การพัฒนาชุดฝึกอบรมเพื่อการเสริมสร้างสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการพัฒนาชุดฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการของนักศีกษาในสถาบันอุดมศึกษา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่คาดหวังของสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการฯ 2) พัฒนาชุดฝึกอบรม และ 3) ศึกษาประสิทธิผลของชุดฝึกอบรมฯ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างโดยการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย ผู้บริหารมหาวิทยาลัย อาจารย์ และนักศึกษา จาก 5 สถาบัน รวม 15 คน กลุ่มผู้ใช้บัณฑิตจาก 5 สถาบัน สุ่มตัวอย่างแบบตามความสะดวก จำนวน 400 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการเสริมสร้างสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการ จำนวน 7 คน และ นิสิตนักศึกษาชั้นปีที่ 3 จาก 5 สถาบัน รวมจำนวน 30 คน เครื่องมือประกอบด้วย แบบสอบถาม ชุดฝึกอบรมฯ และ แบบประเมินประสิทธิผลของชุดฝึกอบรมฯ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNIModified) และทดสอบทีแบบไม่เป็นอิสระจากกัน (t-test for dependent sample)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ลำดับความสำคัญสภาพปัจจุบันและสภาพที่คาดหวังของสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการสูงสุด ได้แก่ การคิดเชิงวิพากษ์ การเข้าใจและยอมรับความไม่ชัดเจน การทำงานเป็นทีม การสื่อสาร ความเข้าใจผู้อื่น และความคิดสร้างสรรค์ 2) พัฒนาชุดฝึกอบรมฯ 6 สมรรถนะฯ ที่มี PNIModified สูงกว่าค่าเฉลี่ย 3.6 และ 3) ประสิทธิผลชุดฝึกอบรมฯ มีคุณภาพ ผลการประเมินการเรียนรู้สูงขึ้นมากอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ไกรยส ภัทราวาท. (2559). รายงานการสัมมนาการศึกษาไทย 4.0. สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทิพวรรณ เดชสงค์. (2561). การพัฒนาชุดฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างบทบาทการเป็นครูที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์สำหรับนิสิตนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
นิภา ศรีวะรมย์. (2558). การส่งเสริมสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการให้แก่ผู้เรียนเพื่อเตรียมความพร้อมสู่ระบบเศรษฐกิจฐานความรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา, 27(94), น. 119-121.
ไปรมา อิศรเสนา ณ อยุธยา และชูจิต ตรีรัตนพันธ. (2561). Design thinking: Learning by doing. กรุงเทพฯ: ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ.
พันธ์ยุทธ น้อยพินิจ, วนินทร สุภาพ และจักรกฤษ กลิ่นเอี่ยม. (2562). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อการจัดการการเรียนรู้ เรื่อง ภาคตัดกรวยด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบที่ส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 13(1), น. 70-84.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). ปรัชญาการศึกษาเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์. (2559). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้การคิดเชิงออกแบบเป็นฐาน เพื่อสร้างสรรค์ผลงาน ที่ปรากฏอัตลักษณ์ไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
รัชนีวรรณ ตั้งภักดี. (2560). ผลของการพัฒนาสมรรถนะการออกแบบการเรียนการสอน เพื่อการผลิตสื่อโดยใช้รูปแบบการสอนแบบชุมชนเป็นฐานการเรียนรู้ร่วมกับกระบวนการคิดเชิงออกแบบในนิสิตระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 10(3), น. 133-134.
ศรัณภัสร์ แวกโกเนอร์. (2562). การเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2562, จากhttps://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid=6420&filename=develop_issue
สุภาภรณ์ อุดมลักษณ์. (2564). สมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการและกลยุทธ์ในการจัดการเรียนการสอนที่ส่งเสริมสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการของนิสิตพยาบาล. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 27(1), น. 93-99.
สุรเกียรติ ธาดาวัฒนาวิทย์. (2561). คุณลักษณะบัณฑิตที่สอดคล้องกับการพัฒนาประเทศไทยตามแนวประเทศไทย 4.0. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(2), น. 404-416.
Bacigalupo, M., Kampylis, P., Punie, Y. & Van den Brande, G. (2016). EntreComp: The Entrepreneurship Competence Framework. Retrieved October 22, 2020, from https://www.thewomensorganisation.org.uk/wp-content/uploads/2020/06/6.-Entrecomp-The-Entrepreneurship-Competance-Framework.pdf
Lackéus, M. (2015). Entrepreneurship in Education: What, Why, When, How. Entrepreneurship 360: Background Paper. Retrieved May 9, 2020, from https://www.oecd.org/cfe/leed/BGP_Entrepreneurship-in-Education.pdf
Lackéus, M. & Williams, M. K. (2015). Venture Creation Programs-Bridging Entrepreneurship Education and Technology Transfer. Education+Training, 57(1), pp. 48-73.
Lynch, M., Kamovich, U., Longva, K. K. & Steinert, M. (2021). Combining technology and entrepreneurial education through design thinking: Students' reflections on the learning process. Technological Forecasting and Social Change, 164(119689), pp. 2-10.
OECD. (2019). PISA 2021 Creative Thinking Framework (Third Draft). Paris: OECD. Retrieved May 9, 2020, from https://www.oecd.org/pisa/publications/PISA-2021-creative-thinking-framework.pdf
Sarasuk, K. P. (2018). How to apply design thinking process as a tool for creating a prototype bag from Tai-lue handwoven fabric remnants. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(4), pp. 865-878.
Terzaroli, C. (2018). Developing entrepreneurship through Design Thinking: A new frontier for adult education. Epale Journal, 3(6), pp. 20-27.
Venesaar, U., Malleus, E., Arro, G. & Toding, M. (2021). Entrepreneurship Competence Model for Supporting Learners Development at All Educational Levels. Administrative sciences, 12(2), pp. 1-29.
