ผลการใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์ในการสอนคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ในการสอนคณิตศาสตร์เรื่องเซตและความสามารถในการคิดเชิงมโนทัศน์ ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ในการสอนคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต และความสามารถในการคิดเชิงมโนทัศน์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์และโดยใช้รูปแบบการสอนของ สสวท. กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนดัดดรุณีจังหวัดฉะเชิงเทรา ปีการศึกษา 2557 จำนวน 89 คน เป็นนักเรียนกลุ่มทดลอง 45 คน และกลุ่มควบคุม 44 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้คณิตศาสตร์เรื่องเซต แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงมโนทัศน์ และแผนการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ใช้เวลาดำเนินการทดลอง 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 คาบรวมทั้งสิ้น 12 คาบวิเคราะห์ข้อมูลโดย การหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ทดสอบค่า t (t-test) สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent)
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์ มีผลสัมฤทธิ์การเรียนเรื่อง เซต ได้คะแนนมากกว่าร้อยละ 60 ของคะแนนเต็ม และมีจำนวนมากกว่าร้อยละ 60 ของจำนวนนักเรียนทั้งหมด 2) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์ มีผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้เรื่องเซตสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนของสสวท. อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์ มีความสามารถในการคิดเชิงมโนทัศน์สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนของสสวท. อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญติมา พรหมอักษร. (2545). ผลของปฏิสัมพันธ์ระหว่างแบบการคิดของนักเรียนกับ แบบการสอนมโนทัศน์ของบรุนเนอร์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ในวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมปีที่ 5.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เฉลิมลาภ ทองอาจ. (2550). ผลของการใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ หลักการใช้ภาษาไทยและความสามารถในการคิดเชิงมโนทัศน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราณี พรภวิษย์กุล. (2549). ผลของการจัดกิจกรรมการสอนคณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการสร้างมโนทัศน์ที่มีต่อมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์และความคงทนในการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนคณิตศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรนุช มูลกาย. (2548). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม โดยใช้รูปแบบการสอนมโนทัศน์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). ครูคณิตศาสตร์มืออาชีพ. กรุงเทพฯ : 3-คิว มีเดีย.
สาคร เกษม. (2544). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสร้างความคิดรวบยอด. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประถมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สิริทิพย์ พูลศรี. (2542). ผลของการใช้รูปแบบการสร้างความคิดรวบยอด ที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประถมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อัมพร ม้าคนอง. (2546). คณิตศาสตร์ : การสอนและการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Arends, R. I. (2001). Learning to teach. 5th ed. Boston : McGraw-Hill.
Carroll, W. (2007). The concept attainment model. [Online]. Available : http://www.lcsc.education/secondary/Courses/ED454/Lessons/OnCampus 06 Chapter5.pdf [2011, Aug 29].
Crisman. F. N. (1984). A comparison of oral and written techniques of concept instruction to students of students of different learning styles. [Online]. Available : :http://proquest.umi.com/pqdweb?index=66&did=75254995&SrchMode 1&sid=2&Fmt2&lnst=PROD&VType=PQD&RQT=309&Vname=PQD&TS=1180413410&clientld=12345 [2011, June 26].
Gunter, M. A., T. H. Estes and J. Schwab. (1995). Instruction : A Models Approach. 2nd ed. Boston : Allyn and Bacon.
Joyce. M. and M. Weil. (2000). Models of teaching. 6th ed. Boston : Allyn and Bacon.
Johnson, J. and Others. (1992). Developing conceptual thinking : The concept attainment model. [Online]. Available : http://searh.ebscohost.com/login.aspx?direct=ture&db=eric&AN=EJ465234&s ite=ehost-live [2011, May 14].
Lamm, H. A. (1993). Comparison of two teaching strategies on post-secondary development a mathematics student. [Online]. Available : http://proquest.umi.com/pqdweb?index=7&did=747668501&SrchMode=1&sid =4&Fm=2&Vlnst=PROD&VType=PQD&RQT=309&VName=PQD&TS=1180413523&clientld=12345 [2011, May 25].
Louvet, M. C. (1988). Learning Via the Socratic Method : The Use of The Concept Attainment Model in Foreign Language Classes. [Online]. Available : http://www.eric.ed.gov/ERICWebPortal/custom/portlets/recordDetails
Reed, S. K. (2007). Cognition theory and application. 7th ed. Australia : Tomson/Wadswoth.
Smith, B. D. (1998). Psychology science & understanding. Boston : McGraw-Hill.
Smith,P. L. and T. J. Ragan. (2005). Instructional design. 3rd ed. Boston : John Wiley &Sons.
Sreelekha, S. and N. Ajitha. (2004). The effectiveness of concept attainment model (cam) in learning chemistry at secondary level. [Online]. Available : http://ncert.in/sites/publiccation/j3sch_sc_4Htm [2011, October 12].
