รูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทยตามแนวคิดทางภาษาศาสตร์และแนวการสอนแบบเน้นประสบการณ์ร่วมกับการเรียนรู้ภาษาโดยใช้เทคโนโลยี (TELL) เพื่อแก้ปัญหาการออกเสียงภาษาไทยในนักศึกษาชาติพันธุ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัญหาการออกเสียงภาษาไทยในนักศึกษาชาติพันธุ์ 2) สร้างและหาคุณภาพของรูปแบบ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบ 4) ประเมินรูปแบบ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) อาจารย์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร สาขาภาษาไทย การประถมศึกษา และสังคมศึกษา 15 คน 2) นักศึกษาชาติพันธุ์ชั้นปีที่ 2 สาขาภาษาไทยและการประถมศึกษา 11 คน 3) นักศึกษาชาติพันธุ์ ชั้นปีที่ 3 สาขาสังคมศึกษา 6 คน 4) ผู้เชี่ยวชาญ 12 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบวิเคราะห์เอกสาร 2) แบบสัมภาษณ์ 3) แบบวัดความสามารถในการออกเสียง 4) แบบประเมินความถูกต้องและความเหมาะสมของรูปแบบ 5) แบบบันทึกผลการทดลองใช้รูปแบบ 6) แบบประเมินความพึงพอใจ 7) แบบบันทึกประเด็นการประชุมกลุ่ม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาการออกเสียงภาษาไทยของนักศึกษาชาติพันธุ์ ได้แก่ ปัญหาการออกเสียงพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ 2) รูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทย มี (1) หลักการ (2) จุดมุ่งหมาย (3) กระบวนการจัดการเรียนการสอน (4) บทบาทผู้เรียนและผู้สอน และ (5) การวัดและประเมินผล 3) นักศึกษาชาติพันธุ์มีความสามารถในการออกเสียงภาษาไทยสูงกว่าก่อนใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) นักศึกษามีความพึงพอใจหลังใช้รูปแบบระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา นาคสกุล. (2559). ระบบเสียงภาษาไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิ่งกาญจน์ บูรณสินวัฒนกูล. (2561). กลวิธีการสอนภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วารสารศิลปศาสตร์, 18(2), น. 164-178.
โชคฑีรภัคญ์ ธนเศรษฐวัฒนา, จารุวรรณ เบญจาทิกุล, สมเกียรติ รักษ์มณี และพรสวรรค์ สุวรรณ. (2561). นวัตกรรมแก้ปัญหาการออกเสียงภาษาไทยตามแนวภาษาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษากลุ่มชาติพันธุ์อ่าข่าในจังหวัดเชียงราย. รมยสาร, 16(1), น. 273-301.
ณัฐรดา คณารักษ์, นเรศ ขันธะรี และชวนคิด มะเสนะ. (2567). รูปแบบการเสริมพลังการปฏิบัติงาน ของครูในการจัดการเรียนรู้โรงเรียนเอกชน. วารสารราชพฤกษ์, 22(1), น. 50-64.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญญ์วริทธิ์ คำผง, ไพรวัลย์ โคตรตะ และชวนคิด มะเสนะ. (2567). รูปแบบการจัดการศึกษาระบบทวิศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาสังกัดมัธยมศึกษาในสังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 13. วารสารราชพฤกษ์, 22(2), น. 67-81.
บุญล้อม ด้วงวิเศษ และมนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการสอนแบบเน้นประสบการณ์ เพื่อส่งเสริมทักษะชีวิต สำหรับนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏ. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 23(1), น. 67-84.
บุณยเสนอ ตรีวิเศษ. (2561). ภาษาศาสตร์สำหรับครูสอนภาษาไทย. บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
มงคลไชย เทียนสุดีนนท์ และวันเพ็ญ ภุมรินทร์. (2565). การใช้เทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนภาษา (TELL) ร่วมกับรูปแบบการสอนแบบเน้นงาน (TBLT) เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษในสื่อโฆษณา และส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสมัครงาน.วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(1), น. 114-131.
รัตนะ บัวสนธ์. (2563). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรพล วิบูลยศริน. (2563). การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ: แนวคิดสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
สุกัญญา เรืองจรูญ. (2559). การวิเคราะห์ปัญหาการออกเสียงภาษาไทยของนักเรียนชาวไทยปกากะญอ ตำบลตะนาวศรีจังหวัดราชบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 38(2), น. 71-81.
สุวัฒนา เลี่ยมประวัติ. (2559). ปัญหาการออกเสียงคำในภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น เชื้อสายกะเหรี่ยงและมอญ จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวรรณวิทัศน์, 15(ฉบับพิเศษ), น. 319-344.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย. (2559). เสน่ห์เชียงรายหลากหลายชาติพันธุ์. เชียงใหม่: มหานทีแมกกาซีน.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2560). รวมบทความวิจัยทางภาษาศาสตร์สังคมและภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Budhai, S. S., & Skipwith, K. (2017). Best practices in engaging online learners through active and experiential learning strategies. New York: Routledge.
Hubbell, E. R., & Goodwin, B. (2019). Instructional models: Doing the right things right. Denver, CO: McREL International.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2015). Models of teaching (9th ed.). Boston: Pearson.
Park, E. (2022). An examination on EFL preservice teachers’ development of Core Competencies Through Technology-Enhanced Language Learning. Journal of Language Teaching and Research, 13(4), pp. 697-706.
Nguyen, K. Y. (2024). An approach to tackle pronunciation errors in Thai language among Vietnamese students by linguistic and speech recogniton. In H P. Vu Phi , A. Lian & An. Lian (Eds.), Proceedings of the 20th International Conference of the Asia Association of Computer-Assisted Language Learning (AsiaCALL 2023) (pp. 85-93). Da Nang: Curran Associates.
Walker, A., & White, G. (2013). Technology enhanced language learning connecting theory and practice. Oxford: Oxford University Press.
