การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนขยายโอกาส ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง และนำเสนอแนวทางการพัฒนาสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาส ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนที่ปฏิบัติงานในโรงเรียนขยายโอกาส ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 จำนวน 285 คนกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างจากการเปิดตารางสำเร็จรูปของเครจซี่ และมอร์แกน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ แบบเป็นสัดส่วน โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 47 กลุ่มจาก 47 โรงเรียน ตามสัดส่วนของประชากรแต่ละโรงเรียน จากนั้นคำนวณหาขนาดตัวอย่างจาก 47 โรงเรียนตามสัดส่วนของประชากรให้ได้กลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับมีค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือ 0.91 และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดลำดับความสำคัญ
ผลการวิจัย พบว่า 1) การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมีค่าเฉลี่ยโดยรวมของระดับการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการสร้างความพอประมาณมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ซึ่งอยู่ในระดับมาก รองลงมา คือ ด้านการบริหารโดยใช้เหตุผลด้านการบริหารงานบนฐานความรู้ ด้านการบริหารงานที่ตั้งอยู่บนคุณธรรมและจริยธรรม และด้านการสร้างภูมิคุ้มกัน ซึ่งมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 2) ผู้บริหารและครูผู้สอน มีข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงโดยมีความถี่มากเรียงตามลำดับ 3 อันดับ คือ ควรมีการกำหนดวัตถุประสงค์ เป้าหมาย และพันธกิจ ของสถานศึกษาให้ชัดเจน ควรกำหนดคุณลักษณะที่ใช้ควบคุมการบริหารสถานศึกษา และผู้ควรกำหนดวิธีการที่จะปฏิบัติ เพื่อให้บรรลุตามเป้าหมายการการบริหารสถานศึกษาที่กำหนด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จาตุรงค์ บุญรัตนสุนทร และมนัส โกมลฑา. (2552). วิเคราะห์นโยบายรัฐในระดับต่าง ๆ รวมทั้งภาคธุรกิจเอกชนและภาคประชาสังคม จากปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง (พ.ศ. 2540-2549). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนวิจัย.
ชล บุนนาค และภูษนิศา กมลนรเทพ. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy Philosophy: SEP) และเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs). สืบค้นจากhttps://www.sdgmove.com/2019/09/27/sep-and-sdgs/
ณัฏฐนันท์ มันตะพงศ์ และคณะ. (2561). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ ตามหลักพุทธธรรม สำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจ, 6(2), 683-695.
ธนธรรม มีทอง. (2552). การบริหารจัดการสถานศึกษาตามแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง : กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านร่องแซง. (การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น).
ปรียานุช พิบูลสราวุธ. (2552). ตามรอยพ่อ ชีวิตพอเพียง สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์การพิมพ์เพชรรุ่ง.
พระวินัยธร กิตติศักดิ์ สวนวัน. (2556). การบริหารการศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน แกนนำระดับประถมศึกษาภาคเหนือตอนบน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2(2), 215-221.
ลำเพย เย็นมนัส. (2554). วิธีการพัฒนาสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. สืบค้นจากhttp://phrakhaoschool.com/news-detail__57852
ศรประภา พงษ์หัตถาศิลป์. (2557). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นตที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ).
ศรีสุภางค์ ระเริง และธีรดา ภิญโญ. (2559). การบริหารสถานศึกษาพอเพียง โดยใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1. International Conference on Management Science, Innovation, and Technology 2016, กรุงเทพมหานคร.
สมพร เทพสิทธา. (2553). เศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริ. กรุงเทพฯ: สภายุวพุทธิสมาคม.
สมรภูมิ อ่อนอุ่น และธานี เกสทอง. (2557). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดตาก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 38. การประชุมสัมมนาวิชาการนำเสนองานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ เครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎภาคเหนนือ ครั้งที่ 15, นครสวรรค์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). เศรษฐกิจพอเพียงคืออะไร ?. กรุงเทพฯ: กลุ่มงานเศรษฐกิจพอเพียงและธนาคารสมอง สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจพอเพียง.
อรอนงค์ ดุมนิล. (2555). การบริหารจัดการสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงตามความคิดเห็นของข้าราชการครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานีเขต 4. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 9(2), 100.
อารีย์ เชื้อเมืองพาน. (2551). วิถีชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง: ทางรอดพ้นกับดักทางเศรษฐกิจและสังคม. วารสารแม่โจ้ปริทัศน์, 9(6), 9-11.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
