การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความคิดสร้างสรรค์ ด้วยบทเรียนบนเว็บกับการเรียนปกติ เรื่อง ทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา มัธยมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทเรียนบนเว็บเป็นรูปแบบหนึ่งของระบบการเรียนการสอนที่เน้นให้ผู้เรียนมีโอกาสเรียนรู้ได้ทุกที่ ทุกเวลา ตามความสามารถและความสนใจ โดยอาศัยคอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือในการนำเสนอบทเรียนบนเว็บเพื่อการเรียนการสอน การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ประการแรก เพื่อพัฒนาบทเรียนบนเว็บ เรื่องทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 ประการที่สอง เพื่อหาดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนบนเว็บ เรื่อง ทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ประการที่สาม เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระหว่างที่เรียนด้วยบทเรียนบนเว็บกับเรียนแบบปกติ เรื่อง ทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่องทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนนิคมพิมายศึกษา อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ที่เริ่มในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2555 จำนวน 2 ห้อง ห้องละ 40 คน รวมจำนวน 80 คน ได้มาจากการเลือกแบบสุ่มกลุ่ม (Cluster Random Sampling) และแบ่งออกเป็นกลุ่มควบคุมเรียนแบบปกติและกลุ่มทดลองเรียนโดยใช้บทเรียนบนเว็บ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ ได้แก่ (1) บทเรียนบนเว็บและแผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ เรื่อง ทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา ใช้เวลาเรียน 8 สัปดาห์ (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเป็นแบบทดสอบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ ค่าอำนาจจำแนก (B) ตั้งแต่ 0.25 ถึง 0.56 และความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับเท่ากับ 0.84 (3) แบบทดสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ แบบอัตนัย ประกอบด้วย 4 กิจกกรม จำนวน 1 ฉบับ คือ ความคิดคล่อง ความคิดริเริ่ม ความคิดยืดหยุ่น และความคิดละเอียดลออ มีค่าความยากง่าย 0.58 -0.71 มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อ โดยใช้ t-test 6.20 – 8.55 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.81 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐานใช้ Hotelling T2
ผลการศึกษา พบว่า
1. บทเรียนบนเว็บ เรื่อง ทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 83.94/81.25
2. บทเรียนบนเว็บ เรื่อง ทัศนศิลป์และงานออกแบบในการโฆษณา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีค่าดัชนีประสิทธิผล เท่ากับ 0.6906
3. นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนบนเว็บและนักเรียนที่เรียนแบบปกติ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิดานันท์ มลิทอง. (2542). สรรค์สร้างหน้าเว็บและกราฟิกบนเว็บ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2545). การคิดเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : ซัคเซสมีเดีย.
จันทร์นิภา ดวงวิไล. (2550). การศึกษาผลการเรียนด้วยบทเรียนบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต รายวิชาภาษากับวัฒนธรรมท้องถิ่นที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ฉัตรพงศ์ พีระวราสิทธิ์. (2549). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตเรื่อง ดาราศาสตร์ นักเรียนช่วงชั้นปีที่ 2. การศึกษาค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ์. (2551). การออกแบบและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ และบทเรียนบนเครือข่าย. มหาสารคาม : ภาควิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุปผชาติ ทัพหิกรณ์. (2540). “เครือข่ายใยแมงมุมโลกในการศึกษา.” วารสารสถาบันการส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 15(2) : 17-21.
ปรัชญนันท์ นิลสุข. (2543). “การประเมินเว็บช่วยสอน Evaluation of Web-Baesd Instruction.” เอกสารทางวิชาการเทคโน-ทับแก้ว. 3(3) : 48-55.
ยุทธการ พราหมณ์กระโทก. (2554). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความคิดสร้างสรรค์กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องโปรแกรมตกแต่งภาพ ของนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 ที่เรียนด้วยบทเรียนแบบ Tutorial กับแบบ Problem solving. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วรวิทย์ ไชยวงศ์คต. (2551). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การคิดเชิงวิพากษ์และความคงทนในการเรียนรู้ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างการเรียนด้วยบทเรียนบนเครือข่ายที่มีรูปแบบการเรียนร่วมมือแบบแข่งขันระหว่างกลุ่มด้วยเกมกับการเรียนแบบปกติ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิศรุต สมบัติบุญสวน. (2551). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์และทักษะการแก้ปัญหา ระหว่างการฝึกอบรมด้วยบทเรียนบนเว็บที่มีโครงสร้างแบบเรียงลำดับกับแบบใยแมงมุมเรื่องโปรแกรมระบบบริหารสารสนเทศสถานศึกษา ของบุคลากรสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองคาย เขต 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สรรรัชต์ ห่อไพศาล. (2544). “นวัตกรรมและการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในสหัสวรรษใหม่ : กรณีการจัดการเรียนการสอนผ่านเว็บ.” วารสารศรีปทุมปริทัศน์. 1(2) : 93-102.
สุรชัย กุลทอง. (2550). ผลการด้วยบทเรียนบนเครือข่ายแบบ NTeQ (Integrating Technology for Inquiry) เรื่อง สิ่งแวดล้อมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุรเดช มูลจันที. (2550). การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้เรื่อง คอมพิวเตอร์กับบทบาทสารสนเทศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยบทเรียนบนเครือข่ายกับวิธีสอนแบบปกติ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุวิทย์ มูลคำ. (2550). กลยุทธ์การสอนสร้างสรรค์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : ภาพพิมพ์.
อารี พันธ์มณี. (2543). ความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : ต้นอ้อ.
