การหนุนเสริมทางวิชาการในการผลิตครูสาขาวิชาการประถมศึกษา โดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบและชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ

Main Article Content

ศศิวรรณ สุวรรณกิตติ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาการหนุนเสริมทางวิชาการในการผลิตครูสาขาวิชาการประถมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏตามแนวคิด CCR โดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบและชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาการหนุนเสริมทางวิชาการในการผลิตครูสาขาวิชาการประถมศึกษา และ 2) ศึกษาผลการหนุนเสริมทางวิชาการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาจารย์สาขาวิชาการประถมศึกษาจาก 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏ จำนวน 20 คน ที่สมัครเข้าร่วมโครงการ  นักศึกษาชั้นปีที่ 4 ปีการศึกษา 2563 ที่เรียนกับอาจารย์กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 125 คน และครูพี่เลี้ยงของนักศึกษา จำนวน 115 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินความรู้ความเข้าใจ CCR  คุณลักษณะความเป็นครู สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ สมรรถนะการโค้ช และแบบบันทึกการสะท้อนคิด วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเทียบกับเกณฑ์ และวิเคราะห์เชิงคุณภาพแบบอุปนัย 


ผลการศึกษา พบว่า 1) การหนุนเสริมประกอบด้วย การทำความเข้าใจอาจารย์ นักศึกษา  และครูพี่เลี้ยงที่เข้าร่วมโครงการ การค้นหาปัญหา การสรรหาความคิด และการคิดค้นต้นแบบ และ 2) ผลการหนุนเสริม พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความรู้ความเข้าใจ คุณลักษณะความเป็นครู สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ และสมรรถนะการโค้ชสูงขึ้นในทุกด้าน และการผลิตครูสาขาวิชาการประถมศึกษาตามแนวคิด CCR มีขั้นตอน คือ การสร้างความตระหนัก การพัฒนาความเข้าใจ CCR การสร้างแบบแผน การสร้างประสบการณ์ในห้องเรียน และการสะท้อนผล

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)

เอกสารอ้างอิง

งานสื่อสารสังคม สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. (2561). สกว.-มรภ. 40 แห่งหนุนสร้างระบบวิจัยเพื่อพัฒนาท้องถิ่น สอดรับยุทธศาสตร์ราชภัฏ 20 ปี. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2565, จาก https://tsri.or.th/th/news/content/296/privacy-policy

จิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2559). วิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ทรงศรี ตุ่นทอง, วิไล ทองแผ่, เนติ เฉลยวาเรศ, บุณยานุช เฉวียงหงส์, สิริพร ดาวัน และณัฐณิชาช์ เสารักษา. (2563). โครงการวิจัยและพัฒนากระบวนการผลิตและพัฒนาครูโดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา ระบบพี่เลี้ยง และการวิจัยเป็นฐานของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคกลางตะวันออกปีที่ 2. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 15(1), น. 47-60.

ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ(พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์ และคณะ. (2561). การพัฒนากลไกขับเคลื่อนระบบการผลิตและพัฒนาครูสมรรถนะสูงสำหรับประเทศไทย 4.0. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

รัฐกรณ์ คิดการ และสิริรัตน์ นาคิน. (2564). การพัฒนากระบวนการผลิตครูคุณภาพโดยบูรณาการแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา ระบบพี่เลี้ยง และการวิจัยเป็นฐาน สำหรับนักศึกษาครูสาขาการศึกษาปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 15(3), น. 159-175.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.

สิริรัตน์ นาคิน. (2562). ผลการใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวจิตตปัญญาศึกษาสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 13(3), น. 273-282.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). สถานภาพการผลิตและพัฒนาครูประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิก.

Castañer, X. & Oliveira, N. (2020). Collaboration, coordination, and cooperation among organizations: Establishing the distinctive meanings of these terms through a systematic literature review. Journal of Management, 46(6), pp. 965-1001.

Sharples, M. (2019). Practical pedagogy: 40 New ways to teach and learn. London: Routledge.

Wong. K. & Nicotera, A. (2003). Enhancing teacher quality: Peer coaching as professional development strategy preliminary synthesis of the literature. Washington, DC.: Vanderbilt University.