การศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ ที่เรียนรวมในชั้นเรียนปกติ

Main Article Content

พรรณรายณ์ ทรัพย์แสนดี
อุษา คงทอง

บทคัดย่อ

การศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ที่เรียนรวมในชั้นเรียนปกติ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ที่เรียนรวมในชั้นเรียนปกติ ผู้วิจัยกำหนดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 440 คน โดยใช้เกณฑ์การกำหนดของกลุ่มตัวอย่างตามการวิเคราะห์โมเดลลิสเรล (LISREL) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน โดยมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม .98 สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าวผู้วิจัยใช้การวิเคราะห์โมเดลเชิงโครงสร้าง(Structural Model) ร่วมกับการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงบุกเบิก (Exploratory Analysis) โดยใช้โปรแกรม LISREL เวอร์ชั่น 9.1 รหัส: 823F-C5B0-8545-B412 พบว่า องค์ประกอบด้านครู ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ที่เรียนรวมในชั้นเรียนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่องค์ประกอบด้านครูส่งผลต่อองค์ประกอบด้านนักเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ขณะที่องค์ประกอบด้านครู และองค์ประกอบด้านสิ่งแวดล้อมก็ส่งผลต่อองค์ประกอบด้านหลักสูตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เช่นเดียวกัน ข้อค้นพบของการวิเคราะห์สามารถสรุปได้ว่า องค์ประกอบด้านครูล้วนส่งผลต่อ 3 องค์ประกอบหลักในการวิจัย ได้แก่ องค์ประกอบด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน องค์ประกอบด้านนักเรียน และองค์ประกอบด้านหลักสูตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)

เอกสารอ้างอิง

กานดา พงษ์ทิพย์พนัส. (2541). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 ในจังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประถมศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. ราชกิจจานุเบกษาเล่ม 125 ตอนที่ 28 ก (5 กุมภาพันธ์ 2551).
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก (19 สิงหาคม 2542).
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนที่ 123 ก (19 ธันวาคม 2545).
ผดุง อารยะวิญญู. (2542). การศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. กรุงเทพฯ : รำไทยเพรส.
มัณฑนา อินทุสมิต. (2548). การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่ส่งผลต่อความท้อแท้ ในการบริหารงานของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทวีศิลป์ สารแสน. (2543). ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบของสภาพแวดล้อมทางการเรียนในห้องอด้านครูผู้สอนกับความพึงพอใจของนักเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีทางการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
สิริพงศ์ นวสกุลธนนนท์. (2549). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันของครูต่อโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักบริหารคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตพื้นที่พัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา.
Bloom, Benjamin. (1956). Taxonomy of Educational Objectives Handbook I : Cognitive Domain. New York : David McKay.
Jakobovits. L. A. (1971). Foreign language learning : A psycholinguistic analysis of the issues. Massachusetts : Newbury House.
Mary, Wagner and other. (2006). The academic achievement and functional performance of youth with disabilities : A report from the national longitudinal transition study-2 (NLTS2). Washington, Columbia : Institute of education sciences.
Vieira, A. L. (2014). Interactive LISREL in practice : Getting started with a SIMPLIS approach, Springer briefs in Statistics. [Online]. Available : www.springer.com [2014, May 16].