที่มีภาวะสมาธิสั้น  

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)

เอกสารอ้างอิง

ชวลิต ชูกำแพง. (2546). การพัฒนาหลักสูตรซ่อมเสริมทักษะเบื้องต้นในการเรียนรู้สำหรับเด็กที่มีปัญหาในการเรียนรู้ระดับประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ).
บวร สุวรรณผา. (2547). การพัฒนาตน. นครราชสีมา: โปรแกรมวิชาจิตวิทยาและการแนะแนว คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา.
ผดุง อารยะวิญญู (2544ก). เด็กที่มีปัญหาในการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: รำไทยเพรส.
พีรพงษ์ กุลพิศาล. (2545). สมองลูกพัฒนาได้ด้วยศิลปะ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ธารอักษร.
เลิศ อานันทะ. (2536). เทคนิควิธีการสอนศิลปะเด็ก. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรางคณา กันประชา. (2551). การพัฒนาความสามารถของเด็กปฐมวัยที่ทำกิจกรรมศิลปะด้วยนิ้วมือ. เลย: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย.