ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ที่มีอิทธิพลต่อกระบวนทัศน์ของการท่องเที่ยวเชิงศาสนา กรณีศึกษาวัดเจดีย์ (ไอ้ไข่)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ที่ส่งผลต่อกระบวนทัศน์ในความเชื่อและความศรัทธาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ในการเดินทางท่องเที่ยวเชิงศาสนา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เคยมีประสบการณ์เดินทางมาท่องเที่ยวเชิงศาสนา ณ วัดเจดีย์ (ไอ้ไข่) อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ผู้วิจัยเลือกใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive sampling) โดยมีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวน 211 คน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative research) ใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics) เพื่ออธิบายคุณลักษณะของกลุ่มตัวอย่าง และการวิเคราะห์ One-way ANOVA เพื่อวิเคราะห์ลักษณะทางประชากรศาสตร์ต่อกระบวนทัศน์ทั้ง 6 ด้าน ผลการวิจัย พบว่า เมื่อทำการวิเคราะห์ลักษณะทางประชากรศาสตร์ ต่อกระบวนทัศน์ทั้ง 6 ด้าน พบว่า กระบวนทัศน์ ด้านโครงสร้างนิยม และกระบวนทัศน์ด้านสัญลักษณ์นิยม ไม่พบความแตกต่างในทุกตัวแปร อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 (p < .05) พบว่า ตัวแปรด้านเพศที่แตกต่างกันส่งผลต่อกระบวนทัศน์ด้านหน้าที่นิยมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 (p < .05) ในขณะที่ตัวแปรด้านระดับรายได้มีผลต่อกระบวนทัศน์ ด้านจิตวิเคราะห์ และกระบวนทัศน์ด้านนิเวศน์วัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .00 (p < .00) ในประเด็นของกระบวนทัศน์ด้านอำนาจ/ความรู้ พบว่า ตัวแปรด้านอายุและรายได้มีความสัมพันธ์กับกระบวนทัศน์ดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .00 (p < .00)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). สรุปรายได้และค่าใช้จ่ายการท่องเที่ยวจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย ปี 2562 (Tourism Receipts From International Tourist Arrivals). สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=615
ณพวัศกช์ เดชชาตรี, กฤตติกา แสนโภชน์, อรุณศรี อื้อศรีวงศ์ และธนกฤต ทุริสุทธิ์. (2560). ศึกษายุทธศาสตร์การจัดการแหล่งท่องเที่ยวในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์คำชะโนด อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 34(3), น. 224-246.
ธนิกานต์ มะรินทร์. (2559). การรับรู้ของประชากรศาสตร์ที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงศาสนาอย่างยั่งยืนกรณีศึกษา: วัดสมานรัตนาราม จังหวัดฉะเชิงเทรา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2560). ศึกษาเกี่ยวกับแนวคิดมานุษยวิทยากับการศึกษาความเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสังคมไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 25(47), น. 173-197.
นฤมล ทับปาน. (2563). ‘ไอ้ไข่’ วัดเจดีย์ นักปั้นเศรษฐกิจเมืองคอน. กรุงเทพธุรกิจ, สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/899054
ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. (1 มกราคม 2564). เที่ยวไทย 63 สะดุด “โควิด” นักท่องเที่ยวต่างชาติหาย-รายได้เป็นศูนย์. ธุรกิจท่องเที่ยว, สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.prachachat.net/tourism/news-584487
ประเสริฐ เทพศรี. (1 ตุลาคม 2563). แรงศรัทธา! ‘ไอ้ไข่’ วัดเจดีย์ ชาวบ้านรอบวัดได้อานิสงฆ์เต็มๆ. The Bangkok insight, สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.thebangkokinsight.com/445882/
พรไพลิน จุลพันธ์. (9 พฤศจิกายน 2563). แรงศรัทธา “ไอ้ไข่” แอร์ไลน์เพิ่มรูท หนุนท่องเที่ยวนครศรีฯ โตพุ่ง. กรุงเทพธุรกิจ, สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2565, จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/906736
พิเชฐ สายพันธ์. (2539). นาคาคติ อีสานลุ่มน้ำโขง ชีวิตทางวัฒนธรรมจากพิธีกรรมร่วมสมัย (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
พิเชฐ แสงทอง. (2562). จาก “จตุคามรามเทพ” ถึง “ไอ้ไข่” จากการพึ่งอำนาจรัฐ สู่การพึ่งอำนาจราษฎร. RUSAMILAE JOURNAL, 40(2), น. 27-32.
สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์. (2563). ททท. นครศรีธรรมราชกระตุ้นการท่องเที่ยว ชูความปลอดภัย ความสะอาด สู่มาตรฐาน SHA เพื่อการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2565, จาก https://thainews.prd.go.th/th/news/detail/TCATG201112132340494
สำนักงานสถิติจังหวัดนครศรีธรรมราช. (2563). สถานการณ์การท่องเที่ยวของจังหวัดนครศรีธรรมราช 2562. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2565, จาก http://nksitham.nso.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id=954:2562&catid=85:2011-10-11-07-23-27&Itemid=513
สุมัยยา นาคนาวา. (2564). ทัศนคติพฤติกรรมและส่วนผสมทางการตลาดที่มีความสัมพันธ์และส่งผลต่อทัศนคติการใช้บริการร้านอาหารฮาลาลของผู้บริโภคที่ไม่ใช่มุสลิม (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, วิทยาลัยดุสิตธานี).
สุมาลี ไชยศุภรากุล. (2558). กระบวนทัศน์ในการวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารจันทรเกษมสาร, 21(40), น. 1-8.
อนุกูล ตันสุพล. (2559). นิเวศวิทยาวัฒนธรรม: กุญแจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), น. 193-221.
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2555). เจ้าที่และผีปู่ย่า: พลวัตของความรู้ชาวบ้าน อำนาจและตัวตนของคนท้องถิ่น. เชียงใหม่: ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย เชียงใหม่.
Bowen, J. J. (2011). Religions in Practice: An Approach to the Anthropology of Religion. Boston: Prentice Hall.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Hume, D. (1757). Dialogues Concerning Natural Religion and the Natural History of Religion. Oxford: Oxford University Press.
La Barre, W. (1970). The ghost dance: The origins of religion. Garden City, N.Y.: Doubleday.
Morris, B. (2006). Religion and Anthropology: A Critical Introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
