การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง ธรรมชาติของสิ่งมีชีวิต ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดห้องเรียนกลับด้าน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 -
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง ธรรมชาติของสิ่งมีชีวิต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้แนวคิดการเรียนแบบห้องเรียนกลับด้าน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 75 และ 3) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณระหว่างก่อนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/7 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 โรงเรียนโกสุมวิทยาสรรค์ อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม จำนวน 31 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบทดสอบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าทดสอบที
ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง ธรรมชาติของสิ่งมีชีวิต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดห้องเรียนกลับด้าน มีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ผลความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
(ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2560). สืบค้นจาก https://opec.go.th /ckfinder /userfiles /
files/general/123(2).pdf.
จันทวรรณ ปิยะวัฒน์. (2558). Flipping Your Class: ห้องเรียนกลับทาง. สืบค้นเมื่อ 30 มิ.ย.
2562. สืบค้น จาก www.eqd.cmu.ac.th/Innovation/media/2558/Jantawan.pdf.
จันทิมา ปัทมธรรมกุล. ( 2557). Flipped Classroom. สืบค้นเมื่อ 30 มิ.ย. 2562 สืบค้นจาก
https://piyanutphrasong025.wordpress.com.
ดวงใจ ชาวโพธิ์ และ ไพโรจน์ เติมเตชาติพงศ์. (2560). การพัฒนาความสามารถในการคิดอย่างมี
วิจารณญาณ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง สารในชีวิตประจําวัน สําหรับนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. รายงานสืบเนื่องการ
ประชุม สัมมนาวิชาการ (Proceedings) การนําเสนอผลงานวิจัยระดับชาติเครือข่าย
บัณฑิตศึกษา: มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 17. น. 1583-1592.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์ การสอนองค์ความรู้ เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ ที่มี
ประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนทร บับพาน และคณะ. (2562). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคิด
ห้องเรียนกลับทางสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 วารสารครุพิบูล.
ปางลีลา บูรพาพิชิตภัย. (มปก.). The Flipped Classroom กับการจัดการเรียนการสอนใน
ประเทศไทย. ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ : กรุงเทพฯ.
ปิยะวดี พงษ์สวัสดิ์ และ ณมน จีรังสุวรรณ. (2558). การออกแบบรูปแบบการเรียนการสอนแบบ
ห้องเรียนกลับด้านโดยใช้กิจกรรม WebQuit เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21
สำหรับนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, น. 151-157.
พัชฎา บุตรยะถาวร และคณะ.(2559). ผลการสอนโดยใช้วิธีการสอนแบบห้องเรียนกลับด้านด้วย
การเรียนออนไลน์กับวิธีการสอนแบบสืบเสาะ เรื่อง ระบบไหลเวียนเลือด. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิจารณ์ พานิช. (2556). ครูเพื่อศิษย์ สร้างห้องเรียนกลับทาง. กรุงเทพ : กรุงเทพฯ. บริษัท เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์ จำกัด.
ธูปทอง กว้างสวาสดิ์ . (2561, กันยายน –ธันวาคม). “การสอนคิดวิจารณญาณ Teaching Critical Thinking”. วารสารราชพฤกษ์, 16(3), น.1-9.
พิมพ์ประภา พาลพ่าย. (2557). การใช้สื่อสังคมตามแนวคิดห้องเรียนกลับด้าน เรื่องภาษาเพื่อ
การสื่อสารเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต(เทคโนโลยีการศึกษา). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เพลินตา พรหมบัวศรี และ อรพิน สว่างวัฒนเศรษฐ์. (2560). การพัฒนาครูโค้ชในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 11(1), น.112.
ภัทราวดี มากมี. (2554). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem-based Learning). วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 5(1), น.1-14.
วิจารณ์ พานิช. (2556). ครูเพื่อศิษย์สร้างห้องเรียนกลับทาง. กรุงเทพฯ: เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
สุพัตรา อุตมัง. (2558). แนวคิดห้องเรียนกลับด้าน : ภาพฝันที่เป็นจริงในวิชาภาษาไทย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2552). ห้องเรียนกลับทาง : ห้องเรียนมิติใหม่ในศตวรรษที่ 21. เอกสารประกอบการประชุมผู้บริหารโรงเรียนในสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่
เขต 2สมนึก ภัททิยธนี. (2553). การวัดผลการศึกษา. มหาสารคาม: ภาควิชาวิจัยและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อนุชา พิมศักดิ์ และคณะ. (1097). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน
เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมสาหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 1 “นวัตกรรม
สร้างสรรค์ ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน ไทยแลนด์ 4.0” 1097-1105.
อิษฏาภรณ์ นิยมวงศ์ และ ฐะณุพงศ์ ศรีกาฬสินธุ์. (2561). นวัตกรรมการสอนของนิสิตครูกับเทคโนโลยีสารสนเทศใน Thailand 4.0. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 6(1),
น. 76-83.
Akcayir and Akcayir. The flipped classroom: A review of its advantages and challenges.Computers & Education, 2018 (126), 334–345.
Brame. Flipping the Classroom. Vanderbilt University Center for Teaching, 2013, 89.
DeRuisseau. The flipped classroom allows for more class time devoted to critical thinking. How We Teach: Generalizable Education Research, 2016
(40), 522–528.
Ennis, R. H., A Concept of Critical Thinking Aproposed Basis for Research in the Teaching and Evaluation of Critical Thinking Ability. Psychological
Concept in Education. Chicago: Rand Mcnally and Company, (1967).
