การพัฒนารูปแบบการสอนทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยตาปี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) พัฒนารูปแบบการสอนทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยตาปี 2) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการสอนทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยตาปีที่พัฒนาขึ้น ประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยตาปี จำนวน 145 คน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยตาปีที่ลงทะเบียนวิชาเสริมสนทนาภาษาอังกฤษในรายวิชาพื้นฐานการใช้ภาษาอังกฤษ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2556 โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง จำนวน 2 กลุ่มและจับฉลากเป็นกลุ่มทดลอง 32 คนและกลุ่มควบคุม 34 คน รวม 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองได้แก่ 1) รูปแบบการสอนทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษา มหาวิทยาลัยตาปี 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบทักษะการพูดภาษาอังกฤษ 4) แบบวัดเจตคติต่อรูปแบบการสอน สถิติที่ใช่ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) และสถิติทดสอบที (t-test)
ผลการวิจัยสรุปได้ว่า
1. ผลการพัฒนารูปแบบการสอนทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษา มหาวิทยาลัยตาปี ได้รูปแบบการสอนที่ประกอบด้วยองค์ประกอบที่สำคัญ 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการเรียนการสอน 4) เนื้อหาสาระ 5) การวัดและประเมินผล ซึ่งประเมินคุณภาพโดยผู้ทรงคุณวุฒิพบว่ามีความสอดคล้องและความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.77, S.D. = 0.41)
2. การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้พบว่า
2.1 ทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษากลุ่มที่เรียนตามรูปแบบที่พัฒนาขึ้นสูงกว่าทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษากลุ่มที่ได้รับการสอนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01
2.2 เจตคติต่อรูปแบบการสอนของนักศึกษาที่เรียนตามรูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้น หลังการทดลองมีค่าเฉลี่ย อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก (= 3.67, S.D. = 1.09) และเมื่อเปรียบเทียบกับเกณฑ์ 3.50 แล้วพบว่าสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดวงตา อินทรนาค. (2555). ศึกษาความต้องการในการพัฒนาด้านภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณาจารย์และผู้บริหาร มหาวิทยาลัยตาปี. สุราษฎร์ธานี : มหาวิทยาลัยตาปี.
ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ : ด่านสุธาการพิมพ์.
สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2540). วิธีสอนภาษาอังกฤษ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณวร บุญประเศรษฐผล. (2552). การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษ โดยใช้การเรียนรู้แบบเน้นประสบการณ์ สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง. ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พัชรนันท์ จันทร์เกียรติกร. (2553). ผลการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. รายงานการศึกษาค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ฟาฏินา วงศ์เลขา. (2553). พัฒนาภาษาอังกฤษเตรียมเด็กไทยสู่อาเซี่ยนและเวทีโลก. ม.ป.ท.
อารีย์ ปรีดีกุล. (2553). การพัฒนารูปแบบการสอนทักษะการฟัง-พูดภาษาอังกฤษ ตามหลักการสอนภาษา. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อนุสิษฐ์ พันธ์กลํ่า. (2552). การพัฒนาชุดการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะการฟัง-พูดภาษาอังกฤษ ของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. กำแพงเพชร : มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
Bailey, Kathleen M. (2005). Practical English Language Teaching : Speaking. New York : McGraw-Hill.
Brown, R. Sanborn and Nation Paul. (2003). Teaching speaking : Suggestions for the classroom. [Online]. Available : http://langue.hyper.chubu.ac. jp/jan/speaking.html. Retrieved [2011, January 15].
Chou, Yen-Lin. (2004). Promoting Learners’ Speaking Ability by Social affective Strategies, USA : University of Southern California.
Hatice, Bayindir. (2003). An Investigation of students’ Attitudes Towards Brain based Applications in English Composition Skills II Course : A Case study. Master’s thesis, Foreign Language Education, Middle East Technical University.
Joanna, Baker and Heather Westrup. (2003). Essential speaking skills : A handbook for English language teachers. London : Continuum.
Johnson, R. T. and D. W. Johnson. (2001). Cooperative Learning. Minnesota : The University of Minnesota.
Joyce, B., and M. Weil. (2000). Model of Teaching. Boston : Allyn and Bacon.
Kann, D. (2011). Over the course of foreign language learning. Doctoral dissertation, College of education, San Diego state University.
McGroatry, M., and R. Oxford. (1990). “Language Learning Strategies : An introduction and Two related studies.” Padilla, A. M., et al., eds. Foreign Language Education : Issues and Strategies. pp. 56-74. CA : SAGE.
Oxford, R. L. (1990). Language Learning Strategies : What Every Teacher Should Know. Boston : Newbury House.
Olsen, R. E. and S. Kagan. (1992). “About Cooperative Learning.” In Kressler, C. ed. Cooperative Language Learning. New Jersey : Prentice-Hall.
O’ Malley, J. Michael and Chamot Anna Uhl. (1995). Learning Strategies in Second Language Acquisition. 4th ed. New York : Press Syndicate of University of Cambridge.
Romiszowski, A. J. (1970). A Systems Approach to Training and Education. London : Kogan Page.
Rubin, J. (1987). Learner strategies theoretical assumptions research. n.p.
Schoderbek, Peter P. and others. (1990). Management System : Conceptual Consideration. 4th ed. USA : Richard D.Irwin.
Slavin, R. E. (1995). Cooperative Learning Theory, Research and Practice. 2nd ed. Massachusetts : Allyn and Bacon.
Tareq, Mitib Saed Murad. (2009). The Effect of Task-Based Language Teaching on Developing Speaking Skills among the Palestinian Secondary EFL Students in Israel and Their Attitudes towards English. Doctoral dissertation, Faculty of Education, Yarmouk University.
Wang, Cheng-jun. (2006). Design to communicate in English course for college. [Online]. Available : library, dialog, sheets/html. [2012, November 20].
