การพัฒนาชุดการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้เชิงนวัตกรรมเป็นฐาน ด้านวิศวกรรมความถี่สูงสำหรับส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์เชิงนวัตกรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้นแบบ One Group Pretest-Posttest Design โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดการสอนโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้เชิงนวัตกรรมเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์เชิงนวัตกรรม สำหรับการศึกษาด้านวิศวกรรมความถี่สูงระดับปริญญาตรี 2) ศึกษาผลการประเมินประสิทธิภาพชุดการสอน 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา 4) ศึกษาผลประเมินทักษะการคิดวิเคราะห์เชิงนวัตกรรมของนักศึกษา และ 5) ประเมินความพึงพอใจของนักศึกษา โดยพัฒนาชุดการสอนด้านวิศวกรรมความถี่สูงที่ใช้รูปแบบการเรียนการสอนเชิงนวัตกรรมเป็นฐาน DLAAP Learning Model กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษา ที่ลงทะเบียนในหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิตของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จำนวน 27 คน โดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลสถิติ t-test และหาค่าประสิทธิภาพตามเกณฑ์ E1/E2 ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพของชุดการสอนที่พัฒนาขึ้นอยู่ในระดับมาก 2) ประสิทธิภาพของชุดการสอน มีค่าเท่ากับ 77.35/76.90 3) นักศึกษามีผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) นักศึกษามีทักษะการคิดวิเคราะห์เชิงนวัตกรรมมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 79.26 และ 5) นักศึกษามีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด ดังนั้นการจัดการเรียนการสอนเชิงนวัตกรรมเป็นฐานสามารถส่งเสริมให้นักศึกษามีทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิติพงษ์ ลือนาม. (2564). วิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา. นครราชสีมา: โคราชมาร์เก็ตติ้งแอนด์โปรดักชั่น.
จิรันธนิน คงจีน และวารีรัตน์ แก้วอุไร. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวการเรียนรู้อย่างกระตือรือร้นและการช่วยเสริมศักยภาพ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(1), น. 16-29.
ชมพููนุุท ด้้วงจัันทร์์. (2565). การศึึกษาผลการใช้้วิิธีีการสอนด้้วยโครงงานเป็็นฐานร่่วมกัับกิิจกรรมการเรีียนรู้้แบบกลุ่่มผู้้เรีียนที่่ร่่วมประสานเรีียนรู้้. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 2(2), น. 151-165.
ชาญณรงค์ วิเศษสัตย์. (2565). การวิจัยและพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรมเพื่อยกระดับคุณภาพการผลิตและพัฒนาครูสู่โลกอนาคต. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(6), น. 2679-2691.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2539). ชุดวิชาสื่อการสอนระดับประถมศึกษา ชุดการสอน ระดับประถมศึกษา(พิมพ์ครั้งที่ 16). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณัฐธยาน์ จันทร์ทัพ, พงศธร มหาวิจิตร และอุดมลักษม์ กูลศรีโรจน์. (2567). ผลการจัดกิจกรรมคณิตศาสตร์ตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางคณิตศาสตร์และความตระหนักรู้เกี่ยวกับเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืนสําหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลาย. วารสารราชพฤกษ์, 22(3), น. 67-83.
ธนิกานต์ ศรีจันทร์ และเสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2566). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปีกับการพัฒนาประเทศไทย. วารสารการบริหารและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, 9(1), น. 1-15.
นรินทรา มิ่งโอโล (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิคการศึกษาคณิตศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับชีวิตจริง เรื่อง สมการเชิงอนุพันธ์สามัญเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. วารสารราชพฤกษ์, 23(1), น. 82-98.
ประสิทธิ์ แก้วศรี, เอกภัทร อภิฉนฺโท, ธัชฑล อัตรัง, ตฏิลา จําปาวัลย์ และเผื่อน กิตฺติโสภโณ. (2562). การพัฒนานวัตกรรมรูปแบบการเรียนรู้วิถีใหม่ต่อการเสริมสร้างทักษะการรู้คิด ทางปัญญาของนิสิตระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(10), น. 49-57.
พรทิพา ศรีทาบุตร และขนิษฐา หินอ่อน. (2567). การพัฒนาชุดการสอนวงจร RLC โดยใช้โปรแกรมจำลองฟังก์ชัน GUI ของ MATLAB สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ. วารสาร ครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 23(3), น. 1-11.
เมธาสิิทธิ์ ธััญรััตนศรีีสกุุล. (2566). แนวคิดการสอนคณิตศาสตร์ที่ส่งเสริมทักษะการคิดเชิงนวัตกรรม. วารสารการศึึกษาและนวััตกรรมการเรีียนรู้, 3(3), น. 273-289.
รุ่งอรุณ พรเจริญ, สุนารี รชตรุจ และวุฒิชัย เหมาะใจ. (2564). ความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการบริหารจัดการเรียนการสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาชีพครู ปีการศึกษา 2563. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลพระนคร, 1(1), น. 75-89.
สุดารัตน์ ธีรพิสิฐ. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรูปแบบสะเต็มศึกษา (STEM EDUCATION) เรื่อง วงจรไฟฟ้าและแม่เหล็กไฟฟ้า. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(8), น. 325-337.
สุนันท์ สีพาย. (2562). บทบาทของครูไทยในการศึกษา 4.0. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัย มหาสารคาม, 25(2), น. 3-14.
Sukmak, P., & Klinbumrung, K. (2025). The Development of research-based learning model to promote the critical thinking skills in measurement and evaluation education. Kasetsart Journal of Social Sciences (KJSS), 46(1), pp. 1-10.
Singkorn, S., Klinbumrung, K., & Akatimagool, S. (2022). Development of Innovation-Based Learning and Teaching Model for Technology Education in Thailand 4.0 Era. 7th International STEM Education Conference (iSTEM-Ed), pp. 1-4. Sukhothai: Sukhothai Treasure Resort & Spa.
Sisamud, K., Chatwattana, P., & Piriyasurawong, P, (2025). The Outcomes of Project-Based Learning System on Metaverse through Design Thinking for Buddhism Innovators. International Journal of Engineering Pedagogy (iJEP), 15(1), pp. 56-74.
