การพัฒนาโมเดลองค์ประกอบสมรรถนะสูงด้านดิจิทัล สำหรับนักศึกษาอาชีวศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์และตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของโมเดลสมรรถนะสูงด้านดิจิทัล สำหรับนักศึกษาอาชีวศึกษา วิจัยแบบผสมผสานวิธีการ แบบแผนตามลำดับขั้นตอนเชิงสำรวจ วิธีการเชิงคุณภาพ ได้แก่ การศึกษาเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ 6 คน และการระดมสมอง 7 คน และนำมาวิเคราะห์เนื้อหา วิธีการเชิงปริมาณ ได้แก่ 1) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ครูผู้สอน จำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามความคิดเห็น และ 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สอง สมรรถนะสูงด้านดิจิทัล สำหรับนักศึกษาอาชีวศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาอาชีวศึกษา จำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามความคิดเห็น ผลวิจัยพบว่า 1) การศึกษาเอกสารและสัมภาษณ์ โดยวิเคราะห์เนื้อหาได้ 142 รายการ โดยสรุปพบ 31 ตัวบ่งชี้ 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ พบ 3 องค์ประกอบและตัวบ่งชี้สำคัญ 19 ตัวบ่งชี้ ที่มีค่าน้ำหนัก ≥ 0.65  ได้แก่ การประยุกต์ใช้ดิจิทัล (DC) 10 ตัวบ่งชี้ การใช้ดิจิทัลเพื่อการทำงาน (DW) 5 ตัวบ่งชี้ และการรู้เข้าใจและเข้าถึงดิจิทัล (DL) 4 ตัวบ่งชี้ และ 3) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง พบว่าโมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-Square = 124.525,df = 101, P = .056, Relative Chi-Square = 1.233, GFI = .959, NFI = .966, TLI = .989, CFI = .993, RMSEA = .028, RMR = .016) มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ DC = 0.850, DW = 0.972 และ DL = 0.890 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ