มาตรการทางสังคมเพื่อสนับสนุนประสิทธิภาพการจัดการปัญหาอาชญากรรมในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด 19
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องมาตรการทางสังคมเพื่อสนับสนุนประสิทธิภาพการจัดการปัญหาอาชญากรรมในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด 19 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารวบรวมสภาพปัญหาอาชญากรรมที่เกิดขึ้นในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด 19 และ 2) เพื่อสร้างรูปแบบมาตรการทางสังคมที่เหมาะสมในการสนับสนุนประสิทธิภาพการจัดการปัญหาอาชญากรรมในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด 19 โดยมีการวิจัยเชิงปริมาณเป็นหลักและใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัยจากกลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนทั่วไป แบ่งออกเป็น 6 ภูมิภาค รวมทั้งสิ้น 540 คน และจัดการสนทนากลุ่มกับผู้แทนจากหน่วยงานที่มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวนทั้งสิ้น 12 คน สถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ ความถี่ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ปัญหาอาชญากรรมที่เกิดขึ้นในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด 19 อันดับที่ 1 คือ อาชญากรรมทางเทคโนโลยีและอาชญากรรมเกี่ยวกับทรัพย์ ความคิดเห็นเกี่ยวกับมาตรการทางสังคมที่เหมาะสม อันดับที่ 1 คือ การส่งเสริมให้พ่อแม่ผู้ปกครองประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีในการเคารพกฎหมายและมีส่วนร่วมในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมร่วมกับเจ้าหน้าที่รัฐและผู้นำชุมชน การวิเคราะห์ผลการวิจัยรูปแบบมาตรการทางสังคม คือ การสร้างความตระหนักรู้และควบคุมตนเองจากภายในครอบครัวและชุมชน การสร้างจิตสำนึกต่อสังคมร่วมกันกับภาครัฐและองค์กรท้องถิ่นในชุมชน การสร้างความยุติธรรมทางสังคม การสร้างนวัตกรรมทางสังคม และการสร้างความยั่งยืนของมาตรการทางสังคมในภาวะวิกฤต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฐกฤต แก้วทับทิม. (2564). การขยายตัวขององค์กรอาชญากรรมไซเบอร์ในช่วงการระบาดของโควิด-19. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์, 7(2), น. 168-180.
พรชัย ขันตี และคณะ. (2558). ทฤษฎีอาชญาวิทยา: หลักการ งานวิจัยและนโยบายประยุกต์. กรุงเทพฯ: ส.เจริญการพิมพ์.
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งพึ่งพาตนเอง และเท่าทันต่อการเปลี่ยนแปลง โดยอาศัยการดำเนินงานอย่างบูรณาการ. กรุงเทพฯ: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง.
สาวิตรี สุขศรี. (2560). อาชญากรรมคอมพิวเตอร์/ไซเบอร์กับทฤษฎีอาชญาวิทยา. วารสารนิติศาสตร์, 46(2), น. 422-423.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). ความเคลื่อนไหวทางสังคม. วารสารภาวะสังคมไทย, 19(1), น. 1-2.
Andershed, H. (2020). 10 Measures to consider in prevention of crime in the wake of COVID-19. Retrieved August 3, 2022, from https://www.esn-eu.org/10-measures-consider-prevention-crime-wake-covid-19
DSI’s Bureau of Development and Logistics. (2021). The New Normal of Special Investigations. Retrieved August 1, 2022, from https://www.dsi.go.th/Upload/41a4f341be9acaaf4876ad9fce01066f.pdf.
Electronic Transaction Development Agency. (2020). Thailand Internet User Behavior. Retrieved August 1, 2022, from https://www.etda.or.th/th/Useful-Resource/publications/Thailand-Internet-UserBehavior-2022.aspx
Kurki, L. (2000). Restorative and Community Justice in the United States. In Michael Tonry (Ed.). Crime and Justice: A Review of Research Vol.27 (pp. 235-303). Chicago: University of Chicago Press.
Shestak, V. A. & Koscheeva, D. A. (2021). Cyber Crime during the COVID-19 Pandemic: Key Trends and Ways to Solve the Problem. Criminal policy of the Russian Federation in the field of ensuring economic security. Round table. (20 October 2021). Moscow: Institute of Legislation and Comparative Law. Social Sciences Research Network.
Sutherland, E. H. (1937) The Professional Thief. Chicago: University of Chicago Press.
United Nations Development Program. (2021). Crime Prevention and criminal justice in the face of the COVID-19 pandemic. Paper on The 14th United Nations Congress on Crime Prevention and Criminal Justice, Kyoto, Japan held on March 7-12, 2021. New York: United Nations.
Volz, D. & McMillan, R. (2020). Hackers Hit Hospitals in Disruptive Ransomware Attack. Retrieved July 4, 2022, from https://www.wsj.com/articles/hackers-hit-hospitals-in-disruptive-ransomware-attack-11603992735
