บทบาทภาครัฐ ภาคประชาสังคม และภาคธุรกิจ ในการขับเคลื่อนการพัฒนาเมือง จังหวัดนครราชสีมา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทภาครัฐ ภาคประชาสังคม และภาคธุรกิจ ในการขับเคลื่อนการพัฒนาเมืองจังหวัดนครราชสีมา ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา ผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 คน ซึ่งคัดเลือกด้วยวิธีการแบบเจาะจง ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิและนักวิชาการ จำนวน 5 คน ตัวแทนภาคประชาสังคม จำนวน 5 คน ตัวแทนภาคธุรกิจ จำนวน 5 คน และตัวแทนภาครัฐ จำนวน 5 คน ผู้วิจัยเลือกใช้แนวคิดด้านการพัฒนาเมืองเป็นกรอบการวิเคราะห์หลักในการตีความข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาเมืองจังหวัดนครราชสีมาเป็นกระบวนการที่ขับเคลื่อนด้วย “ความร่วมมือแบบไตรภาคี” ที่ภาคส่วนต่างๆ มีบทบาทเฉพาะด้านที่ส่งเสริมกันอย่างมีนัยสำคัญ 1) ภาครัฐที่ทำหน้าที่กำหนดนโยบาย การบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐาน และการจัดสรรทรัพยากรเพื่อสนับสนุนการพัฒนาเมือง 2) ภาคประชาสังคมที่มีบทบาทในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน ผ่านกิจกรรมทางสังคมและวัฒนธรรม เพื่อสร้างการพัฒนาเมืองที่ตอบสนองต่อความต้องการของชุมชน 3) ภาคธุรกิจที่มีบทบาทในการส่งเสริมเศรษฐกิจเมือง ผ่านการลงทุน การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และการสร้างอัตลักษณ์ของเมืองผ่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าจังหวัดนครราชสีมามีพลวัตสำคัญที่เกิดจากการผสานความร่วมมือ โดยเฉพาะพลังขับเคลื่อน จากภาคประชาสังคม ที่มีบทบาทในการกระตุ้น สร้างแรงกดดัน และเสริมสร้างความร่วมมือกับภาครัฐและภาคธุรกิจ จนกลายเป็นกลไกสำคัญที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤตยกร ส่งต่าย และวลัยพร รัตนเศรษฐ. (2566). ความร่วมมือของภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคมในการขับเคลื่อนนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย, 11(3), น. 352-366.
จรัส สุวรรณมาลา. (2563). วงจรชีวิตเมือง: เติบโต เสื่อมถอย และฟื้นตัว. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 18(2), น. 66-86.
จักรีวัชระ กันบุรมย์. (2564). ความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคมในการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน: ศึกษากรณี กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต).
ดิชพงศ์ พงศ์ภัทรชัย. (2556). วิธีวิจัยเชิงกรณีศึกษา: อีกทางเลือกของวิธีวิจัย. วารสารวิชาชีพบัญชี, 9(24), น. 85-101.
ประไพพิมพ์ สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์. (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 29(2), น. 31-48.
ปิยะมาศ ทัพมงคล และอัชกรณ์ วงศ์ปรีดี. (2565). ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนในการพัฒนาเมืองขอนแก่นสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ: ศึกษากรณีโครงการการก่อสร้างรถไฟฟ้ารางเบา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 16(2), น. 137-154.
พรสรร วิเชียรประดิษฐ. (2563). แนวคิดเกี่ยวกับองค์กรพัฒนาเมืองในประเทศไทย. วารสารสาระศาสตร์, 3(1), น. 145-157.
พิชญ์สินี เสรีโรจนกุล และปิยากร หวังมหาพร. (2565). การพัฒนาความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคมในการดำเนินงานพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ในเขตเทศบาลเมืองพนัสนิคม. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(4), น. 277-297.
ภาฝัน จิตต์มิตรภาพ, ฤๅเดช เกิดวิชัย, พรกุล สุขสด และดวงกมล จันทรรัตน์มณี. (2565). ปัจจัยขับเคลื่อนความสำเร็จในการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ จังหวัดภูเก็ต. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 14(1), น. 188-202.
สำนักงานจังหวัดนครราชสีมา. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดนครราชสีมา ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570) ฉบับทบทวนปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. นครราชสีมา: กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูล เพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดนครราชสีมา.
สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย. (2561). ความรู้พื้นฐานสำหรับการจัดทำแผนพัฒนาจังหวัด และกลุ่มจังหวัด. กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนาและส่งเสริมการบริหารราชการจังหวัด สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย.
สุรีย์พร สลับสี และพงษ์พัต วัฒนพงศ์ศิริ. (2567). การสานพลังความร่วมมือภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคมในการขับเคลื่อนนโยบายเมืองอัจฉริยะ. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 7(1), น. B1-B12.
Alagappa, M. (2004). Introduction. In M. Alagappa (Ed.), Civil society and political change in Asia (pp. 1-24). Stanford, CA: Stanford University Press.
Angelidou, M. (2014). Smart city policies: A spatial approach. Cities, 41, pp. S3-S11.
Campbell, L. (2016). Stepping back: Understanding cities and their systems (ALNAP Working Paper). London, UK: ALNAP/ODI. Retrieved May 13, 2023, from https://www.researchgate.net/publication/316990156_Stepping_Back_Understanding_Cities_and_Their_Systems
Chairod, J. & Suksamran, S. (2023). People drive city: The role of the civil society sector in driving Korat based on the state role. In W. Kulachai (Ed.). 6th International Conference on Education, Management, and Emerging Technology, (pp. 116-122). Bangkok, Thailand: Core Research Foundation.
UN-Habitat. (2020). World cities report 2020: The value of sustainable urbanization. United Nations Human Settlements Programme. Retrieved May 13, 2023, from https://unhabitat.org/world-cities-report-2020
United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD). (2008). Creative Economy Report 2008. Retrieved May 13, 2023, from http://unctad.org/en/docs/ditc20082cer_en.pdf