การพัฒนาแบบวัดอัตมโนทัศน์ทางด้านร่างกาย ฉบับภาษาไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบวัดอัตมโนทัศน์ทางด้านร่างกาย ฉบับภาษาไทย โดยใช้แบบวัด Physical Self-Description Questionnaire: PSDQ ประกอบด้วย 70 ข้อคำถาม และวัด 11 องค์ประกอบ ได้แก่ ความแข็งแรง ระดับของกิจกรรมทางกาย ความอดทน ความสามารถทางการกีฬา การประสานสัมพันธ์ของร่างกาย ความอ่อนตัว ลักษณะทางกายภาพ ไขมันในร่างกาย สุขภาพกาย อัตมโนทัศน์ทางด้านร่างกายโดยทั่วไป และการเห็นคุณค่าในตนเอง แบบวัดนี้เป็นมาตราส่วนประมาณค่า 6 ระดับ ใช้วิธีการแปลย้อนกลับ (Back translation) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่มีอายุระหว่าง 13-18 ปี จำนวน 430 คน สังกัดกรุงเทพมหานคร ด้วยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multistage Random Sampling) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติที่ใช้ตรวจสอบความตรงและความเชื่อถือได้ของแบบวัด
ผลการวิจัย พบว่า ค่าความเชื่อถือได้ของแบบวัดวัดอัตมโนทัศน์ทางด้านร่างกาย ฉบับภาษาไทย โดยใช้สถิติสัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาช มีค่าเท่ากับ 0.88 ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พบว่า โมเดล มีความเหมาะสมสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และมีความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างในการวัดอัตมโนทัศน์ทางด้านร่างกาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มงานนโยบายและแผนการศึกษา สำนักยุทธศาสตร์การศึกษา. 2561. รายงานสถิติการศึกษา ปีการศึกษา 2561 โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จุไรรัตน์ ทองคำชื่นวิวัฒน์. (2563). การพัฒนาอัตมโนทัศน์กับความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองของเยาวชนไทย. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสมเด็จเจ้าพระยา, 5(2), น. 134-147.
ฉัตรกมล สิงห์น้อย. (2556). การพัฒนาแบบสอบถามทางจิตวิทยาการกีฬา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา, 13(2), น. 127-143.
วรรณี เจิมสุรวงศ์. (2564). “พลังบวก” กับการออกกำลังกายและกีฬา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(2), น. 145-153.
สมพงษ์ กฤตธรรมากุล. (2556). แนวทางการปรับปรุงระบบการสัญจรเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายของเมืองตรัง (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
สุพันธ์ อุ่นใจ และบุษบา สมใจวงษ์. (2559). การแปลและการตรวจสอบคุณภาพของการประเมินความต้องการดูแลแบบสนับสนุนสำหรับผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูก. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 39(3), น.119-126.
Hentati, A. & Elloumi, A. (2013). Tunisian validation of measuring instrument: Physical Self-Description Questionnaire (PSDQ). Journal of Humanities and Science, 11(1), pp. 79-88.
Brislin, R. W. (1987). Back-translation for cross-cultural research. Journal of Cross-Cultural Psychology, 1(3), pp. 185-216.
Craven, R. G., & Marsh, H. W. (2008). The centrality of the self-concept construct for psychological wellbeing and unlocking human potential: Implication for child and education psychologist. Educational & Child Psychology, 20, pp. 104-118.
Fernández-Bustos, J. G., Infantes-Paniagua, Á., Cuevas, R., & Contreras, O. R. (2019). Effect of Physical Activity on Self-Concept: Theoretical Model on the Mediation of Body Image and Physical Self-Concept in Adolescents, Frontiers in Psychology, 10(1537), pp. 1-10.
Johan, S. & Tine, V. D. (2019). The long and short form of the physical self-description questionnaire: Psychometric properties in an adolescent sample, European Psychomotricity Journal, 11(1), pp. 51-69.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Florida: Taylor & Frances Group.
Kim, I. & Ahn, J. (2021). The effects of changes in physical self-concept through participation in exercise on changes in self-esteem and mental well-being, International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(5224), pp. 1-10.
Marsh, H. W. & Redmayne, R. S. (1994). A Multi-dimensional physical self-concept and its relations to multiple components of physical fitness, Journal of Sport and Exercise Psychology, 16, pp. 43-55.
