การประเมินโครงการส่งเสริมความเป็นเลิศด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ สุราษฎร์ธานี โดยใช้รูปแบบซิปเปี้ยสท์ (CIPPIEST)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นรูปแบบการวิจัยเชิงประเมินโครงการมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมิน 1) ด้านบริบท 2) ด้านปัจจัยนำเข้า 3) ด้านกระบวนการดำเนินงาน 4) ด้านผลผลิต ประกอบด้วย 4.1) ด้านผลกระทบ 4.2) ด้านประสิทธิผล 4.3) ด้านความยั่งยืน 4.4) ด้านการถ่ายทอดส่งต่อ กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา ครู คณะกรรมการสถานศึกษา นักเรียน ผู้ปกครอง โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบความรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แบบทดสอบทักษะกระบวนการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แบบวัดเจตคติที่ดีต่อวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย วิเคราะห์เชิงเนื้อหาเทียบกับเกณฑ์ที่กำหนด
ผลการวิจัย พบว่า 1) ด้านบริบท มีค่าเฉลี่ย 4.52 อยู่ในระดับมากที่สุด 2) ด้านปัจจัยนำเข้า มีค่าเฉลี่ย 4.42 อยู่ในระดับมาก 3) ด้านกระบวนการ มีค่าเฉลี่ย 4.54 อยู่ในระดับมากที่สุด 4) ด้านผลผลิต ได้แก่ 4.1) ผลกระทบ มีค่าเฉลี่ย 4.53 อยู่ในระดับมากที่สุด 4.2) ประสิทธิผล นักเรียนร้อยละ 95.70 มีความรู้พื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่ในระดับดี นักเรียนร้อยละ 88.17 มีทักษะกระบวนการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่ในระดับดี นักเรียนที่มีเจตคติที่ดีต่อวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีค่าเฉลี่ย 4.66 อยู่ในระดับมากที่สุด 4.3) ความยั่งยืน มีค่าเฉลี่ย 4.34 อยู่ในระดับมาก และ 4.4) การถ่ายทอดส่งต่อ มีค่าเฉลี่ย 4.43 อยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชัยยุทธ จุลเสวตร์. (2565). การประเมินโครงการส่งเสริมการเรียนรู้สู่ความเป็นเลิศทางวิชาการของโรงเรียนบ้านปากลง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(5), น. 343-358.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556ก). วิจัยเชิงคุณภาพการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556ข). รูปแบบการประเมิน CIPP และ CIPPIEST มโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนและถูกต้องในการใช้. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(2), น. 2-9.
รำไพ แสงนิกุล. (2559). การประเมินโครงการบ้านนักวิทยาศาสตร์น้อยประเทศไทย: กรณีศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาพสินธุ์ เขต 2 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม).
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ สุราษฎร์ธานี. (2564). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2564. สุราษฎร์ธานี: ผู้แต่ง.
วิรพล แพงน้อย. (2565). การประเมินโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ โดยใช้รูปแบบ CIPPIEST ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนคำแสนวิทยาสรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู. หนองบัวลำภู: โรงเรียนคำแสนวิทยาสรรค์.
ศิริวรรณ อรุณปรีย์. (2565). การประเมินโครงการพัฒนาศักยภาพนักเรียนสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการโรงเรียนบ้านสันโค้ง (เชียงรายจรูญราษฎร์). วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(11), น. 126-146.
สมคิด นาคกุล. (2566). การประเมินโครงการส่งเสริมการแข่งขันความเป็นเลิศทางวิชาการ โดยใช้รูปแบบ CIPPIEST Model: กรณีศึกษาโรงเรียนห้วยแก้ววิทยา อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 9(1), น. 402-417.
สมคิด พรมจุ้ย. (2563). เทคนิคการประเมินโครงการ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2557). แนวปฏิบัติการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแหงประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. สืบค้นเมื่อ 4 ธันวาคม 2565, จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422.
Stufflebeam D. L. & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation: Theory, models and applications. San Francisco: Jossey-Bass.
