ผลของโปรแกรมการฝึกพูดกับตนเองเชิงบวก ที่มีผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งการทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกพูดกับตนเองเชิงบวกที่มีต่อความฉลาด
ทางอารมณ์ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา โปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษ จำนวน 10 คน และโปรแกรมวิชาดนตรี จำนวน 10 คน ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ประจำปีการศึกษา 2556 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมการฝึกพูดกับตนเอง เชิงบวก จำนวน 2 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 4 วัน ตั้งแต่วันอังคาร-วันศุกร์ วันละ 60 นาที รวมทั้งสิ้น 8 วัน 2) แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์ของกรมสุขภาพจิต (2543) แบบประเมินสำหรับประชาชนทั่วไป อายุ 18-60 ปี โดยแบ่งเป็นระยะก่อนการทดลอง และระยะหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า
1. หลังการทดลอง นักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความฉลาดทางอารมณ์สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2. หลังการทดลอง นักศึกษากลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความฉลาดทางอารมณ์สูงกว่านักศึกษากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เคียงขวัญ มหาโชคเลิศวัฒนา. (2554). ผลของโปรแกรมการฝึกพูดกับตนเองทางบวกที่มีต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนัดดา เพ็ชรประยูร, ชูศรี เลิศรัตน์เดชากุล และนนทิรัตน์ พัฒนภักดี. (มกราคม - เมษายน 2554). “ความสามารถในการปรับตัวของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ในมหาวิทยาลัยของรัฐ.” วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. 21(1) : 157-159.
วีระวัฒน์ ปันนิตามัย. (2551). เชาวน์อารมณ์ (EQ) ดัชนีเพื่อความสุข และความสำเร็จของชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วุฒิพงศ์ ลิมป์วิโรจน์. (ม.ป.ป.). ปัญหาที่พบบ่อยในช่วงที่กำลังศึกษาในระดับอุดมศึกษา. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http//www.lpc.rmutl.ac.th/guidance/…/062_report_reseach01. pdf. [16 มกราคม 2556].
สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสขุ . 5 เรื่องน่าร้เู กี่ยวกับอีคิว. [ออนไลน]์ . แหล่งที่มา : http://203.157.56.11/factsheet/text_show.php? chapter_id=159&book_id=4 [31 สิงหาคม 2555].
อัจฉรา สุขารมณ์ และอรพินทร์ ชูชม. (2548). โปรแกรมการส่งเสริมและพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ ตามแนวคิดตะวันออกสำหรับเยาวชนไทย เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดี. รายงานการวิจัยฉบับที่ 102 สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อุสา สุทธิสาคร. (ม.ป.ป.). บทที่ 4 เชาวน์อารมณ์ (EQ) และเชาวน์ปัญญา (IQ). [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://department.utcc.ac.th/cte/images/stories/Download/ge/data/HG022/loadlesson4.pdf [19 กรกฎาคม 2555].
Corey, G. (2004). Theory and Practice of Group Counseling. 6th ed. CA : Brooks/cole.
Depape, A. -M. R., et al. (2006). “Self-Talk and Emotional Intelligence in University Students. University of Windsor.” Canadian Journal of Behavioural Science. 38 (2) : 250-260.
Nelson-Jones, R. (2004). Effect Thinking skill. 4th ed. London : SAGE.
