แนวทางการใช้การวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุในการวิจัย ด้านหลักสูตรและการสอน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการใช้การวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุในการวิจัยด้านหลักสูตรและการสอนซึ่งการใช้เทคนิคการวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุมาใช้กับหลักสูตรและการสอนจะทำให้เกิดผลดี คือ สามารถวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของตัวแปรในโมเดลได้พร้อมๆ กันในครั้งเดียว จะเห็นได้ว่าการวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุเป็นเทคนิคการวิเคราะห์เพื่อลดจำนวนครั้งในการวิเคราะห์สมการของการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ และยังช่วยลดความคลาดเคลื่อนที่อาจเกิดขึ้นจากการวิเคราะห์ตัวแปรในโมเดล สำหรับแนวทางการใช้การวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุในการวิจัยด้านหลักสูตรและการสอน ประกอบด้วย ควรเข้าใจถึงลักษณะของตัวแปรจะต้องเป็นตัวแปรวัดได้ใช้ในมาตราอันตรภาคขึ้นไป ควรทราบถึงข้อตกลงเบื้องต้นของการวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุ พัฒนากรอบแนวคิดของการวิจัย สร้างโมเดลจำลองเชิงสมมติฐานเบื้องต้น พัฒนาโมเดลโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ตรวจสอบความสอดคล้องระหว่างโมเดลเชิงสมมติฐานกับข้อมูลเชิงประจักษ์และสรุปผลการวิจัย อภิปรายผล ให้ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้และจัดทำรายงานฉบับสมบูรณ์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ : เอสอาร์พริ้นติ้งแมสโปรดักส์.
นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2556). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ประพนธ์ เจียรกูล. (2551). แนวคิดเกี่ยวกับการวิจัยหลักสูตรและกระบวนการเรียนการสอนในประมวลสาระชุดวิชาการวิจัยหลักสูตรและกระบวนการเรียนการสอน หน่วยที่ 8-11. พิมพ์ครั้งที่ 9. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุนทรพจน์ ดำรงพานิช. (2555). โปรแกรม Mplus กับการวิเคราะห์ข้อมูลทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุภมาส อังศุโชติ และคณะ. (2554). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสัมคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ : เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.