การเรียนการสอนออนไลน์เชิงรุกสำหรับนิสิตครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
สถานการณ์แพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ทำให้ต้องปรับการเรียนการสอนเป็นออนไลน์ทั้งหมดส่งผลให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการเรียนการสอนตามมาหลายส่วนทั้งนี้ ผู้เขียนอยู่ในฐานะรับผิดชอบสอนนิสิตครู จึงเกิดข้อคำถามขึ้นว่าควรจะดำเนินการเรียนการสอนออนไลน์อย่างไรให้มีประสิทธิภาพ อันนำมาสู่หัวข้อบทความวิชาการว่า“การเรียนการสอนออนไลน์เชิงรุกสำหรับนิสิตครู”โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอองค์ความรู้ใหม่จากการวิเคราะห์ สังเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการเรียนการสอนออนไลน์ และการเรียนรู้เชิงรุกจากเอกสารทางวิชาการด้วยวิธีพรรณนา ซึ่งได้ข้อค้นพบว่า การเรียนการสอนออนไลน์เชิงรุกมี 8 ส่วน ได้แก่ ผู้สอน ผู้เรียน นโยบายการเรียนการสอน เนื้อหาสาระ เครื่องมือใช้สอนออนไลน์ การนัดหมาย แหล่งเรียนรู้ และกิจกรรมการเรียนการสอน โดยส่วนของกิจกรรมการเรียนการสอนจัดว่าเป็นส่วนที่มีความสำคัญสำหรับการเรียนการสอนออนไลน์เชิงรุกสำหรับนิสิตครู เพราะผู้สอนและผู้เรียนจะต้องดำเนินกิจกรรมร่วมกันในชั้นเรียนที่ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นสร้างความสนใจ ขั้นเชื่อมโยงความรู้ ขั้นบรรยาย ขั้นสร้างองค์ความรู้ ขั้นอภิปรายร่วมกัน และขั้นสรุปบทเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมอนามัย. (2562). รายงานสถานการณ์โควิด-19. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2564, จาก https://covid19.anamai.moph.go.th/
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). การออกแบบพัฒนาโปรแกรมบทเรียนและบทเรียนบนเว็บ (พิมพ์ครั้งที่ 15). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ฐาปนีย์ ธรรมเมธา. (2557). อีเลิร์นนิง: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ E-Learning: From theory to practice. นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับบิสชิ่ง.
เทื้อน ทองแก้ว. (2563).การออกแบบการศึกษาในชีวิตใหม่: ผลกระทบจากการแพร่ระบาด COVID-19. คุรุสภาวิทยาจารย์ JOURNAL OF TEACHER PROFESSIONAL DEVELOPMENT, 1(2), น. 1-10.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์ และเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ทักษะ 7C ของผู้สอน 4.0. กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เมธาวี จำเนียร และกรกฏ จำเนียร. (2561).ประโยชน์ ปัญหาและแนวทางแก้ปัญหาการใช้สื่อออนไลน์ในการเรียนอย่างมีประสิทธิภาพของโรงเรียนจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารราชพฤกษ์, 16(3), น. 113-121.
เยาวเรศ ภักดีจิตร. (2557). Active Learning กับการพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. นครสวรรค์: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
วัชรี เกษพิชัยณรงค์ และน้ำค้าง ศรีวัฒนาโรทัย. (2555). การเรียนเชิงรุกและเทคนิคการจัดการเรียนการสอนที่เน้นการเรียนเชิงรุกการอบรมเรื่องการเรียนการสอนเชิงรุก. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วิทยา วาโย, อภิรดี เจริญนุกูล, ฉัตรสุดา กานกายันต์ และจรรยา คนใหญ่. (2563). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัส COVID-19: แนวคิดและการประยุกต์ใช้จัดการเรียนการสอน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 14(34), น. 285-298.
สยมพร ศิรินาวิน. (2563). โควิด-19: ความรู้สู่การปฏิบัติ พัฒนาการปฏิบัติ. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
เสถียร พูลผล และปฏิพล อรรณพบริบูรณ์. (2563). การสำรวจความคิดเห็นของนักศึกษาเภสัชศาสตร์ที่มีต่อการเรียนการสอนออนไลน์ในช่วงโควิดเพื่อออกแบบแนวทางการจัดการเรียนรู้รูปแบบใหม่ของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม. ใน หนังสือประมวลบทความในการประชุมวิชาการ ครั้งที่ 15 (น. 36-47). กรุงเทพฯ: สมาคมเครือข่ายการพัฒนาวิชาชีพอาจารย์และองค์กรระดับอุดมศึกษา แห่งประเทศไทย (ควอท) และสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
อมรเทพ เทพวิชิต. (2552). คู่มือการใช้ Moodle. นครราชสีมา: ศูนย์นวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษา มทส.
อาณัติ รัตนถิรกุล. (2553). สร้างระบบ E-Learning ด้วย Moodle ฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: เอช.เอ็น.กรุ๊ป.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์.
โอภาส เกาไศยาภรณ์, วสันต์ อติศัพท์ และอนุชิต งามขจรวิวัฒน์. (2560). การออกแบบการเรียนการสอนอีเลิร์นนิ่ง: รายการตรวจสอบ. กรุงเทพฯ: นีโอพ้อยท์.
Baldwin, J. & Williams, H. (1988). Active learning: a trainer's guide. Oxford: Blackwell.
Bonwell, C. C. & Eison, J. A. (1991). Active learning: creating excitementin the classroom. Washington DC: The Washington University.
Johnson, H. & Johnson, P. (1991). Task knowledge structures: Psychological basis and integration into system design. Act psychological, 78(1-3), pp. 3-26.
Harvard University. (2018). Active learning. Retrieved July 11, 2021, from, https://bokcenter. harvard.edu/ active-learning
Khan, B. H. (2011). User Interface design for virtual environments: challenges and advances. PA: IGI Global.
Michael, J. A. & Modell, H. I. (2003). Active learning in secondary and college science classrooms: A working model for helping the learner to learn. New York: Routledge.
Shenker, J. I. & Bernstein, D. A. (1996). Instructor's Resource Manual for Psychology: Implementing Active Learning in the Classroom. Boston: Allyn & Bacon.
Silberman, M. (1996). Active learning: 101 strategies to teach any subject. Boston: Allyn & Bacon.
